Sher kabi dadil

Hokimiyat va pul birga. Isyonkor yurtning hukmdorlari koʻp boʻladi, fosiq hukmdor hamla qilayotgan ayiqdir, fosiqlar koʻtarilganda odamlar yashirinadi. Gunohni yashirgan omad topmaydi, uni tan olgan esa marhamat topadi; tez boyishga shoshilish esa odamni xarob qiladigan narsa deb qayta-qayta tilga olinadi.

28-bob.

Hech kim taʼqib qilmasa ham, fosiqlar qochadi, lekin solihlar sher kabi dadildir. Yurt isyon koʻtarsa, koʻp hukmdorlarga ega boʻladi, lekin aqlli va bilimli odam boshqarsa, u barqaror turadi. Ojizlarni ezgan kambagʻal odam hosil qoldirmaydigan shiddatli yomgʻirga oʻxshaydi. Qonundan voz kechganlar fosiqlarni maqtaydi, lekin qonunga rioya qilganlar ularga qarshi kurashadi. Yovuz odamlar adolatni tushunmaydi, lekin Otamizni izlaganlar uni toʻla tushunadi. Halollik bilan yuradigan kambagʻal odam yoʻllari egri boy odamdan yaxshiroqdir. Qonunga rioya qilgan kishi aqlli oʻgʻildir, lekin ochkoʻzlarga sherik boʻlgan kishi otasini uyatga qoldiradi. Foiz va nohaq daromad bilan boyligini koʻpaytirgan kishi uni kambagʻallarga saxiy boʻlgan kishi uchun toʻplaydi. Agar kimdir qonunga quloq solishdan bosh tortsa, hatto uning ibodati ham jirkanchdir. Toʻgʻri odamlarni yomon yoʻlga adashtirgan kishi oʻz chuquriga oʻzi yiqiladi, lekin benuqson kishilar yaxshiliklarni meros qilib oladi. Boy odam oʻz nazarida donodir, lekin aqlli kambagʻal uning tagiga yetadi. Solihlar gʻalaba qozonsa, ulugʻ shon-shuhrat boʻladi, lekin fosiqlar hokimiyatga kelsa, odamlar yashirinadi. Gunohlarini yashirgan kishi ravnaq topmaydi, lekin ularni tan olib, ulardan yuz oʻgirgan kishi rahm topadi. Doimo taqvodor boʻlib qolgan kishi baxtlidir, lekin yuragini qattiq qilgan kishi falokatga uchraydi. Ojiz xalq ustidagi fosiq hukmdor boʻkirgan sher yoki tashlanayotgan ayiqqa oʻxshaydi. Aqli yetishmaydigan hukmdor shafqatsiz zolimdir, lekin nohaq daromadni yomon koʻrgan kishi umrini uzaytiradi. Qon toʻkish aybi ostida ezilgan odam oʻlimigacha qochoq boʻlib yuradi; hech kim unga suyanchiq boʻlmasin. Halollik bilan yurgan kishi omon saqlanadi, lekin yoʻllari egri kishi birdan yiqiladi. Oʻz yerini ishlagan kishining noni moʻl boʻladi, lekin puch ishlar ortidan quvgan kishining qashshoqligi moʻl boʻladi. Sodiq odam barakalarga koʻmiladi, lekin boyib olishga oshiqqan kishi jazosiz qolmaydi. Tarafkashlik qilish yaxshi emas, ammo bir burda non uchun ham odam yomonlik qiladi. Baxil odam boylik ortidan quvadi va qashshoqlik uni quvib yetishini bilmaydi. Odamni tanbeh qilgan kishi oxir-oqibat tili bilan xushomad qilgandan koʻra koʻproq iltifot topadi. Ota yoki onasini talab: “Bu gunoh emas”, degan kishi vayron qiluvchiga sherikdir. Ochkoʻz odam janjal qoʻzgʻaydi, lekin Otamizga ishongan kishi farovon boʻladi. Oʻz yuragiga ishongan kishi ahmoqdir, lekin donolik bilan yurgan kishi omon saqlanadi. Kambagʻallarga bergan kishi hech narsaga muhtoj boʻlmaydi, lekin ulardan koʻz yumgan kishi koʻp laʼnatga qoladi. Fosiqlar hokimiyatga kelsa, odamlar yashirinadi, lekin ular halok boʻlsa, solihlar ravnaq topadi.