شينهن وانگر دلير
اقتدار ۽ پئسو گڏ. باغي ملڪ ۾ ڪيترائي حاڪم هوندا آهن، ظالم حاڪم حملو ڪندڙ رڇ آهي، ۽ جڏهن بدڪار اٿن ٿا ته ماڻهو لڪندا آهن. گناهه لڪائڻ ناڪام ٿئي ٿو جڏهن ته اقرار ڪرڻ تي رحم ملي ٿو، ۽ جلدي امير ٿيڻ جي ڪوشش کي بار بار ماڻهوءَ جي تباهيءَ جو سبب ٻڌايو ويو آهي.
28 1جڏهن ڪو پٺيان نہ ٿو پوي تڏهن بہ بدڪار ڀڄي ٿا وڃن، پر سچار شينهن وانگر دلير آهن. 2جڏهن ڪو ملڪ بغاوت ڪري ٿو تڏهن ان جا حاڪم گھڻا ٿي وڃن ٿا، پر سمجھدار ۽ علم وارو ماڻهو هجي تہ ملڪ قائم رهي ٿو. 3غريب ماڻهو جيڪو بيوسن تي ظلم ڪري ٿو، سو اهڙي زوردار برسات جهڙو آهي جيڪا ڪجھ بہ کاڌو نہ ٿي ڇڏي. 4جيڪي شريعت کي ڇڏين ٿا سي بدڪارن جي ساراهه ڪن ٿا، پر جيڪي شريعت تي هلن ٿا سي انهن سان مقابلو ڪن ٿا. 5بدڪار ماڻهو انصاف کي نہ ٿا سمجھن، پر جيڪي اسان جي پيءُ کي ڳولين ٿا سي ان کي پوريءَ طرح سمجھن ٿا. 6ديانتداريءَ سان هلندڙ غريب ماڻهو ان امير کان بهتر آهي جيڪو پنهنجين واٽن ۾ ڏنگو آهي. 7جيڪو شريعت تي هلي ٿو سو سمجھدار پٽ آهي، پر پيٽو ماڻهن جو ساٿي پنهنجي پيءُ کي شرمسار ڪري ٿو. 8جيڪو سود ۽ ناحق نفعي سان پنهنجو مال وڌائي ٿو، سو اهو انهيءَ لاءِ گڏ ڪري ٿو جيڪو غريبن تي مهربان آهي. 9جيڪڏهن ڪو شريعت ٻڌڻ کان انڪار ڪري ٿو، تہ سندس دعا بہ نفرت جوڳي آهي. 10جيڪو سڌن کي بڇڙي واٽ تي ڀلائي ٿو سو پنهنجي کڏ ۾ پوندو، پر بي عيب ماڻهو چڱايءَ جا وارث ٿيندا. 11امير ماڻهو پنهنجين اکين ۾ عقلمند آهي، پر سمجھدار غريب ماڻهو ان کي چڱيءَ طرح پرکي وٺي ٿو. 12جڏهن سچار فتح ماڻين ٿا تڏهن وڏو جلوو ٿئي ٿو، پر جڏهن بدڪار اڀرن ٿا تڏهن ماڻهو لڪي وڃن ٿا. 13جيڪو پنهنجا گناهه لڪائي ٿو سو ڪامياب نہ ٿيندو، پر جيڪو اقرار ڪري انهن کان ڦري ٿو تنهن تي رحم ٿيندو. 14مبارڪ آهي اهو جيڪو هميشه ادب ۾ رهي ٿو، پر جيڪو پنهنجي دل کي سخت ڪري ٿو سو آفت ۾ پوندو. 15گجندڙ شينهن يا حملو ڪندڙ رڇ جهڙو، بيوس قوم تي بدڪار حاڪم آهي. 16سمجھ کان خالي حاڪم وڏو ظالم آهي، پر جيڪو ناحق نفعي کان نفرت ڪري ٿو سو پنهنجا ڏينهن ڊگها ڪندو. 17جيڪو ماڻهو خون جي ڏوهه هيٺ دٻيل آهي سو مرڻ تائين ڀڄندو رهندو؛ ڪو بہ کيس سھارو نہ ڏئي. 18جيڪو ديانتداريءَ سان هلي ٿو سو سلامت رهندو، پر جيڪو پنهنجين واٽن ۾ ڏنگو آهي سو اوچتو ڪري پوندو. 19جيڪو پنهنجي زمين ۾ ٻني ٻارو ڪري ٿو تنهن وٽ ماني گھڻي ٿيندي، پر جيڪو بيڪار ڳالهين جي پٺيان لڳي ٿو تنهن وٽ غريبي گھڻي ٿيندي. 20وفادار ماڻهو برڪتن سان مالامال ٿيندو، پر جيڪو امير ٿيڻ لاءِ ڪاهي ٿو سو سزا کان بچي نہ سگھندو. 21طرفداري ڪرڻ چڱي ڳالهه ناهي، تہ بہ ماني جي ٽڪري خاطر ماڻهو بڇڙائي ڪري ٿو. 22ڪنجوس ماڻهو دولت جي پٺيان ڪاهي ٿو ۽ نہ ٿو ڄاڻي تہ غريبي کيس اچي پڪڙيندي. 23جيڪو ماڻهوءَ کي ٽوڪي ٿو سو آخر ۾ ان کان وڌيڪ مهرباني ماڻيندو جيڪو پنهنجي زبان سان چاپلوسي ڪري ٿو. 24جيڪو پنهنجي پيءُ يا ماءُ کي لُٽي ٿو ۽ چوي ٿو تہ ”اهو گناهه ناهي،“ سو تباهه ڪندڙ جو ساٿي آهي. 25لالچي ماڻهو جھيڙو اٿاري ٿو، پر جيڪو اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪري ٿو سو مالامال ڪيو ويندو. 26جيڪو پنهنجي دل تي ڀروسو ڪري ٿو سو بيوقوف آهي، پر جيڪو حڪمت سان هلي ٿو سو سلامت رهندو. 27جيڪو غريبن کي ڏئي ٿو تنهن کي ڪنهن شيءِ جي ڪمي نہ ٿيندي، پر جيڪو انهن کان اکيون ٻوٽي ٿو تنهن تي گھڻيون لعنتون پونديون. 28جڏهن بدڪار اڀرن ٿا تڏهن ماڻهو لڪي وڃن ٿا، پر جڏهن اهي ناس ٿين ٿا تڏهن سچار وڌن ٿا.