യെഹെസ്കേൽ 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി:

²“മനുഷ്യപുത്രാ, നിന്റെ ജനത്തോടു സംസാരിച്ച് അവരോട് ഇപ്രകാരം പറയുക: ഞാൻ ഒരു ദേശത്തിനെതിരേ വാൾ വരുത്തുമ്പോൾ, ആ ദേശത്തെ ജനം തങ്ങളുടെ ഇടയിൽനിന്ന് ഒരുവനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് തങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരനാക്കുന്നു; ³ദേശത്തിനെതിരേ വാൾ വരുന്നതു കണ്ട് അവൻ ജനത്തെ താക്കീതു ചെയ്യുവാൻ കാഹളം ഊതുന്നു; ⁴അപ്പോൾ ആരെങ്കിലും കാഹളനാദം കേട്ടിട്ടും താക്കീതു വകവയ്ക്കാതിരുന്നാൽ, വാൾ വന്ന് അവനെ പിടികൂടുമ്പോൾ അവന്റെ രക്തം അവന്റെ തലമേൽതന്നെ ഇരിക്കും. ⁵അവൻ കാഹളനാദം കേട്ടിട്ടും താക്കീതു വകവച്ചില്ല; അവന്റെ രക്തം അവന്റെമേൽ ഇരിക്കും. താക്കീതു കൈക്കൊണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ അവൻ തന്റെ ജീവനെ രക്ഷിക്കുമായിരുന്നു. ⁶എന്നാൽ കാവൽക്കാരൻ വാൾ വരുന്നതു കണ്ടിട്ടും കാഹളം ഊതാതെ, ജനത്തിനു താക്കീതു ലഭിക്കാതെ പോയി, വാൾ വന്ന് അവരിൽ ഒരുവനെ പിടികൂടിയാൽ, അവൻ തന്റെ അകൃത്യംനിമിത്തം മരിക്കും; എന്നാൽ അവന്റെ രക്തം ഞാൻ കാവൽക്കാരനോടു ചോദിക്കും.

⁷“നീ, മനുഷ്യപുത്രാ, നിന്നെ ഞാൻ ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിനു കാവൽക്കാരനാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ വായിൽനിന്നുള്ള വചനം കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ പക്കൽനിന്ന് നീ അവർക്കു താക്കീതു നല്കണം.” ⁸ഞാൻ ദുഷ്ടനോട്, “ദുഷ്ടാ, നീ നിശ്ചയമായും മരിക്കും” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവനെ തന്റെ വഴിയിൽനിന്നു മടങ്ങുവാൻ താക്കീതു നല്കേണ്ടതിന് നീ സംസാരിക്കാതിരുന്നാൽ, അവൻ തന്റെ അകൃത്യംനിമിത്തം മരിക്കും; എന്നാൽ അവന്റെ രക്തം ഞാൻ നിന്നോടു ചോദിക്കും. ⁹എന്നാൽ ദുഷ്ടനെ തന്റെ വഴിയിൽനിന്നു മടങ്ങുവാൻ നീ താക്കീതു നല്കിയിട്ടും അവൻ അതിൽനിന്നു മടങ്ങാതിരുന്നാൽ, അവൻ തന്റെ പാപംനിമിത്തം മരിക്കും; നീ നിന്റെ ജീവനെ രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.

മടങ്ങിവന്നു ജീവിക്കുവിൻ

¹⁰“നീ, മനുഷ്യപുത്രാ, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തോടു പറയുക: നിങ്ങൾ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘ഞങ്ങളുടെ അതിക്രമങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങളും ഞങ്ങളുടെമേൽ ഇരിക്കുന്നു, അവയിൽ ഞങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോകുന്നു. ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?’ ¹¹അവരോടു പറയുക: എന്നാണ, ദുഷ്ടന്റെ മരണത്തിൽ എനിക്കു പ്രസാദമില്ല, പിന്നെയോ ദുഷ്ടൻ തന്റെ വഴിയിൽനിന്നു മടങ്ങി ജീവിക്കുന്നതിലത്രേ എന്നു കർത്താവായ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. മടങ്ങിവരുവിൻ, നിങ്ങളുടെ ദുർമാർഗങ്ങളിൽനിന്നു മടങ്ങിവരുവിൻ! ഇസ്രായേൽഗൃഹമേ, നിങ്ങൾ എന്തിനു മരിക്കുന്നു?

¹²“നീ, മനുഷ്യപുത്രാ, നിന്റെ ജനത്തോടു പറയുക: നീതിമാൻ അതിക്രമം ചെയ്യുന്ന നാളിൽ അവന്റെ നീതി അവനെ രക്ഷിക്കുകയില്ല; ദുഷ്ടൻ തന്റെ ദുഷ്ടതയിൽനിന്നു മടങ്ങുന്ന നാളിൽ ആ ദുഷ്ടത അവനെ വീഴ്ത്തുകയുമില്ല; നീതിമാൻ പാപം ചെയ്യുന്ന നാളിൽ തന്റെ നീതിയാൽ അവനു ജീവിക്കുവാൻ കഴികയില്ല. ¹³ഞാൻ നീതിമാനോട്, ‘നീ നിശ്ചയമായും ജീവിക്കും’ എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ സ്വന്തം നീതിയിൽ ആശ്രയിച്ച് അനീതി ചെയ്താൽ, അവന്റെ നീതിപ്രവൃത്തികളൊന്നും ഓർക്കപ്പെടുകയില്ല; താൻ ചെയ്ത അനീതിനിമിത്തം അവൻ മരിക്കും. ¹⁴ഞാൻ ദുഷ്ടനോട്, “നീ നിശ്ചയമായും മരിക്കും” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ പാപത്തിൽനിന്നു മടങ്ങി ന്യായവും നീതിയും പ്രവർത്തിച്ചാൽ, ¹⁵ദുഷ്ടൻ പണയം മടക്കിക്കൊടുത്ത്, താൻ കവർന്നതു തിരികെ നല്കി, അനീതിയൊന്നും ചെയ്യാതെ ജീവന്റെ പ്രമാണങ്ങൾ അനുസരിച്ചാൽ—അവൻ നിശ്ചയമായും ജീവിക്കും; അവൻ മരിക്കുകയില്ല. ¹⁶അവൻ ചെയ്ത പാപങ്ങളൊന്നും അവനു വിരോധമായി ഓർക്കപ്പെടുകയില്ല. അവൻ ന്യായവും നീതിയും പ്രവർത്തിച്ചു; അവൻ നിശ്ചയമായും ജീവിക്കും.

¹⁷“നിന്റെ ജനം, ‘കർത്താവായ പിതാവിന്റെ വഴി ന്യായമല്ല’ എന്നു പറയുന്നു—എന്നാൽ ന്യായമല്ലാത്തത് അവരുടെ സ്വന്തം വഴിയത്രേ. ¹⁸നീതിമാൻ തന്റെ നീതിയിൽനിന്നു മടങ്ങി അനീതി ചെയ്താൽ, അവൻ അതുനിമിത്തം മരിക്കും. ¹⁹ദുഷ്ടൻ തന്റെ ദുഷ്ടതയിൽനിന്നു മടങ്ങി ന്യായവും നീതിയും പ്രവർത്തിച്ചാൽ, അവൻ അതിനാൽ ജീവിക്കും. ²⁰എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ, ‘കർത്താവായ പിതാവിന്റെ വഴി ന്യായമല്ല’ എന്നു പറയുന്നു. ഇസ്രായേൽഗൃഹമേ, നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തനെയും അവനവന്റെ വഴികൾക്കൊത്തവണ്ണം ഞാൻ ന്യായം വിധിക്കും.”

യെരുശലേം വീണുപോയി

²¹ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം ആണ്ടിൽ, പത്താം മാസം, അഞ്ചാം തീയതി, യെരുശലേമിൽനിന്ന് ഒളിച്ചോടിവന്ന ഒരുവൻ എന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, “നഗരം വീണുപോയി” എന്നു പറഞ്ഞു. ²²ആ ഒളിച്ചോടിവന്നവൻ എത്തുന്നതിന്റെ തലേ സന്ധ്യയ്ക്കു നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൈ എന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; പ്രഭാതത്തിൽ ആ മനുഷ്യൻ എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതിനുമുമ്പ് നമ്മുടെ പിതാവ് എന്റെ വായ് തുറന്നു. എന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു, ഞാൻ പിന്നെ മൗനമായിരുന്നില്ല.

²³അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി:

²⁴മനുഷ്യപുത്രാ, ഇസ്രായേൽദേശത്തെ ഈ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവർ, “അബ്രാഹാം ഒരേയൊരു മനുഷ്യനായിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹം ദേശത്തെ അവകാശമാക്കി; ഞങ്ങളോ അനേകർ ആകുന്നു—ദേശം നിശ്ചയമായും ഞങ്ങൾക്ക് അവകാശമായി നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ²⁵ആകയാൽ അവരോടു പറയുക: കർത്താവായ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങൾ രക്തത്തോടുകൂടി മാംസം തിന്നുന്നു, നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളിലേക്കു കണ്ണുയർത്തുന്നു, രക്തം ചൊരിയുന്നു—എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ ദേശത്തെ അവകാശമാക്കുമോ? ²⁶നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വാളുകളിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു, മ്ലേച്ഛതകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തനും തന്റെ അയൽക്കാരന്റെ ഭാര്യയുമായി വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു—എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ ദേശത്തെ അവകാശമാക്കുമോ?

²⁷അവരോടു പറയുക: കർത്താവായ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “എന്നാണ, ശൂന്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ഉള്ളവർ വാളാൽ വീഴും; വെളിമ്പ്രദേശത്തുള്ളവരെ ഞാൻ തിന്നുവാൻ കാട്ടുമൃഗങ്ങൾക്കു വിട്ടുകൊടുക്കും; കോട്ടകളിലും ഗുഹകളിലും ഉള്ളവർ മഹാമാരിയാൽ മരിക്കും. ²⁸ഞാൻ ദേശത്തെ ശൂന്യവും ശൂന്യഭൂമിയുമാക്കും; അതിന്റെ ഗർവിഷ്ഠമായ ബലം അവസാനിക്കും; ഇസ്രായേലിന്റെ പർവതങ്ങൾ ശൂന്യമായിക്കിടക്കും, ആരും അവയിൽക്കൂടി കടന്നുപോകുകയില്ല. ²⁹അവർ ചെയ്ത സകല മ്ലേച്ഛതകളുംനിമിത്തം ഞാൻ ദേശത്തെ ശൂന്യഭൂമിയും നാശവുമാക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവരുടെ പിതാവാകുന്നു എന്ന് അവർ അറിയും.”

³⁰നീ, മനുഷ്യപുത്രാ: നിന്റെ ജനം മതിലുകൾക്കരികിലും വീടുകളുടെ വാതിൽക്കലും, ഒരുവൻ മറ്റൊരുവനോട്, ഓരോരുത്തൻ തന്റെ സഹോദരനോട്, നിന്നെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു: “വരുവിൻ, നമ്മുടെ പിതാവിങ്കൽനിന്ന് എന്തു വചനം വരുന്നു എന്നു കേൾക്കുവിൻ. ³¹ജനം പതിവായി ചെയ്യുംപോലെ അവർ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു, എന്റെ ജനമായി നിന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കുന്നു, നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നു—എന്നാൽ അവയെ അവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. വായ്കൊണ്ട് അവർ സ്നേഹം സംസാരിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയം സ്വന്തലാഭത്തിന്റെ പിന്നാലെ പായുന്നു. ³²ഇതാ, സുന്ദരമായ സ്വരത്തോടെ പാടുന്ന, നന്നായി വായിക്കുന്ന ഒരു പ്രേമഗീതംപോലെ നീ അവർക്കായിരിക്കുന്നു; അവർ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നു, എന്നാൽ അവയെ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. ³³അതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ—അതു തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും—തങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു പ്രവാചകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവർ അറിയും.”