ସିଂହ ପରି ସାହସୀ

କ୍ଷମତା ଓ ଅର୍ଥ ଏକାଠି। ବିଦ୍ରୋହୀ ଦେଶରେ ଅନେକ ଶାସକ ହୁଅନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଶାସକ ଝାମ୍ପ ମାରୁଥିବା ଭାଲୁ ସଦୃଶ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉଠିଲେ ଲୋକମାନେ ଲୁଚିଯାଆନ୍ତି। ପାପ ଲୁଚାଇଲେ ସଫଳତା ମିଳେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ ଦୟା ମିଳେ, ଏବଂ ଧନୀ ହେବାକୁ ତରବର ହେବାକୁ ବାରମ୍ବାର ମଣିଷର ବିନାଶର କାରଣ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।

ଅଧ୍ୟାୟ 28।

କେହି ନ ଗୋଡ଼ାଇଲେ ହେଁ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ପଳାୟନ କରେ, କିନ୍ତୁ ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ସିଂହ ପରି ସାହସୀ ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଦେଶ ବିଦ୍ରୋହ କରେ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ଅନେକ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଦ୍ଵାରା ତାହା ସୁସ୍ଥିର ରହେ। ଯେଉଁ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଅସହାୟ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଉପଦ୍ରବ କରେ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ନ ରଖିବା ପ୍ରବଳ ବୃଷ୍ଟି ପରି ଅଟେ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ କରନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ନ୍ୟାୟ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ବୁଝନ୍ତି। ଆପଣା ଆଚରଣରେ କୁଟିଳ ଧନୀ ଲୋକ ଅପେକ୍ଷା ସରଳ ଭାବରେ ଚାଲୁଥିବା ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଉତ୍ତମ। ଯେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପୁତ୍ର ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ପେଟୁକ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ଆପଣା ପିତାକୁ ଲଜ୍ଜା ଦିଏ। ଯେ ସୁଧ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଲାଭ ଦ୍ଵାରା ଆପଣା ଧନ ବୃଦ୍ଧି କରେ, ସେ ଦରିଦ୍ର ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଦାର ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ତାହା ସଂଗ୍ରହ କରେ। ଯଦି କେହି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଅସମ୍ମତ ହୁଏ, ତେବେ ତାହାର ପ୍ରାର୍ଥନା ସୁଦ୍ଧା ଘୃଣ୍ୟ ଅଟେ। ଯେ ସରଳ ଲୋକଙ୍କୁ ମନ୍ଦ ପଥରେ ଭ୍ରାନ୍ତ କରାଏ, ସେ ଆପଣା ଗର୍ତ୍ତରେ ପଡ଼ିବ, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଅଧିକାର କରିବେ। ଧନୀ ଲୋକ ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜ୍ଞାନୀ, କିନ୍ତୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ତାହାର ପ୍ରକୃତ ସ୍ଵରୂପ ଦେଖେ। ଯେତେବେଳେ ଧାର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମହା ମହିମା ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଆପଣାକୁ ଲୁଚାନ୍ତି। ଯେ ଆପଣା ପାପ ଲୁଚାଏ, ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେ ତାହା ସ୍ଵୀକାର କରି ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ କୃପା ପାଇବ। ଯେ ସର୍ବଦା ଭୟଯୁକ୍ତ ରହେ, ସେ ଧନ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଆପଣା ହୃଦୟ କଠିନ କରେ, ସେ ବିପଦରେ ପଡ଼ିବ। ଅସହାୟ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଦୁଷ୍ଟ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଗର୍ଜନକାରୀ ସିଂହ ଓ ଧାବମାନ ଭାଲୁ ପରି ଅଟେ। ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଶାସନକର୍ତ୍ତା ନିଷ୍ଠୁର ଉପଦ୍ରବୀ ଅଟେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଅନ୍ୟାୟ ଲାଭକୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ଆପଣା ଆୟୁ ବୃଦ୍ଧି କରିବ। ରକ୍ତପାତର ଦୋଷରେ ଭାରଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଳାତକ ହୋଇ ରହିବ; କେହି ତାହାକୁ ସାହାଯ୍ୟ ନ କରୁ। ଯେ ସରଳ ଭାବରେ ଚାଲେ, ସେ ରକ୍ଷା ପାଇବ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଆପଣା ଆଚରଣରେ କୁଟିଳ, ସେ ହଠାତ୍ ପତିତ ହେବ। ଯେ ଆପଣା ଭୂମି କର୍ଷଣ କରେ, ସେ ଯଥେଷ୍ଟ ଆହାର ପାଇବ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଅସାର ବିଷୟର ପଛେ ଦୌଡ଼େ, ସେ ଯଥେଷ୍ଟ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ପାଇବ। ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଲୋକ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଧନୀ ହେବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟାଗ୍ରହୀ, ସେ ଅଦଣ୍ଡିତ ରହିବ ନାହିଁ। ମୁଖାପେକ୍ଷା କରିବା ଭଲ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଖଣ୍ଡେ ରୁଟି ନିମନ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ୟାୟ କରିବ। କୃପଣ ଲୋକ ଧନ ପଛେ ଦୌଡ଼େ, ପୁଣି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଯେ ତାହାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବ, ଏହା ସେ ଜାଣେ ନାହିଁ। ଜିହ୍ଵାରେ ଚାଟୁବାଦ କରିବା ଲୋକ ଅପେକ୍ଷା ଯେ କାହାକୁ ଅନୁଯୋଗ କରେ, ସେ ଶେଷରେ ଅଧିକ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବ। ଯେ ଆପଣା ପିତା କିମ୍ବା ମାତାଙ୍କ ଧନ ଅପହରଣ କରି “ଏଥିରେ ପାପ ନାହିଁ” ବୋଲି କହେ, ସେ ବିନାଶକାରୀର ସଙ୍ଗୀ ଅଟେ। ଲୋଭୀ ଲୋକ କଳହ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ ପୁଷ୍ଟ ହେବ। ଯେ ଆପଣା ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ ମୂର୍ଖ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଜ୍ଞାନରେ ଚାଲେ, ସେ ରକ୍ଷା ପାଇବ। ଯେ ଦରିଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ତାହାର କୌଣସି ଅଭାବ ହେବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଆପଣା ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରେ, ସେ ଅନେକ ଅଭିଶାପ ପାଇବ। ଯେତେବେଳେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଉତ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ଆପଣାକୁ ଲୁଚାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଧାର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।