مزامیر 48

48 ¹پدر ما عظیم است و بی‌نهایت سزاوار ستایش، در شهر پدر ما، بر کوه مقدس او. ²زیبا در بلندی‌هایش، شادی تمامی زمین است کوه صَهیون، اقصای شمال، شهرِ آن پادشاه بزرگ. ^a a v2 «اقصای شمال» نامی شاعرانه و کهن برای کوه الهی است که در اینجا به کوه صَهیون، مسکنِ مقدسِ خدا، اطلاق شده است. ³پدر ما در میان قصرهایش، خود را همچون قلعه‌ای مستحکم شناسانده است.

⁴زیرا اینک، پادشاهان گرد آمدند؛ با هم پیش رفتند. ⁵دیدند و در دم مبهوت شدند؛ هراسان گشتند و با وحشت گریختند. ⁶لرزه در آنجا بر ایشان چیره شد، دردی همچون زنی در حال زایمان. ⁷با بادِ شرقی، کشتی‌های تَرشیش را در هم شکستی.

⁸چنانکه شنیده بودیم، همان‌گونه دیدیم، در شهرِ پدرِ لشکرهای آسمان، در شهر پدر ما؛ او آن را تا ابد استوار می‌سازد.

⁹ای پدر ما، در میان معبدِ تو، در محبتِ عهدِ تو تأمل کرده‌ایم. ¹⁰ای پدر ما، همچون نام تو، ستایش تو نیز تا کرانه‌های زمین می‌رسد؛ دست راست تو از عدالت آکنده است. ¹¹کوه صَهیون شادمان شود، دختران یهودا وجد کنند، به‌سبب داوری‌های تو.

¹²گرداگرد صَهیون بگردید، پیرامونش را طواف کنید؛ برج‌هایش را بشمارید. ¹³به باروهایش نیک بنگرید، از میان قصرهایش بگذرید، تا آن را به نسل آینده بازگویید.

¹⁴زیرا این است پدر ما، که تا ابدالآباد از آنِ ماست؛ او تا به آخر راهنمای ما خواهد بود.