Yen Ora Ana Wahyu
Bab panguwasa, nepsu lan anak. Yèn wong mursid ngrembaka, rakyat bungah, lan yèn wong duraka mrentah, padha nggresah. Wong bodho ngetokaké kabèh nepsuné, lan wong sing kesusu ngomong luwih ala tinimbang wong bodho. Yèn ora ana wahyu, rakyat dadi liar.
29 1Sapa kang kerep dielikake nanging emoh ngrungokake, dadakan bakal dirusak nganti ora bisa waras maneh. 2Yen wong bener saya ngrembaka, rakyat padha bungah, nanging yen wong duraka kang mrentah, rakyat padha sambat. 3Wong lanang kang seneng marang kawicaksanan iku gawe bungahe bapakne, nanging kancane para wanita tuna susila bakal mboroske bandhane. 4Srana kaadilan sawijining raja njejegake nagara, nanging wong kang srakah marang besel bakal ngrubuhake. 5Wong kang seneng ngalembana pepadhane iku masang jaring kanggo sikile dhewe. 6Wong ala kejiret ing dosane dhewe, nanging wong bener padha ngidung lan bungah-bungah. 7Wong bener nggatekake kaadilan tumrap wong miskin, nanging wong duraka ora duwe pangerten kang kaya mangkono. 8Wong kang seneng memoyok mbesmi sawijining kutha, nanging wong wicaksana nyirep kanepson. 9Yen wong wicaksana prakaran karo wong gemblung, wong gemblung mau ngamuk lan moyoki, temah ora ana katentreman. 10Wong kang karem marang getih iku sengit marang wong kang tanpa cacad, sarta ngarah nyawane wong jujur. 11Wong gemblung ngetokake sakabehing nepsune, nanging wong wicaksana ngampah lan njaga katentremaning atine. 12Yen sawijining panguwasa ngrungokake marang goroh, sakabehing punggawane bakal padha dadi duraka. 13Wong miskin lan wong kang nindhes iku padha nduweni bab iki: Rama kita paring pandeleng marang mripate loro-lorone. 14Yen sawijining raja ngadili wong miskin kanthi adil, dhampare bakal jejeg ing salawas-lawase. 15Gebug lan tembung pameleh iku aweh kawicaksanan, nanging bocah kang keumbar sakarepe dhewe iku gawe wirange ibune. 16Yen wong duraka saya ngrembaka, piala uga saya ngrembaka, nanging wong bener bakal nyipati tumibane wong duraka. 17Gulawenthahen anakmu, temah dheweke bakal menehi katentreman marang kowe; dheweke bakal gawe bungahing atimu. 18Ing ngendi ora ana wahyu, rakyat bakal ngrusuh tanpa aturan, nanging rahayu wong kang netepi angger-angger. 19Abdi ora bisa dibenerake mung srana tembung; sanadyan ngerti, dheweke ora bakal nurut. 20Apa kowe weruh wong kang kesusu ing pangucape? Isih luwih akeh pangarep-arep tumrap wong gemblung tinimbang tumrap wong iku. 21Yen kowe ngopeni abdi kanthi lubering sih wiwit cilik, wekasane dheweke bakal dadi kaya ahli waris. 22Wong kang gampang nepsu iku njalari pasulayan, sarta wong kang wangkot atine iku nglakoni akeh dosa. 23Gumunggunge wong iku bakal ngasorake awake, nanging sikep andhap asor bakal oleh kaurmatan. 24Wong kang kekanca karo maling iku dadi mungsuhe awake dhewe; dheweke krungu supata nanging ora kandha apa-apa. a a v24 Tembung ‘supata’ iku sumpah ing ngarepe umum kang mewajibake saben wong kang nyipati kadurjanan mau supaya maju lan aweh paseksi. 25Wedi marang manungsa iku masang kalajiret, nanging sapa kang kumandel marang Rama kita bakal kareksa. 26Akeh wong ngupaya kawelasane panguwasa, nanging kaadilan tumrap wong iku asale saka Rama kita. 27Wong kang ora adil iku nistha tumrap wong bener, lan wong kang jujur iku nistha tumrap wong duraka.