Bavê me bi Sedekiya re Dipeyive

Ji Sedekiya re tê gotin ku ew ê Nebûkadnezar çav bi çav bibîne lê bi aştî bimire. Paşê xwediyên Orşelîmê koleyên xwe yên Îbranî wek peymanê azad dikin, paşê ew dîsa digirin. Ji ber ku wan azadî îlan nekir, Bavê me ji bo wan azadiyê îlan dike — ber bi şûr, weba û xelayê ve.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–5, 13–22

Beş 34.

Peyva ji Bavê me ji Yêremya re, gava Nebûkadnezarê padîşahê Babîlê, hemû leşkerê wî, û hemû padîşahiyên ku wî li ser wan hukum dikir û hemû gel li dijî Orşelîmê û hemû bajarên wê şer kirin:

Bavê me yê Îsraêl weha dibêje: Here, bi Sedekiyayê padîşahê Cihûstanê re bipeyive, jê re bibêje: Bavê me weha dibêje: Ez vî bajarî radestî padîşahê Babîlê dikim; ewê wî bi êgir bişewitîne. Tu ji destê wî xilas nabî, lê bê guman tê bêyî girtin û radestî wî bêyî kirin. Çavên te wê çavên padîşahê Babîlê bibînin, devê wî wê bi devê te re bipeyive, û tê herî Babîlê.

Lê dîsa jî peyva Bavê xwe bibihîze, Sedekiya, padîşahê Cihûstanê: Bavê me dibêje ku tê bi şûr nemirî.

Tê bi aştî bimirî. Çawa ku ji bo bav û kalên te, padîşahên beriya te, bexûr dihatin şewitandin, weha jî ewê ji bo te bişewitînin û şîna te bigirin, ‘Ax, ezbenî!’ Min ev gotiye, Bavê te dibêje.

Hingê Yêremya pêxember hemû van peyvan li Orşelîmê ji Sedekiyayê padîşahê Cihûstanê re got, gava leşkerê padîşahê Babîlê êrişî Orşelîmê û hemû bajarên Cihûstanê yên mayî dikir—Lakîş û Azeka, bajarên kelekirî yên dawî ku li Cihûstanê mabûn.

Bav Peymaneke Şikestî Dadbar Dike

Peyva ji Bavê me ji Yêremya re, piştî ku Padîşah Sedekiya bi hemû gelê li Orşelîmê re peymanek çêkir, ku ji wan re azadî diyar bike: her yek koleyên xwe yên mêr û jin ên Îbranî azad bike, da ku tu kes birayê xwe yê Cihû nekire kole. Hemû rayedar û gelê ku ketibûn peymanê guhdarî kirin, her yekî koleyên xwe yên mêr û jin azad kirin, êdî wan di koletiyê de negirtin; wan guhdarî kir û ew azad kirin. Paşê ew li paş vegeriyan û koleyên mêr û jin ên ku azad kiribûn dîsa girtin, û bi darê zorê ew dîsa kirin kole.

Hingê peyva Bavê me gihîşt Yêremya, û got:

Bavê me yê Îsraêl weha dibêje: “Min bi xwe bi bav û kalên we re peymanek çêkir, wê rojê ku min ew ji welatê Misrê, ji mala koletiyê derxistin, û got: Di dawiya her heft salan de, divê her yek birayê xwe yê Îbranî yê ku ji we re hatiye firotin û şeş salan xizmet kiriye azad bike; wî azad bike. Lê bav û kalên we guh neda min û bal nedan ser min. Vê dawiyê hûn vegeriyan û tişta di çavên min de rast e kirin, her yekî ji cîranê xwe re azadî diyar kir, li ber min di wê mala ku navê min lê ye peymanek çêkir. Lê hûn li paş vegeriyan û navê min gemar kirin: her yekî ji we koleyên xwe yên mêr û jin ên ku azad kiribûn da ku bi azadî herin dîsa girtin, bi darê zorê ew dîsa kirin kole.”

Loma Bavê me weha dibêje: “We guhdariya min nekir ku azadî diyar bikin, her yek ji birayê xwe û cîranê xwe re. Loma ez ji bo we azadiyê diyar dikim—Bavê te dibêje—ji bo şûr, belayê û birçîbûnê; ezê we bikim tirsek ji bo her padîşahiya erdê. Ezê wan mirovên ku peymana min şikandin, yên ku şertên li ber min çêkirî negirtin, radestî wan bikim—mîna golikê ku wan kir du parçe û di navbera wan parçeyan re derbas bûn. ^a Rayedarên Cihûstanê û Orşelîmê, rayedarên seraya, kahîn, û hemû gelê welat ên ku di navbera parçeyên golik re derbas bûn. Ezê wan radestî dijminên wan bikim, radestî wan ên ku li canê wan digerin. Cendekên wan wê bibin xwarin ji teyrên ezmanan û ji heywanên erdê re. Sedekiyayê padîşahê Cihûstanê û rayedarên wî ezê radestî dijminên wan bikim, radestî wan ên ku li canê wan digerin, û radestî leşkerê padîşahê Babîlê yê ku ji we vekişiyaye. Ez emir didim, Bavê te dibêje, ku wan dîsa bînin vî bajarî; ewê şer li dijî wî bikin, wî bigirin û wî bişewitînin. Û ezê bajarên Cihûstanê bikim wêranek ku tu kes lê najî.”