Kutsal Kentin Ezgisi
Ezgi. Korahoğulları'nın mezmuru.
48 1 Babamız büyüktür, yüce övgülere layıktır, Babamız'ın kentinde, kutsal dağında. 2 Yüksekliğiyle güzel, bütün yeryüzünün sevinci, Siyon Dağı, kuzeyin uçları, büyük Kralın kenti. a a v2 «Kuzeyin uçları», tanrısal dağ için kullanılan eski bir şiirsel addır; burada Tanrı'nın kutsal konutu olarak Siyon Dağı'na uygulanmıştır. 3 Babamız, onun kalelerinde, kendini bir sığınak olarak tanıttı.
4 Çünkü bak, krallar toplandı; birlikte ilerlediler. 5 Gördüler ve hemen şaşkına döndüler; dehşete kapıldılar, telaşla kaçtılar. 6 Orada onları titreme tuttu, doğum sancısı çeken kadın gibi bir acı. 7 Doğu rüzgarıyla Tarşiş gemilerini parçaladın.
8 Duyduğumuz gibi gördük de, göksel orduların Babası'nın kentinde, Babamız'ın kentinde; onu sonsuza dek pekiştirir. Sela.
9 Tapınağının içinde vefalı sevgini derin derin düşündük, Babamız. 10 Adın gibi, Babamız, övgün de öyledir yeryüzünün uçlarına dek; sağ elin doğrulukla doludur. 11 Siyon Dağı sevinsin, Yahuda kızları coşsun, senin yargıların yüzünden.
12 Siyon'un çevresinde dolaşın, onu baştan başa gezin; kulelerini sayın. 13 Surlarına iyice bakın, kalelerinin arasından geçin, ki gelecek kuşağa anlatasınız.
14 Çünkü Babamız budur, sonsuza dek bizimdir; sona dek bize yol gösterecektir.