ପିତା ଜଣେ ପ୍ରହରୀ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି

ଜଣେ ପଳାତକ ଖବର ନେଇ ଆସେ ଯେ ନଗରର ପତନ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯିହିଜିକଲଙ୍କ ଦୀର୍ଘ ମୌନତା ଶେଷରେ ଭାଙ୍ଗେ। ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଆମର ପିତା ପ୍ରହରୀର ଦାୟିତ୍ୱ ପୁନର୍ବାର କହନ୍ତି ଓ ଦ୍ୱାର ଖୋଲା ରଖନ୍ତି, କାରଣ ଯିଏ ଫେରେ ସେ ବଞ୍ଚେ। ତାଙ୍କ ଶ୍ରୋତାମାନେ ତାଙ୍କ କଥାକୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୀତ ପରି ଶୁଣନ୍ତି ଓ କିଛି କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 33।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମୋʼ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା;

“ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କୁହ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ କହିବ, ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ କୌଣସି ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଖଡ୍ଗ ଆଣୁ, ସେତେବେଳେ ସେହି ଦେଶର ଲୋକମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଲୋକ ନେଇ ତାହାକୁ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରହରୀ କରନ୍ତି, ଆଉ ସେ ସେହି ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଖଡ୍ଗ ଆସିବାର ଦେଖି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତୂରୀ ବଜାଏ, ତେବେ ଯେକେହି ତୂରୀ ଶୁଣି ମଧ୍ୟ ସତର୍କବାଣୀ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ, ଆଉ ଖଡ୍ଗ ଆସି ତାହାକୁ ନେଇଯାଏ, ତାହାର ରକ୍ତ ତାହାର ନିଜ ମସ୍ତକ ଉପରେ ବର୍ତ୍ତିବ। ସେ ତୂରୀ ଶୁଣିଲା ଓ ସତର୍କବାଣୀ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କଲା; ତାହାର ରକ୍ତ ତାହା ଉପରେ ବର୍ତ୍ତିବ। ସେ ସତର୍କବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଆପଣା ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତା। ମାତ୍ର ଯଦି ପ୍ରହରୀ ଖଡ୍ଗ ଆସିବାର ଦେଖି ତୂରୀ ନ ବଜାଏ, ଆଉ ଲୋକମାନେ ଅସତର୍କ ରହନ୍ତି, ପୁଣି ଖଡ୍ଗ ଆସି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ନେଇଯାଏ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ଅପରାଧ ନିମନ୍ତେ ମରେ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ତାହାର ରକ୍ତ ସେହି ପ୍ରହରୀର ହସ୍ତରୁ ଲୋଡ଼ିବା।

“ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରହରୀ କରିଅଛୁ। ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭ ମୁଖରୁ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲେ, ଆମ୍ଭ ତରଫରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରିବ।” ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକକୁ କହୁ, “ହେ ଦୁଷ୍ଟ, ତୁମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ମରିବ,” ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ତାହାର ପଥରୁ ଫେରିବା ନିମନ୍ତେ ସତର୍କ କରିବାକୁ ନ କୁହ, ତେବେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ଆପଣା ଅପରାଧ ନିମନ୍ତେ ମରିବ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେ ତାହାର ରକ୍ତ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭକୁ ଦାୟୀ କରିବା। ମାତ୍ର ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ତାହାର ପଥରୁ ଫେରିବା ନିମନ୍ତେ ସତର୍କ କର, ଆଉ ସେ ତହିଁରୁ ନ ଫେରେ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ପାପ ନିମନ୍ତେ ମରିବ; ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିଅଛ।

ଫେରିଆସି ବଞ୍ଚ

“ଆଉ ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶକୁ କୁହ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହିପରି କହୁଅଛ, ‘ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ସେଥିରେ କ୍ଷୀଣ ହେଉଅଛୁ। ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ କିପରି ବଞ୍ଚିବୁ?’ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ପ୍ରଭୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ, ଦୁଷ୍ଟର ମୃତ୍ୟୁରେ ଆମ୍ଭର ସନ୍ତୋଷ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ଆପଣା ପଥରୁ ଫେରି ବଞ୍ଚୁ, ଏଥିରେ ଆମ୍ଭର ସନ୍ତୋଷ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଫେରିଆସ, ଆପଣାମାନଙ୍କ କୁପଥରୁ ଫେରିଆସ! ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ମରିବ?

“ଆଉ ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କୁହ, ଧାର୍ମିକ ଲୋକର ଧାର୍ମିକତା, ଯେଉଁ ଦିନ ସେ ବିଦ୍ରୋହ କରେ, ସେହି ଦିନ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ, ଆଉ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକର ଦୁଷ୍ଟତା, ଯେଉଁ ଦିନ ସେ ତହିଁରୁ ଫେରେ, ସେହି ଦିନ ତାହାକୁ ପତିତ କରିବ ନାହିଁ; ଧାର୍ମିକ ଲୋକ, ଯେଉଁ ଦିନ ପାପ କରେ, ସେହି ଦିନ ଆପଣା ଧାର୍ମିକତା ଦ୍ଵାରା ବଞ୍ଚିପାରିବ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ଯଦି ଧାର୍ମିକକୁ କହୁ, ‘ତୁମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ବଞ୍ଚିବ,’ ଆଉ ସେ ଆପଣା ଧାର୍ମିକତା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଅଧର୍ମ କରେ, ତେବେ ତାହାର କୌଣସି ଧର୍ମକର୍ମ ସ୍ମରଣ କରାଯିବ ନାହିଁ; ସେ ଆପଣା କୃତ ଅଧର୍ମ ନିମନ୍ତେ ମରିବ। ଆଉ ଆମ୍ଭେ ଯଦି ଦୁଷ୍ଟକୁ କହୁ, ‘ତୁମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ମରିବ,’ ଆଉ ସେ ଆପଣା ପାପରୁ ଫେରି ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମ ଆଚରଣ କରେ, ଯଦି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ବନ୍ଧକ ଫେରାଇଦିଏ, ଅପହୃତ ବସ୍ତୁ ପରିଶୋଧ କରେ, ଜୀବନଦାୟକ ବିଧିସକଳ ଅନୁସରଣ କରି କୌଣସି ଅଧର୍ମ ନ କରେ, ତେବେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ବଞ୍ଚିବ; ସେ ମରିବ ନାହିଁ। ସେ କରିଥିବା କୌଣସି ପାପ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ମରଣ କରାଯିବ ନାହିଁ। ସେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମ ଆଚରଣ କରିଅଛି; ସେ ନିଶ୍ଚୟ ବଞ୍ଚିବ।

“ତଥାପି ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନେ କହୁଅଛନ୍ତି, ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ଠିକ୍ ନୁହେଁ’—ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ପଥ ହିଁ ଠିକ୍ ନୁହେଁ। ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ଆପଣା ଧାର୍ମିକତାରୁ ଫେରି ଅଧର୍ମ କଲେ, ସେ ତହିଁ ନିମନ୍ତେ ମରିବ। ଆଉ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଆପଣା ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ଫେରି ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମ ଆଚରଣ କଲେ, ସେ ତଦ୍ଵାରା ବଞ୍ଚିବ। ତଥାପି ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ, ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପଥ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ।’ ହେ ଇସ୍ରାଏଲ ବଂଶ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକର ଆପଣା ଆପଣା ପଥ ଅନୁସାରେ ବିଚାର କରିବା।”

ଯିରୂଶାଲମ ପତିତ ହୋଇଅଛି

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିର୍ବାସନର ଦ୍ଵାଦଶ ବର୍ଷର ଦଶମ ମାସର ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ଯିରୂଶାଲମରୁ ଜଣେ ପଳାତକ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା, “ନଗର ପତିତ ହୋଇଅଛି।” ସେହି ପଳାତକ ଆସିବା ପୂର୍ବ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତ ମୋʼ ଉପରେ ଥିଲା, ଆଉ ପ୍ରଭାତରେ ସେହି ଲୋକ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ମୁଖ ଫିଟାଇଲେ। ମୋʼ ମୁଖ ଫିଟିଲା, ଆଉ ମୁଁ ଆଉ ନୀରବ ରହିଲି ନାହିଁ।

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମୋʼ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା;

ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଶସ୍ଥ ଏହିସବୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହା କହୁଅଛନ୍ତି, “ଅବ୍ରହାମ ତ କେବଳ ଏକା ଜଣ ଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ଏହି ଦେଶ ଅଧିକାର କଲେ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନେକ—ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଦେଶ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଧିକାର ନିମନ୍ତେ ଦିଆଯାଇଅଛି।” ଏଣୁ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ପ୍ରଭୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ରକ୍ତ ସହିତ ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଅଛ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଉଠାଉଅଛ, ପୁଣି ରକ୍ତ ଝରାଉଅଛ—ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଦେଶ ଅଧିକାର କରିବ? ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଖଡ୍ଗ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଅଛ, ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କର୍ମ କରୁଅଛ, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରୁଅଛ—ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଦେଶ ଅଧିକାର କରିବ?

ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ପ୍ରଭୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି, “ଆମ୍ଭେ ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ, ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ପତିତ ହେବେ, ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ପଦାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କ ଭକ୍ଷ୍ୟ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସମର୍ପଣ କରିବା, ପୁଣି ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ଗ ଓ ଗହ୍ଵରରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାମାରୀରେ ମରିବେ। ଆମ୍ଭେ ଏହି ଦେଶକୁ ଧ୍ଵଂସସ୍ଥାନ ଓ ବିସ୍ମୟର ବିଷୟ କରିବା; ତହିଁର ଦର୍ପଜନକ ପରାକ୍ରମ ଶେଷ ହେବ; ଇସ୍ରାଏଲର ପର୍ବତସକଳ ଏପରି ଧ୍ଵଂସିତ ହେବ ଯେ କେହି ତହିଁ ଦେଇ ଗମନ କରିବ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ କୃତ ସମସ୍ତ ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ କର୍ମ ସକାଶୁ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦେଶକୁ ଧ୍ଵଂସସ୍ଥାନ ଓ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ସ୍ଥାନ କରିବା, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପିତା ଅଟୁ, ଏହା ସେମାନେ ଜାଣିବେ।”

ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭ ଲୋକମାନେ କାନ୍ଥ ପାଖରେ ଓ ଘରର ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ତୁମ୍ଭ ବିଷୟରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଅଛନ୍ତି, ଜଣେ ଆର ଜଣ ସହିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ଭ୍ରାତା ସହିତ କହୁଅଛନ୍ତି, “ଏବେ ଆସ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ କି ବାକ୍ୟ ଆସୁଅଛି, ତାହା ଶୁଣ। ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଆମ୍ଭର ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ବସନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି—ମାତ୍ର ସେମାନେ ସେହିସବୁ ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। କାରଣ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ପ୍ରେମ ଜଣାନ୍ତି, ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଆପଣାମାନଙ୍କ ନିଜ ଲାଭର ପଛେ ଦୌଡ଼େ। ଦେଖ, ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସୁସ୍ଵରରେ ଗୀତ ଗାଉଥିବା ଓ ଉତ୍ତମ ବାଦ୍ୟ ବଜାଉଥିବା ଜଣେ ପ୍ରେମଗୀତକାରୀ ତୁଲ୍ୟ; ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି, ମାତ୍ର ସେହିସବୁ ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଏହା ସଫଳ ହେବ—ଆଉ ତାହା ଅବଶ୍ୟ ହେବ—ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ଥିଲେ ବୋଲି ସେମାନେ ଜାଣିବେ।”