Marang Titus, Anakku Kang Satuhu
Pitedah marang Titus bab ngangkat para pinituwa lan mulangaké piwulang kang bener ing pulo Kreta.
1 1Paulus, abdine Rama kita lan rasule Gusti Yesus Kristus, kang kautus kanggo pracayane para pilihane Rama kita lan kawruh bab kayekten kang nuntun marang pangabekti marang Gusti Allah, 2ing pangarep-arep bab urip langgeng, kang wis kaprasetyakake dening Rama kita, kang ora tau goroh, sadurunge jaman wiwit ana, 3lan ing wektu kang wis katetepake Panjenengane piyambak, Panjenengane mbabarake pangandikane lumantar pawarta kang kapitayakake marang aku miturut dhawuhe Rama kita, Juru Slamet kita. 4Marang Titus, anakku kang satuhu ing pracaya kang padha: sih-rahmat lan tentrem-rahayu saka Rama kita lan Kristus Yesus, Juru Slamet kita.
Para Pinituwa Kang Nggambarake Sipate Sang Rama
5Anggonku ninggal kowe ing Kreta iku mangkene prelune: supaya kowe mungkasi apa kang isih kurang lan ngangkat para pinituwa ing saben kutha, kaya kang wis dakprentahake marang kowe. 6Pinituwa kuwi kudu tanpa cacad, kang duwe bojo siji, lan anak-anake padha pracaya, ora kena pinardakwa urip ngedab-edabi utawa mbalela. 7Awit sawijining pamong, minangka juru-ladene Rama kita, kudu tanpa cacad—ora gumunggung, ora gampang nepsu, ora seneng mendem, ora seneng tukaran, ora srakah ngoyak bathi kang ora jujur, 8nanging seneng aweh pamondhokan, seneng marang apa kang becik, bisa ngendhaleni dhiri, jujur, suci, lan tanggap ing tata. 9Dheweke kudu ngugemi kanthi santosa marang pawarta kang kena dipracaya, kaya kang wis diwulangake, supaya bisa mbombong atine wong liya kalawan piwulang kang sehat lan mbantah wong-wong kang nglawan marang piwulang mau.
10Awit akeh wong kang mbalela, padha ngumbar guneman tanpa teges lan nasarake wong liya—luwih-luwih golongan tetak. a a v10 Tembung ‘golongan tetak’ iku nuduhake para guru kang asale saka bangsa Yahudi, kang meksa supaya para wong pracaya saka bangsa liya kudu padha tetak supaya bisa kaslametake kanthi sanyata. 11Wong-wong mau kudu dibungkem, amarga padha ngrusak brayat sakukuban, kanthi mulangake apa kang ora samesthine, murih oleh bathi kang nistha. 12Salah sawijining nabine dhewe wis tau kandha: “Wong Kreta iku tansah padha goroh, kewan kang ala, wong lumuh kang mung dhemen mangan.” 13Paseksen iku bener. Mulane padha welehna kanthi keras, supaya padha sehat ing pracaya, 14lan supaya padha ora maelu marang dongeng-dongenge wong Yahudi lan pepakon-pepakone wong-wong kang nampik kayekten. 15Tumrap wong kang resik, samubarang iku resik; nanging tumrap wong kang wis cemer lan ora pracaya, ora ana apa-apa kang resik—malah pikirane lan rasa atine wis padha najis. 16Wong-wong mau padha ngaku wanuh marang Rama kita, nanging ora ngakoni Panjenengane srana tumindake—nistha, wangkot, lan ora pantes kanggo samubarang pakaryan kang becik.