यहेज्केल 33

33 ¹ आमच्या पित्याचे वचन मला प्राप्त झाले:

² मनुष्याच्या पुत्रा, आपल्या लोकांशी बोल आणि त्यांना सांग: जेव्हा मी एखाद्या देशावर तलवार आणतो, तेव्हा त्या देशाचे लोक आपल्यांतून एका माणसाला निवडून त्याला आपला पहारेकरी नेमतात, ³ आणि तो देशावर येणारी तलवार पाहतो व लोकांना सावध करण्यासाठी कर्णा वाजवतो, ⁴ तेव्हा जर कोणी कर्ण्याचा आवाज ऐकूनही इशाऱ्याकडे दुर्लक्ष करतो, आणि तलवार येऊन त्याला घेऊन जाते, तर त्याचे रक्त त्याच्याच माथ्यावर राहील. ⁵ त्याने कर्ण्याचा आवाज ऐकला पण इशाऱ्याकडे दुर्लक्ष केले; त्याचे रक्त त्याच्यावरच राहील. जर त्याने इशारा मानला असता, तर त्याने आपला जीव वाचवला असता. ⁶ पण जर पहारेकरी येणारी तलवार पाहूनही कर्णा वाजवत नाही, आणि लोक सावध होत नाहीत, आणि तलवार येऊन त्यांच्यातील एकाला घेऊन जाते, तर तो आपल्या अपराधामुळे मरतो, पण त्याच्या रक्ताचा जाब मी पहारेकऱ्याकडून घेईन.

⁷ मनुष्याच्या पुत्रा, मी तुला इस्राएलाच्या घराण्यासाठी पहारेकरी नेमले आहे. जेव्हा तू माझ्या मुखातून वचन ऐकशील, तेव्हा माझ्यावतीने त्यांना सावध कर. ⁸ जेव्हा मी दुष्टाला म्हणतो, “दुष्टा, तू खचित मरशील,” आणि तू त्याला त्याच्या मार्गापासून वळण्याचा इशारा देण्यासाठी बोलत नाहीस, तेव्हा तो आपल्या अपराधामुळे मरेल, पण त्याच्या रक्ताचा जाब मी तुझ्याकडून घेईन. ⁹ पण जर तू दुष्टाला त्याच्या मार्गापासून वळण्याचा इशारा दिलास आणि तरी तो त्यापासून वळला नाही, तर तो आपल्या पापामुळे मरेल; पण तू आपला जीव वाचवला आहेस.

मागे फिरा आणि जगा

¹⁰ मनुष्याच्या पुत्रा, इस्राएलाच्या घराण्याला सांग: तुम्ही असे म्हणता: “आमचे अपराध व आमची पापे आमच्यावर आहेत, आणि आम्ही त्यांत खंगत चाललो आहोत. आम्ही कसे जगावे?” ¹¹ त्यांना सांग: सार्वभौम पिता म्हणतो, मी जिवंत आहे याची शपथ, दुष्टाच्या मरणात मला आनंद वाटत नाही, तर दुष्टाने आपल्या मार्गापासून वळून जगावे यात मला आनंद आहे. मागे फिरा, आपल्या दुष्ट मार्गांपासून मागे फिरा! हे इस्राएलाच्या घराण्या, तुम्ही का मरावे?

¹² मनुष्याच्या पुत्रा, आपल्या लोकांना सांग: नीतिमान माणसाची नीतिमत्ता ज्या दिवशी तो बंड करील त्या दिवशी त्याला वाचवणार नाही, आणि दुष्ट माणसाची दुष्टता ज्या दिवशी तो तिच्यापासून वळेल त्या दिवशी त्याला पाडणार नाही; नीतिमान ज्या दिवशी पाप करील त्या दिवशी त्याला आपल्या नीतिमत्तेने जगता येणार नाही. ¹³ जर मी नीतिमानाला म्हणतो, ‘तू खचित जगशील,’ आणि तो आपल्या स्वतःच्या नीतिमत्तेवर भरवसा ठेवून अन्याय करतो, तर त्याच्या नीतिमत्तेच्या कोणत्याही कृत्यांची आठवण ठेवली जाणार नाही; त्याने केलेल्या अन्यायामुळे तो मरेल. ¹⁴ जर मी दुष्टाला म्हणतो, “तू खचित मरशील,” आणि तो आपल्या पापापासून वळून जे न्याय्य व योग्य आहे ते करतो ¹⁵ —जर दुष्ट गहाण ठेवलेली वस्तू परत करतो, चोरलेले परत फेडतो, जीवनाच्या नियमांचे पालन करतो, आणि काही अन्याय करत नाही—तर तो खचित जगेल; तो मरणार नाही. ¹⁶ त्याने केलेल्या कोणत्याही पापाची आठवण त्याच्याविरुद्ध ठेवली जाणार नाही. त्याने जे न्याय्य व योग्य ते केले; तो खचित जगेल.

¹⁷ तुझे लोक म्हणतात, ‘सार्वभौम पित्याचा मार्ग योग्य नाही’ — पण त्यांचाच मार्ग योग्य नाही. ¹⁸ जेव्हा नीतिमान आपल्या नीतिमत्तेपासून वळून अन्याय करतो, तेव्हा तो त्यामुळे मरेल. ¹⁹ जेव्हा दुष्ट आपल्या दुष्टतेपासून वळून जे न्याय्य व योग्य ते करतो, तेव्हा तो त्यामुळे जगेल. ²⁰ तरीही तुम्ही म्हणता, “सार्वभौम पित्याचा मार्ग न्याय्य नाही.” हे इस्राएलाच्या घराण्या, मी तुमच्यातील प्रत्येकाचा न्याय त्याच्या स्वतःच्या मार्गांप्रमाणे करीन.

यरुशलेमेचा पाडाव झाला

²¹ आमच्या बंदिवासाच्या बाराव्या वर्षी, दहाव्या महिन्याच्या पाचव्या दिवशी, यरुशलेमेहून निसटून आलेला एक माणूस माझ्याकडे आला आणि म्हणाला, “नगराचा पाडाव झाला आहे.” ²² तो निसटलेला माणूस येण्याच्या आदल्या संध्याकाळी आमच्या पित्याचा हात माझ्यावर होता, आणि सकाळी तो माणूस माझ्याकडे येण्यापूर्वी आमच्या पित्याने माझे मुख उघडले. माझे मुख उघडले गेले, आणि मी पुन्हा मुका राहिलो नाही.

²³ मग आमच्या पित्याचे वचन मला प्राप्त झाले:

²⁴ मनुष्याच्या पुत्रा, इस्राएलाच्या भूमीतील या ओसाड ठिकाणी राहणारे लोक असे म्हणत राहतात, “अब्राहाम एकच माणूस होता, आणि तरी त्याने ही भूमी वतन म्हणून मिळवली; आम्ही तर पुष्कळ आहोत—ही भूमी आम्हांला आमचे वतन म्हणून दिलेली आहे.” ²⁵ म्हणून त्यांना सांग: सार्वभौम पिता म्हणतो: तुम्ही रक्तासह मांस खाता, आपल्या मूर्तींकडे डोळे लावता, आणि रक्त पाडता—तरी तुम्ही ही भूमी वतन म्हणून बाळगावी काय? ²⁶ तुम्ही आपल्या तलवारींवर भरवसा ठेवता, तुम्ही किळसवाण्या गोष्टी करता, आणि तुमच्यातील प्रत्येक जण आपल्या शेजाऱ्याच्या पत्नीशी व्यभिचार करतो—तरी तुम्ही ही भूमी वतन म्हणून बाळगावी काय?

²⁷ त्यांना सांग: सार्वभौम पिता असे म्हणतो: मी जिवंत आहे याची शपथ, जे ओसाड ठिकाणी आहेत ते तलवारीने पडतील, जे उघड्या माळरानावर आहेत त्यांना मी जंगली पशूंना खाण्यासाठी देईन, आणि जे किल्ल्यांत व गुहांत आहेत ते मरीने मरतील. ²⁸ मी ही भूमी ओसाड व उजाड करीन; तिच्या गर्विष्ठ सामर्थ्याचा अंत होईल; इस्राएलाचे पर्वत ओसाड पडतील, त्यांवरून कोणी जाणार नाही. ²⁹ तेव्हा त्यांना कळेल की मी त्यांचा पिता आहे, जेव्हा त्यांनी केलेल्या सर्व किळसवाण्या गोष्टींमुळे मी ही भूमी उजाड व ओसाड करीन.

³⁰ मनुष्याच्या पुत्रा, तुझे लोक भिंतींजवळ व घरांच्या दारांत तुझ्याविषयी एकमेकांशी, प्रत्येक जण आपल्या भावाशी बोलतात: “चला आता, आमच्या पित्याकडून कोणते वचन येते ते ऐकू या.” ³¹ ते लोक जसे येतात तसे तुझ्याकडे येतात, माझी प्रजा म्हणून तुझ्यासमोर बसतात, आणि तुझी वचने ऐकतात—पण त्यांप्रमाणे वागत नाहीत. कारण त्यांच्या मुखांनी ते प्रेमाच्या गोष्टी बोलतात, पण त्यांची अंतःकरणे आपल्याच स्वार्थामागे धावतात. ³² पाहा, त्यांच्या दृष्टीने तू प्रेमगीतासारखा आहेस, मधुर स्वरात गायलेल्या व सुरेख वाजवलेल्या; ते तुझी वचने ऐकतात पण त्यांप्रमाणे करत नाहीत. ³³ जेव्हा हे खरे ठरेल—आणि ते खरे ठरणारच—तेव्हा त्यांना कळेल की त्यांच्यामध्ये एक संदेष्टा होता.