Kendel kaya Singa

Panguwasa lan dhuwit bebarengan. Negara sing mbalela akèh panguwasané, panguwasa duraka kaya bruwang sing nrajang, lan wong-wong padha ndhelik nalika wong duraka jumeneng. Ndhelikaké dosa ora bakal kasil, nanging ngakoni dosa nampa sih-piwelas, lan kesusu dadi sugih bola-bali disebut minangka sing ngrusak wong.

Pasal 28.

Wong duraka padha mlayu sanajan ora ana kang mburu, nanging wong bener iku kendel kaya singa. Yen sawijining nagara mbalela, akeh panguwasane, nanging kanthi wong kang duwe pangerten lan kawruh, nagara iku tetep santosa. Wong miskin kang nindhes wong apes iku kaya udan deres kang ora ninggal pangan. Wong kang ninggal angger-angger padha ngalembana wong duraka, nanging wong kang netepi angger-angger padha nglawan marang wong-wong mau. Wong ala ora ngerti kaadilan, nanging wong kang ngupaya Rama kita padha ngerti sakabehe. Luwih becik wong miskin kang laku jujur tinimbang wong sugih kang bengkong dalane. Sing sapa netepi angger-angger iku anak kang duwe pangerten, nanging kancane wong karem mangan iku gawe wirange bapakne. Sing sapa nambahi bandhane kanthi bunga lan bathi kang ora jujur iku ngumpulake kanggo wong kang loma marang wong miskin. Yen ana wong kang emoh ngrungokake angger-angger, pandongane iku uga nistha. Sing sapa nasarake wong jujur marang dalan kang ala bakal ceblok ing luwangane dhewe, nanging wong kang tanpa cacad bakal nampa panduman kang becik. Wong sugih rumangsa wicaksana ing mripate dhewe, nanging wong miskin kang duwe pangerten bisa weruh sejatine. Nalika wong bener unggul, ana kamulyan kang gedhe, nanging nalika wong duraka jumedhul, wong-wong padha ndhelik. Sing sapa ngumpetake dosane ora bakal begja, nanging sing sapa ngakoni lan ninggal dosa mau bakal nampa welas asih. Rahayu wong kang tansah wedi-asih, nanging sing sapa mangkotake atine bakal ceblok ing bilai. Kaya singa kang nggero utawa bruwang kang nerjang, mangkono panguwasa duraka kang nguwasani bangsa kang apes. Panguwasa kang kurang pangerten iku juru nindhes kang kejem, nanging sing sapa sengit marang bathi kang ora jujur bakal dawa umure. Wong kang kabotan dening kaluputan marga ngwutahake getih bakal dadi wong buron nganti mati; aja ana wong kang nyangga dheweke. Sing sapa laku jujur bakal kareksa slamet, nanging sing sapa bengkong dalane bakal dumadakan tiba. Sing sapa nggarap lemahe bakal akeh pangane, nanging sing sapa mburu bab kang tanpa guna bakal akeh kamlaratane. Wong kang setya bakal kaluberan berkah, nanging sing sapa kesusu kepengin sugih ora bakal luput saka paukuman. Mbedak-mbedakake wong iku ora becik, nanging mung kanggo sapotong roti wong gelem nindakake piala. Wong kumed kesusu mburu bandha lan ora ngerti yen kamlaratan bakal nututi dheweke. Sing sapa melehake wong, ing wekasan bakal nampa sih kang luwih akeh tinimbang wong kang ngonggrong nganggo ilate. Sing sapa ngrampas barange bapak utawa biyunge banjur kandha, “Iku dudu dosa,” iku kancane wong kang gawe karusakan. Wong srakah njalari pasulayan, nanging sing sapa ngandel marang Rama kita bakal kaluberan. Sing sapa ngandel marang atine dhewe iku wong gemblung, nanging sing sapa laku kanthi kawicaksanan bakal kareksa slamet. Sing sapa menehi marang wong miskin ora bakal kekurangan apa-apa, nanging sing sapa nutup mripate tumrap wong-wong mau bakal nampa akeh ipat-ipat. Nalika wong duraka jumedhul, wong-wong padha ndhelik, nanging nalika wong-wong mau sirna, wong bener padha ngrembaka.