لوهه لوهي کي تيز ڪري ٿو
دوستيءَ جو ايماندار جائزو. کليل ملامت لڪيل پيار کان بهتر آهي، دوست جا زخم وفادار آهن، ۽ لوهه لوهه کي تيز ڪري ٿو. اهو سڀاڻي بابت فخر ڪرڻ کان به ڊيڄاري ٿو ۽ واکاڻ کي ڪردار جي آزمائش ڄاڻائي ٿو، پوءِ رڍن ۽ ڍورن تي ختم ٿئي ٿو، ڇاڪاڻ ته دولت هميشه ڪانه رهندي آهي.
27 1سڀاڻي تي فخر نہ ڪر، ڇاڪاڻ تہ تون نہ ٿو ڄاڻين تہ هڪ ڏينهن ڇا کڻي ايندو. 2ٻيو ڪو تنهنجي ساراهه ڪري، تنهنجو پنهنجو وات نہ؛ ڪو اجنبي ڪري، تنهنجا پنهنجا چپ نہ. 3پٿر ڳرو آهي ۽ واري بار آهي، پر بيوقوف جو ڀڙڪائڻ انهن ٻنهي کان وڌيڪ ڳرو آهي. 4غضب ظالم آهي ۽ ڪاوڙ ٻوڙي ڇڏيندڙ آهي، پر حسد جي اڳيان ڪير بيهي سگھي ٿو؟ 5کليل ملامت لڪل پيار کان بهتر آهي. 6دوست جا زخم وفادار آهن، پر دشمن جا چمٻا ٺڳيندڙ آهن. 7ڍاييل ماڻهو ماکيءَ جي ڇتي کي پيرن هيٺ لتاڙي ٿو، پر بکايل کي ڪڙي شيءِ بہ مٺي لڳي ٿي. 8جيڪو ماڻهو پنهنجي گھر کان ڀٽڪي ٿو، سو انهيءَ پکيءَ جهڙو آهي جيڪو پنهنجي آکيري کان ڀٽڪي ٿو. 9تيل ۽ خوشبوءِ دل کي خوش ڪن ٿا، ۽ دوست جي مٺاس سندس دل جي صلاح مان ايندي آهي. 10پنهنجي دوست کي نہ ڇڏ، يا پنهنجي پيءُ جي دوست کي، ۽ پنهنجي ڀاءُ جي گھر نہ وڃ مصيبت اچڻ وقت؛ ويجھو پاڙيسري بهتر آهي پري واري ڀاءُ کان. 11اي منهنجا پٽ، سياڻو ٿي ۽ منهنجي دل کي خوش ڪر، تہ جيئن آءٌ ٺٺولي ڪندڙ کي جواب ڏئي سگھان. 12سياڻو خطرو ڏسي پناهه وٺي ٿو، پر سادا ماڻهو اڳتي هلندا رهن ٿا ۽ ان جو ڏنڊ ڀرين ٿا. 13جيڪو ڪنهن اجنبيءَ جو ضامن ٿئي، تنهن جو ڪپڙو کڻ؛ جڏهن اهو ڪنهن ڌارين عورت لاءِ ائين ڪري، تڏهن ڪپڙو گروي رک. 14جيڪو صبح سوير وڏي آواز سان پنهنجي پاڙيسريءَ کي برڪت ڏئي، سندس اها برڪت لعنت ڳڻي ويندي. 15جھيڙيباز زال مينهن واري ڏينهن جي لڳاتار ٽمڪندڙ ڦڙن جھڙي آهي. 16هن کي روڪڻ هوا کي روڪڻ جھڙو آهي، يا ساڄي هٿ سان تيل پڪڙڻ جھڙو. 17لوهه لوهي کي تيز ڪري ٿو، ۽ هڪ ماڻهو ٻئي کي تيز ڪري ٿو. 18جيڪو انجير جي وڻ جي سار سنڀال ڪري، سو ان جو ميوو کائيندو، ۽ جيڪو پنهنجي مالڪ جي نگھباني ڪري، سو عزت ماڻيندو. 19جيئن پاڻي منهن کي ظاهر ڪري ٿو، تيئن دل ماڻهوءَ کي ظاهر ڪري ٿي. 20قبر ۽ هلاڪت ڪڏهن بہ نہ ڍاپندا آهن، ۽ ماڻهوءَ جون اکيون بہ ڪڏهن نہ ڍاپنديون آهن. a a v20 شيول مئلن جي دنيا آهي؛ ابدون هلاڪت جو هنڌ آهي — ٻئي گڏجي اهڙي بک جي تصوير ڏين ٿا جيڪا ڪڏهن بہ پوري نہ ٿيندي. 21ڀٽي چانديءَ لاءِ ۽ تنور سون لاءِ آهي، ۽ ماڻهو پنهنجي ٿيندڙ ساراهه سان پرکيو وڃي ٿو. 22جيتوڻيڪ تون بيوقوف کي اوکريءَ ۾ ڏونڪي سان ڪُٽين، اناج سميت، تڏهن بہ سندس بيوقوفي کانئس ڌار نہ ٿيندي. 23پنهنجي رڍن جو حال چڱيءَ طرح ڄاڻ، ۽ پنهنجي ڍورن تي ڌيان ڏي. 24ڇاڪاڻ تہ دولت سدائين نہ رهندي، ۽ تاج بہ هر نسل تائين قائم نہ رهندو. 25جڏهن گاھ هٽي وڃي ۽ نئون سبزو ظاهر ٿئي ۽ جبلن جا ٻوٽا گڏ ڪيا وڃن، 26تڏهن رڍن جا ٻچا تنهنجي ڪپڙن جو بندوبست ڪندا، ۽ ٻڪريون زمين جي قيمت ڏينديون؛ 27تنهنجي کاڌي لاءِ، تنهنجي گھراڻي جي کاڌي لاءِ ٻڪرين جو کير ڪافي ٿيندو ۽ تنهنجين ٻانهين جي گذر لاءِ.