Ngabarake Pangandika

Piwelingé Paulus sing pungkasan, kaucapaké ing ngarsané Rama kita: martakna pangandika ing wektu sing pas utawa ora, amarga wong-wong bakal nglumpukaké guru sing ngomongaké apa sing dikarepaké. Panjenengané ngerti pungkasané dhéwé — wis kaesokaké, lomba wis rampung — lan nyebut sapa sing ninggal panjenengané, sapa sing tetep, lan sapa sing ngadeg nyengkuyung.

Pasal 4.

Ing ngarsane Rama kita lan Kristus Yesus, kang bakal ngadili wong urip lan wong mati, lan demi rawuhe sarta Kratone, aku kanthi temen-temen meling marang kowe: Martakna pangandika; cumadhanga ing wektu kang mathuk lan ing wektu kang ora mathuk; benerna, welehna, lan gugahen atine wong, kanthi kasabaran kang sampurna sarta piwulang. Awit bakal tekan mangsane wong-wong padha ora gelem nampa piwulang kang sehat, nanging bakal nglumpukake guru-guru kang cocog karo pepinginane dhewe, amarga kupinge padha gatel, sarta bakal mlengosake kupinge saka kayekten lan padha nyimpang menyang dongeng-dongeng. Nanging kowe: tetepa waras pikiranmu ing samubarang, tanggungen kasangsaran, tindakna pagaweane juru Injil, lan tuntasna peladenanmu. Awit aku wis wiwit kaesokake kaya kurban unjukan; wektuku kanggo mangkat wis tekan. ^a Aku wis ngrampungi paprangan kang becik, aku wis ngrampungake playon, aku wis ngreksa pracaya. Saiki makutha kabeneran wis cumawis kanggo aku, kang bakal diparingake dening Gusti, Hakim kang adil, marang aku ing dina iku — ora mung marang aku bae, nanging uga marang kabeh wong kang nresnani rawuhe.

Weweling Pungkasane Paulus

Mbudidayaa supaya enggal bisa teka marang aku. Demas nresnani jagad iki, banjur ninggal aku, lunga menyang Tesalonika. Kreskes lunga menyang Galatia, Titus menyang Dalmatia. Mung Lukas kang nunggal karo aku. Jupuken Markus lan gawanen bebarengan karo kowe — amarga dheweke migunani tumrap aku ing peladenan. Tikhikus wis dakkongkon menyang Efesus. Samangsa kowe teka, gawanen jubah kang daktinggal ing omahe Karpus ing kutha Troas, lan gulungan-gulungan kitab, luwih-luwih kang saka lulang. Aleksander, sang pandhe tembaga, wis gawe piala gedhe marang aku; Gusti kang bakal males dheweke miturut panggawene. Kowe dhewe ngati-atia marang dheweke, amarga dheweke nglawan banget marang pawarta kita.

Nalika aku mbelani dhiriku kang kapisan, ora ana wong siji bae kang ngadeg ngancani aku — kabeh padha ninggal aku. Muga-muga bab iku aja nganti kaetung minangka kaluputane. Nanging Gusti jumeneng ngancani aku lan paring kakuwatan marang aku, supaya lantaran aku pawarta iku kawartakake kanthi sampurna lan kabeh bangsa padha krungu. Aku iya wis diluwari saka cangkeme singa. Gusti bakal ngluwari aku saka sakehing panggawe ala lan ngreksa aku kanthi slamet lumebu ing Kratone kang ana ing swarga. Kaluhuran kagem Panjenengane langgeng salawas-lawase. Amin.

Salam Pungkasan

Salam marang Priska lan Akwila, sarta marang brayate Onesiforus. Erastus kari ing Korinta, lan Trofimus daktinggal ing Miletus, awit dheweke lagi lara. Mbudidayaa supaya bisa teka sadurunge mangsa bedhidhing. Ebulus, Pudes, Linus, Klaudia, lan sadulur kabeh padha kirim salam marang kowe.

Gusti nunggila karo rohmu. Sih-rahmat anaa ing kowe kabeh.