Esegiël 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹Die woord van ons Vader het tot my gekom:

²“Mensekind, spreek met jou volksgenote en sê vir hulle: Wanneer ek ’n swaard teen ’n land bring, neem sy inwoners een man uit hulle midde en stel hom aan as hulle wagter, ³en hy sien die swaard teen die land aankom en blaas die trompet om die mense te waarsku, ⁴as iemand dan die trompet hoor maar die waarskuwing verontagsaam, en die swaard kom en neem hom weg, is sy bloed op sy eie hoof. ⁵Hy het die trompet gehoor maar die waarskuwing verontagsaam; sy bloed is op hom. As hy die waarskuwing ter harte geneem het, sou hy sy lewe gered het. ⁶Maar as die wagter die swaard sien aankom en nie die trompet blaas nie, en die mense ongewaarsku bly, en die swaard kom en neem een van hulle weg, dan sterf daardie een vir sy eie skuld, maar ek sal sy bloed van die wagter eis.

⁷“Jou, mensekind, het ek as wagter vir die huis van Israel aangestel. Wanneer jy ’n woord uit my mond hoor, moet jy hulle namens my waarsku.” ⁸Wanneer ek vir die goddelose sê: “Goddelose, jy sal sekerlik sterwe,” en jy nie praat om hom te waarsku om van sy weg af te draai nie, sal hy vir sy skuld sterwe, maar ek sal jou vir sy bloed verantwoordelik hou. ⁹Maar as jy die goddelose waarsku om van sy weg af te draai en hy wil nie daarvan afdraai nie, sterf hy vir sy sonde; jy het jou lewe gered.

Draai terug en lewe

¹⁰“En jy, mensekind, sê vir die huis van Israel: So sê julle: ‘Ons oortredinge en ons sondes rus op ons, en ons vergaan daarin. Hoe kan ons lewe?’” ¹¹Sê vir hulle: So waar as ek leef, spreek die Soewereine Vader, ek het geen behae in die dood van die goddelose nie, maar daarin dat die goddelose van sy weg afdraai en lewe. Draai terug, draai terug van julle bose weë! Waarom sou julle sterwe, huis van Israel?

¹²“En jy, mensekind, sê vir jou volksgenote: Die geregtigheid van die regverdige sal hom nie red op die dag dat hy in opstand kom nie, en die boosheid van die goddelose sal hom nie laat val op die dag dat hy daarvan afdraai nie; die regverdige kan nie deur sy geregtigheid lewe op die dag dat hy sondig nie. ¹³As ek vir die regverdige sê: ‘Jy sal sekerlik lewe,’ en hy vertrou op sy eie geregtigheid en doen wat verkeerd is, sal niks van sy regverdige dade onthou word nie; hy sterf vir die kwaad wat hy gedoen het. ¹⁴As ek vir die goddelose sê: ‘Jy sal sekerlik sterwe,’ en hy draai van sy sonde af en doen wat reg en billik is, ¹⁵as die goddelose die pand teruggee, terugbetaal wat hy gesteel het, die insettinge van die lewe nakom, en geen kwaad doen nie — sal hy sekerlik lewe; hy sal nie sterwe nie. ¹⁶Geen sonde wat hy gepleeg het, sal teen hom onthou word nie. Hy het gedoen wat reg en billik is; hy sal sekerlik lewe.”

¹⁷“Jou volksgenote sê: ‘Die weg van die Soewereine Vader is nie reg nie’ — maar dit is hulle eie weg wat nie reg is nie. ¹⁸Wanneer die regverdige van sy geregtigheid afdraai en doen wat verkeerd is, sal hy daarvoor sterwe. ¹⁹Wanneer die goddelose van sy boosheid afdraai en doen wat reg en billik is, sal hy daardeur lewe. ²⁰Tog sê julle: ‘Die weg van die Soewereine Vader is nie reg nie.’ Ek sal elkeen van julle volgens sy eie weë oordeel, huis van Israel.”

Jerusalem het geval

²¹In die twaalfde jaar van ons ballingskap, in die tiende maand, op die vyfde dag, het ’n vlugteling uit Jerusalem na my toe gekom en gesê: “Die stad het geval.” ²²Die hand van ons Vader was op my die aand voordat die vlugteling aangekom het, en ons Vader het my mond geopen voordat die man die oggend na my toe gekom het. My mond is geopen, en ek was nie meer stil nie.

²³Toe het die woord van ons Vader tot my gekom:

²⁴Mensekind, dié wat in hierdie puinhope in die land van Israel woon, sê gedurig: “Abraham was net een man, tog het hy die land in besit geneem; ons is baie — sekerlik is die land aan ons as besit gegee.” ²⁵Sê dan vir hulle: So sê die Soewereine Vader: Julle eet vleis met die bloed, julle slaan julle oë op na julle afgode, en julle vergiet bloed — moet julle dan die land besit? ²⁶Julle vertrou op julle swaarde, julle pleeg gruwels, en elkeen van julle pleeg egbreuk met sy naaste se vrou — moet julle dan die land besit?

²⁷Sê vir hulle: So sê die Soewereine Vader: “So waar as ek leef, dié wat in die puinhope is, sal deur die swaard val, dié wat in die oop veld is, sal ek aan die wilde diere gee om te eet, en dié wat in die vestings en grotte is, sal aan die pes sterwe. ²⁸Ek sal die land ’n woesteny en ’n wildernis maak; haar trotse sterkte sal tot ’n einde kom; die berge van Israel sal verlate lê, sonder dat iemand daaroor trek. ²⁹Dan sal hulle weet dat ek hulle Vader is, wanneer ek die land ’n wildernis en ’n puinhoop maak oor al die gruwels wat hulle gedoen het.”

³⁰“Jy, mensekind: jou volksgenote praat oor jou by die mure en in die deure van die huise, die een met die ander, elkeen met sy broer: ‘Kom tog, kom hoor watter woord van ons Vader af kom.’ ³¹Hulle kom na jou toe soos mense maak, hulle sit voor jou soos my volk, en hulle hoor jou woorde — maar hulle doen dit nie. Want met hulle monde spreek hulle liefde, terwyl hulle harte agter hulle eie gewin aanja. ³²Kyk, vir hulle is jy soos ’n liefdeslied, mooi gesing, goed gespeel; hulle hoor jou woorde maar doen dit nie. ³³Wanneer dit uitkom — en dit sal — sal hulle weet dat daar ’n profeet onder hulle was.”