நீதிமொழிகள் 29 FHB பிதாவின் இருதய வேதாகமம்™

29 ¹அடிக்கடி கடிந்துகொள்ளப்பட்டும் செவிகொடுக்க மறுக்கிறவன் திடீரென முறிக்கப்பட்டு, குணமாக்க முடியாதவனாய்ப் போவான். ²நீதிமான்கள் செழிக்கும்போது ஜனங்கள் மகிழுகிறார்கள், துன்மார்க்கர் ஆளும்போதோ ஜனங்கள் பெருமூச்சு விடுகிறார்கள். ³ஞானத்தை நேசிக்கிற மனிதன் தன் தகப்பனுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறான், வேசிகளோடு கூடித் திரிகிறவனோ தன் செல்வத்தை அழித்துப்போடுகிறான். ⁴நியாயத்தினால் ஒரு ராஜா தேசத்திற்கு உறுதியைத் தருகிறான், லஞ்சத்திற்கு ஆசைப்படுகிறவனோ அதை இடித்துப்போடுகிறான். ⁵தன் அயலானை முகஸ்துதி செய்கிற மனிதன் அவனுடைய பாதங்களுக்கு வலை விரிக்கிறான். ⁶பொல்லாத மனிதன் தன் சொந்தப் பாவத்தினாலேயே சிக்குண்டுபோகிறான், நீதிமான்களோ பாடி மகிழ்கிறார்கள். ⁷நீதிமான்கள் ஏழைகளுக்கு நியாயம் கிடைக்க கருத்தாயிருக்கிறார்கள், துன்மார்க்கருக்கோ அப்படிப்பட்ட உணர்வே இல்லை. ⁸பரியாசக்காரர் ஒரு நகரத்தைத் தீ மூட்டி எரியவைக்கிறார்கள், ஞானிகளோ கோபத்தை ஆற்றுகிறார்கள். ⁹ஞானமுள்ளவன் மூடனோடு வழக்காடச் சென்றால், மூடன் கோபமடைந்து பரியாசம் செய்கிறான், சமாதானமே இராது. ¹⁰இரத்தப்பிரியர் குற்றமற்றவனை வெறுத்து, செம்மையானவனைக் கொலைசெய்யத் தேடுகிறார்கள். ¹¹மூடன் தன் கோபத்தையெல்லாம் கொட்டிவிடுகிறான், ஞானமுள்ளவனோ அதை அடக்கி, தன்னை அமைதியாய் வைத்துக்கொள்கிறான். ¹²ஒரு அதிபதி பொய்களுக்குச் செவிகொடுத்தால், அவனுடைய அதிகாரிகள் யாவரும் துன்மார்க்கராவார்கள். ¹³ஏழையும் ஒடுக்குகிறவனும் ஒரு காரியத்தில் ஒத்திருக்கிறார்கள்: எங்கள் பிதா இருவருடைய கண்களுக்கும் பார்வையைத் தருகிறார். ¹⁴ஒரு ராஜா ஏழைகளை நீதியோடு நியாயந்தீர்த்தால், அவனுடைய சிங்காசனம் என்றென்றைக்கும் நிலைநிற்கும். ¹⁵பிரம்பும் கடிந்துகொள்ளும் வார்த்தையும் ஞானத்தைத் தரும், தன் இஷ்டத்திற்கு விடப்பட்ட பிள்ளையோ தன் தாய்க்கு வெட்கத்தை உண்டாக்குகிறது. ¹⁶துன்மார்க்கர் செழிக்கும்போது அக்கிரமமும் செழிக்கிறது, நீதிமான்களோ அவர்களுடைய வீழ்ச்சியைக் காண்பார்கள். ¹⁷உன் மகனைச் சிட்சி; அப்பொழுது அவன் உனக்குச் சமாதானத்தைத் தருவான்; உன் உள்ளத்திற்கு மகிழ்ச்சியையும் கொண்டுவருவான். ¹⁸தரிசனம் இல்லாத இடத்தில் ஜனங்கள் கட்டுக்கடங்காமல் அலைகிறார்கள், நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்கிறவனோ பாக்கியவான். ¹⁹வெறும் வார்த்தைகளால் மட்டும் ஒரு வேலைக்காரனைத் திருத்தமுடியாது; அவன் விளங்கிக்கொண்டாலும் கீழ்ப்படியமாட்டான். ²⁰தன் வார்த்தைகளில் அவசரப்படுகிற மனிதனைக் காண்கிறாயா? அவனைப்பார்க்கிலும் மூடனைக்குறித்து அதிக நம்பிக்கை உண்டு. ²¹ஒரு வேலைக்காரனைச் சிறுவயது முதல் செல்லமாக வளர்த்தால், முடிவில் அவன் வாரிசைப்போல் ஆகிவிடுவான். ²²கோபக்காரன் வாக்குவாதத்தை எழுப்புகிறான், முன்கோபமுள்ளவனோ அநேக பாவங்களைச் செய்கிறான். ²³மனிதனுடைய பெருமை அவனைத் தாழ்த்துகிறது, தாழ்மையுள்ள ஆவியோ கனத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறது. ²⁴திருடனுக்குக் கூட்டாளியாயிருக்கிறவன் தனக்குத்தானே பகைவன்; அவன் சாபத்தைக் கேட்டும் ஒன்றும் சொல்லாதிருக்கிறான். ^a a v24 ‘சாபம்’ என்பது, குற்றத்தைக் கண்ட எவனும் முன்வந்து சாட்சி சொல்லும்படி கட்டாயப்படுத்தும் பொது ஆணையாகும். ²⁵மனுஷனுக்குப் பயப்படுதல் ஒரு கண்ணியை வைக்கிறது, எங்கள் பிதாவை நம்புகிறவனோ பாதுகாப்பாய் வைக்கப்படுகிறான். ²⁶அநேகர் ஒரு அதிபதியின் தயவைத் தேடுகிறார்கள், ஒரு மனிதனுக்கு நியாயமோ எங்கள் பிதாவிடமிருந்தே வருகிறது. ²⁷அநீதியுள்ள மனிதன் நீதிமான்களுக்கு அருவருப்பாயிருக்கிறான், செம்மையானவனோ துன்மார்க்கருக்கு அருவருப்பாயிருக்கிறான்.