Pangakune Agur
Agur ngakoni marang Ramané yèn dhèwèké wis kesel lan ora duwé kawicaksanan dhéwé, banjur nyuwun siji bab: ora mlarat lan ora sugih, mung roti sing dadi bagéané. Liyané diétung nganggo driji: papat bab sing ora tau marem, papat sing nggumunaké banget, papat sing cilik nanging wicaksana.
30 1Tembunge Agur anake Yakeh—wangsit. Mangkene pangucape wong iku: Kawula sampun sayah, Dhuh Rama; kawula sampun sayah, Dhuh Rama, saha lungkrah. 2Saestunipun kawula punika langkung bodho katimbang tiyang; kawula boten gadhah pangertosan kados tiyang. 3Kawula boten nate ngudi kawicaksanan, sarta boten gadhah kawruh bab Ingkang Mahasuci. 4Sinten ingkang sampun minggah dhateng swarga lajeng mandhap? Sinten ingkang sampun nglempakaken angin wonten ing gegeming astanipun? Sinten ingkang sampun mbuntel toya mawi sinjang? Sinten ingkang sampun netepaken sadaya poncoting bumi? Sinten asmanipun, saha sinten asma Putranipun? Saestu panjenengan mangertos! a a v4 Agur takon sapa kang wis nindakake kabeh iku lan sapa asmane Putrane. Gusti Yesus mangsuli cangkriman iku: “Ora ana wong siji-sijia kang munggah menyang swarga, kajaba Panjenengane kang wis tumurun saka swarga — yaiku Putraning Manungsa” (Yokanan 3:13). Sang Rama kagungan Putra. 5Saben pangandikane Rama kita iku kabukten bener; Panjenengane dadi tameng tumrap wong kang padha ngungsi marang Panjenengane. 6Aja nambahi pangandikane, mundhak kowe disrengeni dening Panjenengane lan kabuktekake yen kowe tukang goroh. 7Prakawis kalih ingkang kawula suwun dhateng Paduka; mugi sampun ngantos Paduka cepeti saking kawula saderengipun kawula pejah: 8Mugi barang palsu saha goroh Paduka tebihaken saking kawula; kawula sampun Paduka paringi kamlaratan punapadene kasugihan; mugi kawula namung Paduka paringi roti ingkang dados panduman kawula, 9awit manawi kawula tuwuk, kawula saged nyelaki Paduka saha criyos, “Gusti Allah punika sinten?” utawi manawi kawula mlarat, kawula saged nyolong saha njemberaken asmaning Gusti Allah kawula. 10Aja ngala-ala batur marang bendarane, mundhak kowe disupatani lan kowe katemu kaluputan. 11Ana golongan kang nyupatani bapakne lan ora mberkahi ibune. 12Ana golongan kang rumangsa resik ing mripate dhewe mangka durung kawisuhan saka rereget-regete. 13Ana golongan—saiba gumunggunge mripate, saiba ngremehake panyawange! 14Ana golongan kang untune padha kaya pedhang, siyunge kaya lading, kanggo nguntal wong mlarat saka bumi lan wong kesrakat saka antarane manungsa. 15Si lintah duwe anak wadon loro: “Wenehana” lan “Wenehana.” Ana telung prakara kang ora tau marem; papat kang ora tau ngucap, “Wis cukup”: 16Yaiku pakuburan, guwa-garba kang gabug, bumi kang ora tau wareg ing banyu, lan geni kang ora tau ngucap, “Wis cukup.” 17Mripat kang nggeguyu bapak lan ngremehake pakoning ibu— manuk gagak ing jurang bakal nyukil mripat iku, lan anak manuk wulung bakal mangan iku. 18Ana telung prakara kang elok banget tumrape aku; papat kang ora bisa dakmangerteni: 19yaiku lakune manuk rajawali ing awang-awang, lakune ula ing watu karang, lakune prau ing satengahing sagara, lan lakune wong lanang karo prawan. 20Mangkene lakune wong wadon kang laku jina: dheweke mangan lan ngusap cangkeme banjur ngucap, “Aku ora tumindak ala.” 21Ana telung prakara kang njalari bumi gonjing; papat kang bumi ora kuwat nyangga: 22yaiku batur kang dadi raja, lan wong gemblung kang wareg pangan; 23wong wadon kang ora ditresnani nanging wusanane kelakon omah-omah, lan batur wadon kang ngganti kalungguhane bendarane wadon. 24Ana patang prakara ing bumi kang cilik, nanging wicaksana banget: 25semut iku bangsa kang ora rosa, nanging padha nyimpen pangan ing mangsa panas; 26pelanduk watu iku bangsa kang ora santosa, nanging gawe omahe ing watu karang; 27walang iku ora duwe raja, nanging kabeh padha maju kanthi barisan kang tata; 28cecak bisa kokcekel nganggo tanganmu, nanging tinemu ing kratone para raja. 29Ana telung prakara kang gagah jangkahe; papat kang gagah lakune: 30singa, kang prakosa dhewe ing antarane sato kewan, kang ora mundur ngadhepi apa-apa; 31jago kang mlaku gumagah, wedhus lanang, lan raja kang didherekake wadya-balane. 32Yen kowe wis tumindak gemblung kanthi ngluhurake awakmu dhewe, utawa yen kowe wis ngrancang piala, tutupana cangkemmu nganggo tanganmu. 33Awit meres puhan ngasilake dadih, meres irung ngetokake getih, lan meres nepsu njalari pasulayan.