Muqaddas shahar haqida qoʻshiq

Qoʻshiq. Qoʻrah oʻgʻillarining zaburi.

Hujum barbod bo'lgach, ibodat qiluvchilar Quddus devorlari bo'ylab yurib, uning minoralarini dalil sifatida sanaydi. Shaharni olgani kelgan shohlar bir qarashdayoq vahimaga tushib, to'lg'oq tutgandek qochib ketdi. Otalari haqida eshitganlarini endi o'z ko'zlari bilan ko'rdilar.

48-bob.

Otamiz buyukdir, U behad ulugʻlanishga loyiqdir, Otamizning shahrida, Uning muqaddas togʻida. Balandligi bilan goʻzal, butun yer yuzining quvonchi — Sion togʻi, shimolning eng chekka tomoni, buyuk Shohning shahridir. ^a Otamiz uning qasrlari ichida Oʻzini qalʼa deb tanitdi.

Chunki mana, podshohlar toʻplanishdi; birga oldinga yurishdi. Ular koʻrishdi-yu, shu zahoti hangu mang boʻlishdi; dahshatga tushib, vahima ichida qochib ketishdi. Oʻsha yerda ularni titroq bosdi, toʻlgʻoq tutgan ayoldek iztirob chekishdi. Sharq shamoli bilan Sen Tarshish kemalarini parchalab tashlading.

Eshitganimizdek, biz shuni koʻrdik ham, osmon qoʻshinlarining Otasi shahrida, Otamizning shahrida; U uni abadiy barqaror etadi.

Otamiz, biz maʼbading ichida Sening sodiq sevging haqida tafakkur qildik. Otamiz, Sening noming kabi, Senga aytilgan hamdu sanolar ham yerning chekka-chekkalarigacha yetgandir; Sening oʻng qoʻling solihlikka toʻladir. Sening hukmlaring tufayli Sion togʻi shod boʻlsin, Yahudo qizlari quvonsin.

Sion atrofida yuringlar, uni aylanib chiqinglar; uning minoralarini sanab chiqinglar. Uning istehkomlarini diqqat bilan koʻzdan kechiringlar, qasrlari orasidan oʻtinglar, toki kelgusi avlodga buni soʻzlab bera olinglar.

Chunki mana shu Otamizdir, U to abadulabad biznikidir; U oxirgacha bizga rahnamo boʻladi.