Ezekiela 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹Tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

²« Ry zanak’olona ô, mitenena amin’ny olonao ary lazao aminy hoe: Rehefa mitondra sabatra hamely tany Aho, dia maka lehilahy iray avy aminy ny vahoaka any amin’ilay tany ka manendry azy ho mpiambina azy, ³ary raha hitany fa tonga hamely ilay tany ny sabatra ka mitsoka ny trompetra hampitandrina ny olona, ⁴dia raha misy olona mandre ny feon’ny trompetra nefa tsy mihaino ny fampitandremana, ary tonga ny sabatra ka mamono azy, dia eo an-dohany ny rany. ⁵Nandre ny feon’ny trompetra izy nefa tsy nihaino ny fampitandremana; eo aminy ny rany. Raha nihaino ny fampitandremana izy, dia voavonjy ny ainy. ⁶Fa raha hitan’ny mpiambina fa tonga ny sabatra ka tsy nitsoka ny trompetra izy, ka tsy voatairina ny olona, ary tonga ny sabatra ka namono olona anankiray tamin’izy ireo, dia maty noho ny helony ilay olona, fa ny rany kosa dia hotakiko amin’ny mpiambina.

⁷« Ary ianao, ry zanak’olona ô, dia nataoko mpiambina ho an’ny taranak’Israely. Rehefa mandre teny avy amin’ny vavako ianao, dia ampitandremo izy avy Amiko. » ⁸Rehefa lazaiko amin’ny ratsy fanahy hoe: « Ry ratsy fanahy ô, ho faty tokoa ianao », ary ianao tsy miteny hampitandrina azy hiala amin’ny lalany, dia ho faty noho ny helony izy, fa ny rany kosa dia hotakiko aminao. ⁹Fa raha ampitandremanao ny ratsy fanahy mba hiala amin’ny lalany, nefa tsy miala amin’izany izy, dia maty noho ny fahotany izy; ianao kosa dia voavonjy ny ainao.

Miverena, dia Hiaina

¹⁰« Ary ianao, ry zanak’olona ô, lazao amin’ny taranak’Israely hoe: Izao no lazainareo: “Eo aminay ny fahadisoanay sy ny fahotanay, ary mihalevona ao aminy izahay. Ahoana no ahafahanay hiaina?” ¹¹Lazao aminy hoe: Raha velona Aho, hoy ny Ray Tompo, dia tsy mahafinaritra Ahy ny fahafatesan’ny ratsy fanahy, fa ny hialan’ny ratsy fanahy amin’ny lalany ka ho velona. Miverena, miverena hiala amin’ny lalanareo ratsy! Fa nahoana no ho faty ianareo, ry taranak’Israely?

¹²« Ary ianao, ry zanak’olona ô, lazao amin’ny olonao hoe: Ny fahamarinan’ny marina tsy hamonjy azy amin’ny andro hikomiany, ary ny faharatsian’ny ratsy fanahy tsy hahalavo azy amin’ny andro hialany tamin’izany; ary ny marina tsy hahazo miaina amin’ny fahamarinany amin’ny andro hanaovany ota. ¹³Raha lazaiko amin’ny marina hoe: “Ho velona tokoa ianao”, ka matoky ny fahamarinany izy ary manao ny tsy rariny, dia tsy hotsarovana ny asa marina nataony; maty noho ny tsy rariny nataony izy. ¹⁴Ary raha lazaiko amin’ny ratsy fanahy hoe: « Ho faty tokoa ianao », ka miala amin’ny fahotany izy ary manao izay ara-drariny sy marina, ¹⁵raha averin’ilay ratsy fanahy ny fehezam-panana, ary mamerina izay nangalariny, ka mankatò ny lalàna mitondra fiainana ary tsy manao ny tsy rariny—dia ho velona tokoa izy; tsy ho faty. ¹⁶Tsy hotsarovana hanameloka azy ny ota rehetra nataony. Nanao izay ara-drariny sy marina izy; ho velona tokoa izy.

¹⁷« Ny olonao milaza hoe: “Tsy mahitsy ny lalan’ny Ray Tompo”—fa ny lalany ihany no tsy mahitsy. ¹⁸Rehefa miala amin’ny fahamarinany ny marina ka manao ny tsy rariny, dia ho faty noho izany izy. ¹⁹Rehefa miala amin’ny faharatsiany ny ratsy fanahy ka manao izay ara-drariny sy marina, dia ho velona noho izany izy. ²⁰Nefa ianareo milaza hoe: “Tsy rariny ny lalan’ny Ray Tompo.” Samy hotsaraiko araka ny lalany avy ianareo, ry taranak’Israely. »

Lavo i Jerosalema

²¹Tamin’ny andro fahadimy tamin’ny volana fahafolo tamin’ny taona faharoa ambin’ny folo nanomboka tamin’ny nahababo antsika, dia tonga tamiko ny olona iray afaka avy any Jerosalema ka nilaza hoe: « Lavo ny tanàna. » ²²Teo amiko ny tanan’i Raintsika tamin’ny hariva talohan’ny nahatongavan’ilay olona afaka, ary nosokafan’i Raintsika ny vavako talohan’ny nahatongavan’ilay lehilahy tamiko ny maraina. Nmisokatra ny vavako, ka tsy moana intsony aho.

²³Dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

²⁴Ry zanak’olona ô, ireo monina ao amin’izao tany foana izao any amin’ny tanin’Israely dia mbola manao hoe: « Lehilahy iray ihany Abrahama, nefa nahazo ny tany ho lovany; maro isika—dia nomena antsika marina tokoa ny tany ho fanananantsika. » ²⁵Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: Mihinana hena miaraka amin’ny rany ianareo, manainga ny masonareo mankany amin’ny sampinareo, ary mandatsaka ra—moa ho azonareo ho lova va ny tany? ²⁶Miantehitra amin’ny sabatrareo ianareo, manao zava-betaveta, ary samy mijangajanga amin’ny vadin’ny namany avy—moa ho azonareo ho lova va ny tany?

²⁷Lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Ray Tompo: « Raha velona Aho, ireo any amin’ny rava dia ho lavo amin’ny sabatra, ireo any an-tsaha dia hatolotro ho fihinan’ny bibidia, ary ireo any amin’ny fiarovana sy ny lavaka dia ho faty amin’ny areti-mandringana. ²⁸Hataoko ho tany foana sy lao ny tany; ho tapitra ny avonavony sy ny heriny; ho lasa foana ny tendrombohitr’Israely, ka tsy hisy olona hiampita azy. ²⁹Dia ho fantatr’izy ireo fa Izaho no Rainy, rehefa hataoko tany lao sy rava ny tany noho ny zava-betaveta rehetra nataon’izy ireo. »

³⁰Ary ianao, ry zanak’olona ô: miresaka ny aminao eo anilan’ny manda sy eo am-bavahadin’ny trano ny olonao, samy mifampiresaka, ny tsirairay amin’ny rahalahiny hoe: « Avia re, henoy izay teny avy amin’i Raintsika. ³¹Tonga aminao izy araka ny fanaon’ny olona, mipetraka eo anatrehanao ho oloko, ary mihaino ny teninao—nefa tsy manatanteraka izany. Fa vavany no milaza fitiavana, nefa ny fony manenjika ny tombony ho azy. ³²Indro, ho azy ianao dia tahaka ny hira fitiavana, tsara feo sy mahay mitendry; mandre ny teninao izy nefa tsy manao izany. ³³Rehefa tanteraka izany—ary ho tanteraka tokoa—dia ho fantany fa nisy mpaminany teo aminy. »