സുഭാഷിതങ്ങൾ 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹നാളെയെക്കുറിച്ച് വമ്പു പറയരുത്; ഒരു ദിവസം എന്തു കൊണ്ടുവരുമെന്ന് നിനക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ. ²നിന്റെ സ്വന്തം വായല്ല, മറ്റൊരാൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കട്ടെ; നിന്റെ അധരമല്ല, ഒരു അപരിചിതൻ. ³കല്ല് ഭാരമുള്ളത്, മണൽ ഒരു ചുമട്; എന്നാൽ ഭോഷന്റെ പ്രകോപനം ഇവ രണ്ടിനെക്കാളും ഭാരമേറിയത്. ⁴ക്രോധം ക്രൂരമാണ്, കോപം പ്രളയംപോലെ; എന്നാൽ അസൂയയ്ക്കുമുന്നിൽ ആർക്കു നിൽക്കാനാകും? ⁵മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്നേഹത്തെക്കാൾ പരസ്യമായ ശാസന നല്ലത്. ⁶സ്നേഹിതന്റെ മുറിവുകൾ വിശ്വസ്തമാണ്; എന്നാൽ ശത്രുവിന്റെ ചുംബനങ്ങൾ വഞ്ചനയുള്ളവ. ⁷വയറുനിറഞ്ഞവൻ തേൻകട്ടയെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നു; എന്നാൽ വിശക്കുന്നവന് കയ്പുള്ളതുപോലും മധുരമായി തോന്നുന്നു. ⁸തന്റെ കൂട്ടിൽനിന്ന് അലഞ്ഞുപോകുന്ന പക്ഷിയെപ്പോലെയാണ് തന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന് അലഞ്ഞുപോകുന്ന മനുഷ്യൻ. ⁹തൈലവും സുഗന്ധധൂപവും ഹൃദയത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഹൃദയത്തിൽനിന്നുള്ള ആലോചനയിൽനിന്നാണ് സ്നേഹിതന്റെ മാധുര്യം വരുന്നത്. ¹⁰നിന്റെ സ്നേഹിതനെയോ നിന്റെ പിതാവിന്റെ സ്നേഹിതനെയോ ഉപേക്ഷിക്കരുത്; ആപത്തുവരുമ്പോൾ നിന്റെ സഹോദരന്റെ ഭവനത്തിലേക്കു പോകരുത്; ദൂരെയുള്ള സഹോദരനെക്കാൾ അടുത്തുള്ള അയൽക്കാരൻ നല്ലത്. ¹¹എന്റെ മകനേ, ജ്ഞാനിയായിരിക്കുക, എന്റെ ഹൃദയത്തെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക; എന്നെ നിന്ദിക്കുന്നവനോട് എനിക്കു മറുപടി പറയാൻ കഴിയേണ്ടതിന്. ¹²വിവേകി ആപത്തു കണ്ട് ഒളിച്ചുകൊള്ളുന്നു; എന്നാൽ ബുദ്ധിഹീനർ മുന്നോട്ടുപോയി ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നു. ¹³അപരിചിതനുവേണ്ടി ജാമ്യം നിൽക്കുന്നവന്റെ വസ്ത്രം എടുത്തുകൊള്ളുക; അന്യസ്ത്രീക്കുവേണ്ടി അവൻ അതു ചെയ്യുമ്പോൾ അതു പണയമായി പിടിച്ചുകൊള്ളുക. ¹⁴അതിരാവിലെ ഉച്ചത്തിൽ തന്റെ അയൽക്കാരനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവന്, അത് ഒരു ശാപമായി കണക്കാക്കപ്പെടും. ¹⁵കലഹക്കാരിയായ ഭാര്യ മഴയുള്ള ദിവസത്തെ ഇടവിടാത്ത ചോർച്ചപോലെയാണ്. ¹⁶അവളെ തടയുന്നത് കാറ്റിനെ തടയുന്നതുപോലെയാണ്, അഥവാ വലങ്കൈകൊണ്ട് തൈലം പിടിക്കുന്നതുപോലെ. ¹⁷ഇരുമ്പ് ഇരുമ്പിനെ മൂർച്ചകൂട്ടുന്നു; ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ മൂർച്ചകൂട്ടുന്നു. ¹⁸അത്തിവൃക്ഷം സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ അതിന്റെ ഫലം ഭക്ഷിക്കും; തന്റെ യജമാനനെ കാക്കുന്നവൻ ബഹുമാനിക്കപ്പെടും. ¹⁹വെള്ളം മുഖത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഹൃദയം മനുഷ്യനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ²⁰പാതാളത്തിനും വിനാശത്തിനും ഒരിക്കലും തൃപ്തിവരുന്നില്ല; മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകൾക്കും ഒരിക്കലും തൃപ്തിവരുന്നില്ല. ^a a v20 ഷിയോൾ മരിച്ചവരുടെ ലോകമാകുന്നു; അബദ്ദോൻ നാശത്തിന്റെ സ്ഥലമാകുന്നു — ഒരുമിച്ച് അവ ഒരിക്കലും നിറയാത്ത ഒരു വിശപ്പിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ²¹വെള്ളിക്ക് മൂശയും സ്വർണത്തിന് ഉലയും; മനുഷ്യൻ തനിക്കു ലഭിക്കുന്ന സ്തുതിയാൽ പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നു. ²²ഒരു ഭോഷനെ ഉരലിൽ ഇട്ട് ഉലക്കകൊണ്ട്, ധാന്യത്തോടൊപ്പം ഇടിച്ചാലും, അവന്റെ ഭോഷത്തം അവനെ വിട്ടുമാറുകയില്ല. ²³നിന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളുടെ അവസ്ഥ നന്നായി അറിഞ്ഞിരിക്കുക; നിന്റെ കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധാപൂർവം ദൃഷ്ടിവെക്കുക. ²⁴സമ്പത്ത് എന്നേക്കും നിലനിൽക്കുന്നില്ല; കിരീടവും തലമുറതലമുറയായി നിലനിൽക്കുന്നില്ല. ²⁵പുല്ല് മാഞ്ഞുപോയി പുതിയ തളിർപ്പ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും മലയിലെ സസ്യങ്ങൾ ശേഖരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ²⁶കുഞ്ഞാടുകൾ നിനക്ക് വസ്ത്രം നൽകും; കോലാടുകൾ ഒരു വയലിന്റെ വില നൽകും; ²⁷നിന്റെ ആഹാരത്തിനും നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ആഹാരത്തിനും ആവശ്യമായ കോലാട്ടിൻപാൽ ഉണ്ടാകും, നിന്റെ ദാസിമാരെ പോറ്റാനും അതു മതിയാകും.