Singho Nisena Mon Dangor

Shakti aru poisa ekloge. Bidroh kora desh te bisi raja hoi, dusht raja tu dori kene aha bhaluk nisina ase, aru dusht manuh uthi thaka somoi manuh khan lukai jai. Paap lukai thaka tu safal nohoi, kintu paap mani lole daya pai, aru jaldi dhoni hobole dorikene jai tu manuh ke nash kore koi kene bar bar koise.

Adhyay 28.

Kun bi khedi nathaka homoi te bi biya manuh khan polai jai, kintu dharmik manuh khan singho nisena mon dangor ase. Jitia ekta desh biroti kore, tetiya tate bisi cholawta khan ase, kintu buddhi aru gyaan thaka ekjon manuh pora, desh tu thir hoi thake. Dukhiya manuh kun pora bol nathaka khan ke dabai, tai to kha-luwa eku narakhi diya tufani borkhun nisena ase. Kun manuh khan niyom chari diye, taikhan biya manuh ke prosansa kore, kintu kun niyom mani thake, taikhan taikhan laga bipokhte lorai kore. Biya manuh khan niyai ke nabuje, kintu kun amar Pitri ke bisare, taikhan eitu pura pora buje. Kun dukhiya manuh sidha mon loi kene berai, tai nijor rasta te bika thaka dhuni manuh pora bhi bhal ase. Kun pora niyom mani thake, tai buddhi thaka ekjon putro ase, kintu bisi-pet manuh khan laga sathi pora nijor baba ke sorom khuwai. Kun manuh pora suud aru be-niyai labh loi kene nijor dhun bisi kore, tai to dukhiya khan ke daan diya manuh nimite eitu joma kori diye. Jodi kunba manuh niyom hunibole mana kore, tai laga prathana bhi ghin kaam ase. Kun pora hosa manuh ke biya rasta te bhul loi jai, tai nijor khunda te giri jabo, kintu golti nathaka manuh khan bhal jinis khan uttoradhikar pabo. Dhuni manuh nijor suku te gyaani ase, kintu buddhi thaka dukhiya manuh pora tai ke bhitor tak sai pare. Jitia dharmik manuh khan jiti pai, tetiya dangor mohima hoi, kintu jitia biya manuh khan uthe, tetiya manuh khan lukai jai. Kun manuh nijor paap khan lukai rakhe, tai unnoti napabo, kintu kun shikar kori kene eitu pora ghuri ahe, tai doya pabo. Kun manuh hodai bhoi rakhi thake, tai asirbadi ase, kintu kun nijor mon tan kore, tai digdar te giri jabo. Garaja singho nohoile hamla kora bhaluk nisena, bol nathaka manuh khan uporte raj kora biya cholawta ase. Buddhi nathaka cholawta ekjon nirdoi daba diya manuh ase, kintu kun be-niyai labh ke ghin kore, tai laga din khan lamba hobo. Khoon bohai diya laga golti pora bhari hoi thaka manuh mora tak polai berabo; kun bi tai ke modot nokoribi. Kun hosa mon te berai thake, tai ke surakhit rakhibo, kintu kun nijor rasta te tera-bera ase, tai achanak pora giri jabo. Kun nijor mati te kaam kore, tai bisi kha-luwa pabo, kintu kun eku napuwa jinis khan pichete khedi jai, tai bisi dukhiya hobo. Biswasi manuh asirbad pora bhorta hobo, kintu kun joldi dhuni hobole polai, tai bina saja pora nathakibo. Mukh sai kene bisar kora bhal nohoi, hoilebi ekta roti tukra nimite manuh golti kaam koribo. Kipti manuh dhun laga pichete polai jai, aru dukh tai ke dhori lobo koi kene najane. Kun manuh ke hoshiyari diye, tai hekh te bisi morom pabo, nijor jiva pora misa-misi tarif kora manuh pora. Kun pora nijor baba nohoile ama ke churi kore aru koi, “Eitu paap nohoi,” tai khotom kora manuh laga sathi ase. Lobhi manuh jhagara utha di diye, kintu kun amar Pitri uporte biswas kore, tai bhorta hobo. Kun nijor mon uporte biswas kore, tai murkho ase, kintu kun gyaan te berai thake, tai ke surakhit rakhibo. Kun dukhiya khan ke diye, tai eku komti napabo, kintu kun taikhan pora nijor suku bondh kore, tai bisi shrap pabo. Jitia biya manuh khan uthe, tetiya manuh khan lukai jai, kintu jitia taikhan harai jai, tetiya dharmik manuh khan bisi hoi jai.