Wani lir Singa

Kakawasaan jeung duit babarengan. Nagara anu barontak loba pangawasana, pangawasa jahat lir biruang anu narajang, sarta jalma-jalma nyumput lamun jalma jahat naek. Nyumputkeun dosa moal hasil, ari anu ngaku dosana bakal manggih rahmat, sarta kabita gancang beunghar disebut sababaraha kali minangka anu ngaruksak hiji jalma.

Pasal 28.

Nu jarahat kalabur najan euweuh nu ngudag, sabalikna nu balener wani lir singa. Lamun hiji nagri barontak, pamingpinna loba, tapi ku ayana jalma nu boga pangarti jeung kanyaho, nagri teh tetep ajeg. Jalma miskin nu neungteuinganan nu teu walakaya teh ibarat hujan gede nu teu nyesakeun dahareun. Nu naringgalkeun hukum ngagungkeun nu jarahat, tapi nu nyekel hukum ngalawan ka maranehna. Jalma jahat teu ngarti kana kaadilan, tapi nu neangan Rama urang ngarti kana eta sagemblengna. Leuwih hade jalma miskin nu laku lampahna jujur, tinimbang jalma beunghar nu bengkok jalanna. Saha-saha nu nyekel hukum teh anak nu boga pangarti, tapi nu sobatan jeung nu balakrak teh ngerakeun bapana. Saha-saha nu ngagedean hartana ku riba jeung kauntungan nu teu bener teh ngumpulkeun pikeun jalma nu balabah ka nu miskin. Lamun aya jalma nu embung ngadengekeun hukum, paneja doana oge pikagilaeun. Saha-saha nu nyasarkeun jalma jujur ka jalan nu jahat bakal tigebrus kana jugangan sorangan, tapi nu teu tanpa cela bakal narima warisan nu hade. Jalma beunghar nyangka dirina pinter, tapi jalma miskin nu boga pangarti bisa nembus kana haténa. Waktu nu balener meunang, aya kamulyaan nu gede, tapi waktu nu jarahat nangtung, jalma-jalma nyarumput. Saha-saha nu nyumputkeun dosana moal jamuga, tapi nu ngaku jeung tobat tina dosana bakal manggih piwelas. Bagja jalma nu salawasna hormat ka Pangeran, tapi nu ngabedaskeun haténa bakal tigebrus kana balai. Lir singa nu ngagaur atawa biruang nu nyuruduk, nya kitu pamingpin jahat ka rahayat nu teu walakaya. Pamingpin nu kurang pangarti teh jadi tukang nyiksa nu telenges, tapi nu ijid kana kauntungan nu teu bener bakal panjang umurna. Jalma nu kabeungbeuratan ku dosa getih bakal jadi palarian nepi ka ajalna; ulah aya nu ngarojong ka manéhna. Saha-saha nu laku lampahna jujur bakal diraksa, tapi nu bengkok jalanna bakal ujug-ujug tijalikeuh. Saha-saha nu ngagarap tanahna bakal loba dahareunana, tapi nu ngudag barang nu mubra bakal loba kamalaratanana. Jalma nu satia bakal lubak-libuk ku berkah, tapi nu kabujeng hayang beunghar moal luput tina hukuman. Pilih kasih teh teu hade, tapi ku sapotong roti ge jalma daek migawe salah. Jalma nu koret kabujeng ngudag kakayaan, teu nyaho yen kamiskinan bakal narajang ka manéhna. Saha-saha nu nyeukseukan batur, ahirna bakal leuwih dipikameumeut, tinimbang nu ngalelemu ku letahna. Saha-saha nu ngarampog bapa atawa indungna bari ngomong, “Ieu mah lain dosa,” nya eta babaturan jalma nu sok ngaruksak. Jalma nu sarakah teh ngahudangkeun pacengkadan, tapi nu sumender ka Rama urang bakal dijembarkeun. Saha-saha nu ngandelkeun haténa sorangan teh gejul, tapi nu laku lampahna ku kabijaksanaan bakal diraksa. Saha-saha nu mere ka nu miskin moal kakurangan, tapi nu mimizeun kana nu miskin bakal narima loba panyapa. Waktu nu jarahat nangtung, jalma-jalma nyarumput, tapi waktu maranehna binasa, nu balener mekar.