زبور 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹قادرِ مطلق، زمونږ پلار، خبرې وکړې؛ هغۀ زمکه د لمر د راختو نه تر لوېدو پورې راوبلله. ²د صيون نه چې په ښائست کښې کامل دے، زمونږ پلار رڼا خپروى. ³زمونږ پلار راځى او چپ به نۀ وى؛ د هغۀ مخکښې اور هر څۀ خوري، او د هغۀ چاپېره سخت طوفان دے. ⁴هغه پاس آسمانونه راغواړى، او زمکه هم، دې دپاره چې د خپلو خلقو عدالت وکړى.

⁵”زما وفادار بندګان ماته راجمع کړئ، هغوئ چې د قربانۍ په وسيله يې ما سره لوظ تړلے دے.“

⁶او آسمانونه د هغۀ د صداقت اعلان کوى، ځکه چې زمونږ پلار پخپله قاضى دے. ^a a v6 سېلاه د عبادت يا موسيقۍ يوه نښه ده، چې ګمان کيږى د ځنډ يا وقفې اشاره کوى؛ د دې اصل مطلب پکا نۀ دے.

⁷”اے زما خلقو، واورئ، او زۀ به خبرې وکړم؛ اے اِسرائيل، زۀ به ستا په خلاف ګواهى ورکوم: زۀ ستا پلار يم. ⁸زۀ تا د قربانيو په خاطر نۀ ملامتوم؛ ستا سوزېدونکې قربانۍ تل زما مخکښې دى. ⁹زۀ به ستا د کور نه غوايه او ستا د غوجلو نه چېلۍ وا نۀ خلم. ¹⁰ځکه چې د ځنګل هر ځناور زما دے، او د زرو غرونو مواشى هم زما دى. ¹¹زۀ د غرونو هره مرغۍ پېژنم، او څۀ چې په ميدان کښې خوځيږى، هغه ټول زما دى. ¹²کۀ زۀ وږے وَم، نو تا ته به مې نۀ وئيل، ځکه چې دا دُنيا زما ده، او څۀ چې پکښې دى هغه ټول زما دى. ¹³آيا زۀ د غوايانو غوښه خورم يا د چېلو وينه څښم؟‘

¹⁴”ماته د شکر قربانى وړاندې کړه، او خپل نذرونه تعالىٰ ته ادا کړه. ^b b v14 ”د شکر قربانى“ يوه رضاکارانه قربانى وه چې د شکرګذارۍ د عبادت په توګه به په هيکل کښې وړاندې کولے شوه. ¹⁵او کله چې په مصيبت کښې يې نو ما راوبله؛ زۀ به دې خلاص کړم، او تۀ به زما عزت کوې.‘

¹⁶”خو بدکارانو ته زمونږ پلار فرمائى: ’تا ته څۀ حق دے چې زما احکام بيان کړې، يا زما لوظ په خپله ژبه ووايې؟ ¹⁷تۀ د تربيت نه نفرت کوې او زما خبرې شاته غورزوې. ¹⁸کله چې غل وينې نو ورسره يوځائ کيږې، او د زناکارو سره ملګرتيا کوې. ¹⁹تۀ خپله خوله د بدۍ دپاره کاروې، او ستا ژبه دوکه جوړوى. ²⁰تۀ کښېنې او د خپل ورور په خلاف خبرې کوې؛ د خپلې مور زوئ ته تهمت لګوې. ²¹دا کارونه تا کړى دى، او زۀ چپ پاتې شوم؛ تا ګمان وکړو چې زۀ بالکل ستا په شان يم. خو اوس زۀ تا ملامتوم، او دا الزام ستا د سترګو مخکښې ږدم.‘

²²”اے تۀ چې ما هېروې، اوس دا خبره ښۀ پوه شه، کۀ نه نو زۀ به دې ټوټه ټوټه کړم، او هيڅوک به دې بچ نۀ کړى شى. ²³”څوک چې د شکر قربانى راوړى هغه زما عزت کوى؛ او څوک چې په سمه لار روان وى، هغۀ ته به زۀ خپل خلاصون وښايم.“