Uba Ya Naɗa Matsara
Wani ɗan gudun hijira ya iso da labari cewa birnin ya faɗi, dogon shirun Ezekiyel kuma ya karye daga ƙarshe. Kafin haka an sake faɗin aikin mai tsaro da Ubanmu ya ba shi, aka kuma bar ƙofa a buɗe, domin duk wanda ya juyo zai rayu. Masu sauraronsa suna ɗaukar maganarsa kamar waƙa mai daɗi, ba kuwa sa yin kome.
33 1Maganar Ubanmu ta zo mini,
2“Ɗan mutum, ka yi magana da mutanenka, ka ce musu, In na kawo takobi a kan wata ƙasa, sai mutanen ƙasar su ɗauki mutum guda daga cikinsu su naɗa shi matsaransu, 3shi kuwa ya ga takobin yana zuwa a kan ƙasar, sai ya busa ƙaho domin yă gargaɗi mutane, 4to, duk wanda ya ji ƙahon amma bai kula da gargaɗin ba, takobin kuma ya zo ya ɗauke shi, to, alhakin jininsa yana kansa. 5Ya ji ƙahon amma bai kula da gargaɗin ba; jininsa yana kansa. Da ya kula da gargaɗin, da ya ceci ransa. 6Amma in matsaran ya ga takobin yana zuwa amma bai busa ƙaho ba, mutane kuwa ba su sami gargaɗi ba, takobin kuma ya zo ya ɗauki ɗayansu, to, zai mutu saboda laifinsa, amma zan nemi alhakin jininsa daga hannun matsaran.
7“Kai kuwa, ɗan mutum, na naɗa ka matsara ga gidan Isra'ila. Saboda haka duk sa'ad da ka ji magana daga bakina, sai ka gargaɗe su a madadina.” 8Sa'ad da na ce wa mugu, “Kai mugu, lalle za ka mutu,” kai kuwa ba ka yi magana domin ka gargaɗe shi yă juyo daga hanyarsa ba, to, mugun zai mutu saboda laifinsa, amma zan nemi alhakin jininsa daga hannunka. 9Amma in ka gargaɗi mugun yă juyo daga hanyarsa, shi kuwa ya ƙi juyowa, to, zai mutu saboda zunubinsa, amma kai ka ceci ranka.
Ku Juyo Ku Rayu
10“Kai kuwa, ɗan mutum, ka ce wa gidan Isra'ila, Ga abin da kuke cewa, ‘Laifofinmu da zunubanmu suna kanmu, muna kuma ruɓewa a cikinsu. Yaya za mu iya rayuwa?’ 11Ka ce musu, Muddin ina da rai, in ji Uba Mai Iko Duka, ba na jin daɗin mutuwar mugu, sai dai mugu yă juyo daga hanyarsa yă rayu. Ku juyo, ku juyo daga mugayen hanyoyinku! Don me za ku mutu, ya gidan Isra'ila?
12“Kai kuwa, ɗan mutum, ka ce wa mutanenka, Adalcin mai adalci ba zai cece shi ba a ranar da ya yi tawaye, muguntar mugu kuwa ba za tă sa shi fāɗuwa ba a ranar da ya juyo daga gare ta; mai adalci kuma ba zai iya rayuwa ta wurin adalcinsa ba a ranar da ya yi zunubi.” 13In na ce wa mai adalci, “Lalle za ka rayu,” shi kuwa ya dogara ga adalcinsa ya aikata mugunta, to, ba za a tuna da ko ɗaya daga cikin ayyukansa na adalci ba; zai mutu saboda muguntar da ya aikata. 14In kuwa na ce wa mugu, “Lalle za ka mutu,” shi kuma ya juyo daga zunubinsa ya aikata abin da yake daidai da adalci, 15in mugun ya mayar da jinginar da aka ba shi, ya biya abin da ya sata, ya kuma bi ƙa'idodin rai, ba tare da aikata mugunta ba — lalle zai rayu; ba zai mutu ba. 16Ba za a tuna masa da ko ɗaya daga cikin zunuban da ya aikata ba. Ya aikata abin da yake daidai da adalci; lalle zai rayu.
17“Mutanenka suna cewa, ‘Hanyar Uba Mai Iko Duka ba daidai ba ce’ — alhali hanyarsu ce ba daidai ba. 18Sa'ad da mai adalci ya juyo daga adalcinsa ya aikata mugunta, zai mutu saboda haka. 19Sa'ad da mugu kuwa ya juyo daga muguntarsa ya aikata abin da yake daidai da adalci, zai rayu ta wurin haka. 20Duk da haka kuna cewa, ‘Hanyar Uba Mai Iko Duka ba ta da adalci.’ Zan shari'anta kowannenku bisa ga hanyoyinsa, ya gidan Isra'ila.”
Urushalima Ta Fāɗi
21A shekara ta sha biyu ta zaman bautarmu, a wata na goma, a rana ta biyar, sai wani da ya tsere daga Urushalima ya zo wurina ya ce, “An ci birnin.” 22Hannun Ubanmu yana kaina a maraicen kafin mutumin da ya tsere ya iso, Ubanmu kuma ya buɗe bakina kafin mutumin yă zo wurina da safe. Aka buɗe bakina, ban kuma ƙara yin shiru ba.
23Sai maganar Ubanmu ta zo mini,
24Ɗan mutum, waɗanda suke zama a waɗannan kufai a ƙasar Isra'ila suna ta cewa, “Ibrahim mutum ɗaya ne kaɗai, duk da haka ya mallaki ƙasar; mu kuwa masu yawa ne — lalle an ba mu ƙasar tă zama mallakarmu.” 25Saboda haka ka ce musu, Ga abin da Uba Mai Iko Duka yake cewa, Kuna cin nama tare da jini, kuna ɗaga idanunku ga gumakanku, kuna kuma zub da jini — ya kamata ku mallaki ƙasar? 26Kuna dogara ga takubanku, kuna aikata abubuwan ƙyama, kowannenku kuma yana zina da matar maƙwabcinsa — ya kamata ku mallaki ƙasar ke nan?
27Ka ce musu, Ga abin da Uba Mai Iko Duka yake cewa, “Muddin ina da rai, waɗanda suke cikin kufai za su fāɗi ta takobi, waɗanda suke a fili kuwa, zan ba da su ga namun jeji su cinye su, waɗanda kuma suke cikin kagara da kogwanni za su mutu ta annoba. 28Zan mai da ƙasar kango da wofi; ƙarfinta mai girman kai zai ƙare; duwatsun Isra'ila za su zama kufai, babu mai ratsa su. 29Sa'an nan za su san ni ne Ubansu, sa'ad da na mai da ƙasar kango da kufai saboda dukan abubuwan ƙyama da suka aikata.”
30Kai kuwa, ɗan mutum, mutanenka suna surutu a kanka kusa da bangwaye da kuma a ƙofofin gidaje, suna cewa da juna, kowa da ɗan'uwansa, “Ku zo yanzu, mu ji wace magana ce ta fito daga wurin Ubanmu. 31Suna zuwa wurinka kamar yadda mutane sukan yi, suna zama a gabanka kamar mutanena, suna kuma jin maganganunka — amma ba sa aikata su. Gama da bakunansu suna maganar ƙauna, alhali zukatansu suna bin ribar kansu. 32Ga shi, a gare su kai kamar waƙar ƙauna ce, mai daɗin murya, wadda ake kaɗawa da kyau; suna jin maganganunka amma ba sa aikata su. 33Sa'ad da wannan ya cika — zai kuwa cika — sa'an nan za su san annabi yana a cikinsu.”