Abbaan Eegduu Muude
Namni baqatee ture magaalattiin kufteetti jedhee oduu fidee dhufa, callisni dheeraan Hisqi'eel dhuma irratti ni cabe. Sana dura itti gaafatamummaan eegduu Abbaan keenya kenne irra deebi'amee himama, balballi immoo banaa hafa, sababiin isaas namni deebi'u hundinuu ni jiraata. Dhaggeeffattoonni isaa dubbii isaa akka faaruu bareedaatti fudhatu, homaa garuu hin hojjetan.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 2–20, 24–33
33 1Dubbiin Abbaa keenyaa gara kootti dhufe:
2«Yaa ilma namaa, saba kee waliin dubbadhuutii akkana jedhi: Yeroo ani lafa tokko irratti goraadee fidu, namoonni lafa sanaa nama tokko isaan keessaa filatanii eegduu isaanii godhatu, 3innis goraadeen lafa sana irratti dhufuu arguudhaan malakata afuufee saba akeekkachiisa, 4yoo nama tokko sagalee malakataa dhaga'ee akeekkachiisa sana tuffate, goraadeen dhufee isa fudhate, dhiigni isaa mataa ofii isaa irra jira. 5Inni sagalee malakataa dhaga'ee akeekkachiisa tuffate; dhiigni isaa isa irra jira. Yoo akeekkachiisa fudhatee ta'e, lubbuu isaa in baraara ture. 6Garuu yoo eegduun goraadee dhufu argee malakata hin afuufne, sabnis akeekkachiisa malee hafe, goraadeenis dhufee isaan keessaa nama tokko fudhate, namichi sun cubbuu ofii isaatiif in du'a; ani garuu dhiiga isaa harka eegduu irraa in gaafadha.
7«Ati immoo yaa ilma namaa, mana Israa'el irratti eegduu si godhe. Yeroo dubbii afaan kootii dhaga'utti, ana bakka bu'uudhaan isaan akeekkachiisi.» 8Yommuu ani nama hamaadhaan, «Yaa nama hamaa, dhugumaan in du'ita» jedhee himu, ati immoo akka inni karaa isaa irraa deebi'uuf isaan akeekkachiisuudhaan hin dubbanne, inni cubbuu isaatiif in du'a; ani garuu dhiiga isaa si irraa in gaafadha. 9Garuu yoo nama hamaa akka karaa isaa irraa deebi'u akeekkachiifte, inni garuu karaa isaa irraa hin deebi'in, inni cubbuu isaatiif in du'a; ati garuu lubbuu kee baraarte.
Deebi'aa Jiraadhaa
10«Ati immoo yaa ilma namaa, mana Israa'elitti akkana jedhi: Isin akkana jettu: ‹Yakki keenya fi cubbuun keenya nu irra jira, nuyis isaan keessatti in bututna. Yoos akkamitti jiraannu?› 11Isaaniin jedhi: Akkuma ani jiraatutti, jedha Abbaan Gooftaa, ani du'a nama hamaa keessatti gammachuu hin qabu, garuu nama hamaan karaa isaa irraa deebi'ee akka jiraatu in barbaada. Deebi'aa, deebi'aa, karaa keessan hamaa irraa deebi'aa! Yaa mana Israa'el, maaliif du'uu qabdu?
12«Ati immoo yaa ilma namaa, saba keetti akkana jedhi: Qajeelummaan nama qajeelaa guyyaa inni fincilutti isa hin baraaru, hamaan nama hamaas guyyaa inni irraa deebi'u isa hin kuffisu; nama qajeelaanis guyyaa inni cubbuu hojjetutti qajeelummaa isaatiin jiraachuu hin danda'u. 13Yoo ani nama qajeelaadhaan, ‹Dhugumaan in jiraatta› jedhe, innis qajeelummaa ofii isaatti amanee hamaa hojjete, hojiin isaa qajeelaa tokkollee hin yaadatamu; inni hamaa inni hojjeteef in du'a. 14Yoo ani nama hamaadhaan, ‹Dhugumaan in du'ita› jedhe, innis cubbuu isaa irraa deebi'ee waan murtaa'aa fi qajeelaa hojjete, 15yoo nama hamaan wabii deebise, waan hatate deebisee kaffale, seera jireenyaa hordofee hamaa hin hojjenne—inni dhugumaan in jiraata; hin du'u. 16Cubbuun inni hojjete tokkollee isa irratti hin yaadatamu. Inni waan murtaa'aa fi qajeelaa hojjete; dhugumaan in jiraata.
17«Sabni kee, ‹Karaan Abbaa Gooftaa qajeelaa miti› jedhu—garuu karaan isaanii ofii isaanii isa qajeelaa miti. 18Yeroo nama qajeelaan qajeelummaa isaa irraa deebi'ee hamaa hojjetu, sanaaf in du'a. 19Yeroo nama hamaan hamaa isaa irraa deebi'ee waan murtaa'aa fi qajeelaa hojjetu, sanaan in jiraata. 20Ta'us isin, ‹Karaan Abbaa Gooftaa murtaa'aa miti› jettu. Yaa mana Israa'el, ani tokkoo tokkoo keessan karaa ofii isaatiin in murteessa.»
Yerusaalem Kuftee
21Bara hidhaa keenya kudha lamaffaa, ji'a kudhaffaa, guyyaa shanaffaatti, namni Yerusaalem irraa miliqe tokko gara kootti dhufee, «Magaalaan kuftee jirti» jedhe. 22Galgala namichi miliqe sun dhufuu isaa dura harki Abbaa keenyaa ana irra ture, Abbaan keenyas ganama utuu namichi gara koo hin dhufiin afaan koo bane. Afaan koo banamee, ani deebi'ee hin callifne.
23Ergasii dubbiin Abbaa keenyaa gara kootti dhufe:
24Yaa ilma namaa, warri badiiwwan kana keessa biyya Israa'el jiraatan, «Abrahaam nama tokkicha qofa ture, ta'us biyya sana dhaale; nuti baay'eena—dhugumaan biyyi kun qabeenya keenyaaf nuuf kennameera» jedhanii jiraatu. 25Kanaaf isaaniin jedhi: Abbaan Gooftaa akkana jedha: Isin foon dhiiga wajjin in nyaattu, gara waaqota tolfamoo keessanii ija ol in qabdu, dhiigas in dhangalaasu—biyya sana dhaaluu in qabduu? 26Goraadee keessan irratti in hirkattu, waan jibbisiisaa in raawwattu, tokkoon tokkoon keessanis niitii hiriyyaa isaa wajjin ejja in raawwata—yoos biyya sana dhaaluu in qabduu?
27Isaaniin jedhi: Abbaan Gooftaa akkana jedha: «Akkuma ani jiraatutti, warri badiiwwan keessa jiran goraadeen in kufu, warri lafa banaa irra jiran bineensota nyaataaf isaanitti in kenna, warri dallaa jabaa fi holqa keessa jiranis dhukkuba daddarbaadhaan in du'u. 28Lafa sana bakka onaa fi duwwaa nan godha; of tuulummaan jabina ishee in dhaabbata; tulluun Israa'el onnee in ta'a, namni isaan keessa darbus hin jiru. 29Yeroo ani sababii waan jibbisiisaa isaan hojjetaniif lafa sana gammoojjii fi bakka badaa nan godhu, isaan ani Abbaa isaanii ta'uu koo in beeku.»
30Ati yaa ilma namaa: sabni kee dallaa bira fi balbala manaa irratti waa'ee kee waliin haasa'u, tokkoon tokkoon isaanii obboleessa isaatiin akkana jedha: «Kottaa, dubbiin Abbaa keenya biraa dhufu maal akka ta'e dhaga'aa. 31Akkuma namoonni godhan gara kee in dhufu, akka saba kootti fuula kee dura in taa'u, dubbii kee in dhaga'u—garuu isaan irratti hin hojjetan. Afaan isaaniitiin jaalala in dubbatu, garuu onneen isaanii bu'aa ofii isaanii hordofti. 32Kunoo, isaaf ati akka weedduu jaalalaa, sagalee bareedaa qabu, sirriitti taphatamu ti; dubbii kee in dhaga'u, garuu hin hojjetan. 33Yommuu kun dhugaa ta'u—in ta'as—isaan raajiin tokko isaan gidduu akka ture in beeku.»
