Agur'un İtirafı
30 1Yake oğlu Agur'un sözleri—bildiri. Adam şöyle diyor: Yoruldum, ey Babam; yoruldum, ey Babam, bitkin düştüm. 2Gerçekten insan sayılamayacak kadar akılsızım; bende insan anlayışı yok. 3Bilgelik öğrenmedim, Kutsal Olan'ı da tanımıyorum. 4Kim göğe çıkıp indi? Kim rüzgârı avuçlarında topladı? Kim suları bir giysiye sardı? Kim yeryüzünün bütün sınırlarını saptadı? Adı nedir, oğlunun adı nedir? Elbette biliyorsun! a a v4 Agur, bütün bunları kimin yaptığını ve oğlunun adının ne olduğunu soruyor. İsa bu bilmeceyi yanıtladı: «Gökten inen İnsanoğlu'ndan başka hiç kimse göğe çıkmamıştır» (Yuhanna 3:13). Baba'nın bir Oğlu vardır. 5Babamız'ın her sözü gerçek çıkar; O'na sığınanlar için bir kalkandır. 6O'nun sözlerine bir şey ekleme, yoksa seni azarlar ve yalancı çıkarır. 7Senden iki şey dilerim; ben ölmeden önce bunları benden esirgeme: 8Sahtekârlığı ve yalanı benden uzak tut; bana ne yoksulluk ne de zenginlik ver; payıma düşen ekmekle beni doyur, 9çünkü tok olursam seni yadsıyıp, «Tanrı kim?» diyebilirim, ya da yoksul düşersem çalıp Tanrım'ın adını kirletebilirim. 10Bir köleyi efendisine çekiştirme, yoksa sana lanet eder ve suçlu çıkarsın. 11Öyle bir kuşak var ki, babasına lanet eder ve annesini kutsamaz. 12Öyle bir kuşak var ki, kendi gözünde temizdir, ama pisliğinden arınmamıştır. 13Öyle bir kuşak var ki—gözleri ne kadar kibirli, bakışları ne kadar küçümseyici! 14Öyle bir kuşak var ki, dişleri kılıç, azıdişleri bıçaktır; yeryüzünden mazlumları, insanların arasından yoksulları yiyip bitirmek için. 15Sülüğün iki kızı vardır: «Ver» ve «Ver». Üç şey vardır ki asla doymaz; dördü de «Yeter» demez: 16Ölüler diyarı, kısır rahim, suya doymayan toprak ve asla «Yeter» demeyen ateş. 17Babasıyla alay eden ve annesine boyun eğmeyi hor gören göz— onu vadinin kargaları oyacak, genç akbabalar da onu yiyecek. 18Üç şey var ki bana çok şaşırtıcı gelir; dördünü de anlamıyorum: 19Kartalın gökyüzündeki yolu, yılanın kaya üzerindeki yolu, geminin denizin ortasındaki yolu ve bir erkeğin genç bir kızla olan yolu. 20Zina eden kadının yolu da şöyledir: yer, ağzını siler ve «Kötü bir şey yapmadım» der. 21Üç şeyin altında yeryüzü titrer; dört şeye dayanamaz: 22kral olan bir köle ve karnı doyan bir akılsız; 23sonunda kocaya varan sevilmeyen bir kadın ve hanımının yerini alan bir hizmetçi kız. 24Yeryüzünde dört küçük şey vardır, ama son derece bilgedirler: 25karıncalar güçlü olmayan bir topluluktur, ama yiyeceklerini yazdan biriktirirler; 26kaya tavşanları kuvvetli olmayan bir topluluktur, ama yuvalarını kayalarda yaparlar; 27çekirgelerin kralı yoktur, ama hepsi bölük bölük ilerler; 28kertenkeleyi elinle yakalayabilirsin, ama kral saraylarında bulunur. 29Üç şey vardır adımları görkemli; dört şey vardır yürüyüşü görkemli: 30hayvanların en güçlüsü olan, hiçbir şeyden geri dönmeyen aslan; 31çalımla yürüyen horoz, teke ve ordusu yanında olan bir kral. 32Kendini yücelterek akılsızlık ettiysen ya da kötülük tasarladıysan, elini ağzına koy. 33Çünkü süt çalkalanınca tereyağı, burun sıkılınca kan çıkar; öfke kışkırtılınca da kavga çıkar.