Kutsal Kentin Ezgisi
Bir ezgi. Korahoğulları'nın mezmuru.
Bir saldırı boşa çıktıktan sonra tapınanlar Yeruşalim'in surlarını dolaşır ve kanıt olarak kulelerini sayar. Kenti almaya gelen krallar bir kez baktılar, dehşete kapıldılar ve doğum sancıları içinde kaçtılar. Babaları hakkında duymuş oldukları şeyi artık görmüşlerdi.
48 1Babamız yücedir ve çok övülmeye layıktır, Babamız'ın kentinde, kutsal dağında. 2Yüksekliğiyle güzeldir, bütün yeryüzünün sevinci Siyon Dağı, kuzeyin uçları, büyük Kralın kenti. a a v2 «Kuzeyin uçları» ilahî dağın eski bir şiirsel adıdır; burada Tanrı'nın kutsal konutu olarak Siyon Dağı'na uygulanmıştır. 3Babamız, kentin kalelerinde kendini bir sığınak olarak tanıttı.
4İşte, krallar toplandı; birlikte ilerlediler. 5Gördüler ve hemen şaşkına döndüler; dehşete kapıldılar, korkuyla kaçtılar. 6Orada onları titreme aldı, doğuran kadının acısı gibi. 7Doğu rüzgârıyla Tarşiş gemilerini paramparça ettin.
8Nasıl duyduysak, öyle de gördük, göksel orduların Babası'nın kentinde, Babamız'ın kentinde; onu sonsuza dek pekiştirir.
9Vefalı sevgini derin derin düşündük, Babamız, tapınağının içinde. 10Adın gibi, Babamız, övgün de öyledir yeryüzünün uçlarına dek; sağ elin doğrulukla doludur. 11Siyon Dağı sevinsin, Yahuda kızları coşsun, yargıların yüzünden.
12Siyon'un çevresini dolaşın, onu kuşatın; kulelerini sayın. 13Surlarını iyice gözleyin, kalelerinden geçin, ki gelecek kuşağa anlatasınız.
14İşte Babamız budur, sonsuza dek bizimdir; sonuna dek bize yol gösterecek.
