Ang Pagsugid ni Agur
Si Agur miangkon sa iyang Amahan nga gikapoy na siya ug walay kaugalingong kaalam, unya nangayo og usa lamang ka butang: dili kawad-on ni bahandi, kondili ang iyang bahin nga tinapay lamang. Ang uban niini nag-ihap sa mga tudlo, upat ka butang nga dili gayod matagbaw, upat nga talagsaon kaayo, upat nga gagmay apan maalamon.
30 1Ang mga pulong ni Agur nga anak ni Jakeh—ang panagna. Nagpahayag ang tawo: Gikapoy ako, O akong Amahan; gikapoy ako, O akong Amahan, ug naluya na. 2Sa pagkatinuod hayopnon ako kaayo aron mahimong tawo; wala akoy panabot sa usa ka tawo. 3Wala ako makakat-on ug kaalam, ni aduna akoy kahibalo mahitungod sa Usa nga Balaan. 4Kinsa ba ang misaka sa langit ug mikanaog? Kinsa ba ang nagtigom sa hangin diha sa iyang mga palad? Kinsa ba ang nagputos sa mga tubig sa usa ka panapton? Kinsa ba ang nagtukod sa tanang kinatumyan sa yuta? Unsa ba ang iyang ngalan, ug unsa ba ang ngalan sa iyang anak? Sa pagkatinuod nasayod ka! a a v4 Nangutana si Agur kinsa ang naghimo niini nga mga butang ug unsa ang ngalan sa iyang anak. Gitubag ni Jesus ang tigmo: “Walay bisan kinsa nga nakasaka sa langit gawas sa usa nga mikanaog gikan sa langit — ang Anak sa Tawo” (Juan 3:13). Ang Amahan adunay Anak. 5Ang matag pulong sa atong Amahan napamatud-ang tinuod; siya usa ka taming alang niadtong modangop kaniya. 6Ayaw dugangi ang iyang mga pulong, kay basin badlongon ka niya ug pamatud-an nga bakakon ka. 7Duha ka butang ang akong gipangayo kanimo; ayaw kini ihikaw kanako sa dili pa ako mamatay: 8Ipahilayo gikan kanako ang pagpanglimbong ug mga bakak; ayaw ako hatagi ug kakabos ni bahandi; pakan-a ako sa tinapay lamang nga akong bahin, 9kay kon mabusog ako, basin ilimod ko ikaw ug moingon, “Kinsa ba ang Dios?” o kon makabos ako, basin mangawat ako ug pasipalahan ang ngalan sa akong Dios. 10Ayaw butangbutangi ang usa ka sulugoon ngadto sa iyang agalon, kay basin tunglohon ka niya ug makaplagan kang sad-an. 11Adunay kaliwatan nga nagtunglo sa iyang amahan ug wala magpanalangin sa iyang inahan. 12Adunay kaliwatan nga hinlo sa iyang kaugalingong mga mata apan wala mahugasi sa iyang kahugaw. 13Adunay kaliwatan—pagkamapahitas-on sa iyang mga mata, pagkamabiaybiayon sa iyang mga pagtan-aw! 14Adunay kaliwatan kansang mga ngipon mga espada, kansang mga tango mga kutsilyo, aron tukbon ang mga kabos gikan sa yuta ug ang mga timawa gikan sa taliwala sa katawhan. 15Ang alimatok adunay duha ka anak nga babaye: “Hatag” ug “Hatag.” Tulo ka butang nga dili gayod matagbaw; upat nga dili gayod moingon, “Igo na”: 16Ang lubnganan, ang apuli nga tagoangkan, ang yuta nga dili gayod matagbaw sa tubig, ug ang kalayo nga dili gayod moingon, “Igo na.” 17Ang mata nga nagbiaybiay sa amahan ug nagtamay sa pagtuman sa inahan— ang mga uwak sa walog magtuka niini, ug ang mga batan-ong buwitre mokaon niini. 18Tulo ka butang nga katingalahan kaayo alang kanako; upat nga wala ko masabti: 19ang dalan sa agila sa kalangitan, ang dalan sa bitin sa ibabaw sa bato, ang dalan sa barko sa kinapusoran sa dagat, ug ang dalan sa usa ka lalaki uban sa usa ka dalaga. 20Mao kini ang dalan sa usa ka mananapaw nga babaye: mikaon siya ug gipahiran ang iyang baba ug miingon, “Wala akoy nabuhat nga sayop.” 21Tungod sa tulo ka butang nangurog ang yuta; tungod sa upat dili kini makaantos: 22ang sulugoon kon mahimo siyang hari, ug ang buangbuang kon mabusog siya sa pagkaon; 23ang babaye nga wala higugmaa kon sa kataposan makapamana na siya, ug ang sulugoong babaye kon mapulihan niya ang iyang agalong babaye. 24Upat ka butang sa yuta nga gagmay, apan maalamon kaayo sila: 25ang mga hulmigas usa ka katawhan nga dili kusgan, apan nagtigom sila sa ilang pagkaon panahon sa ting-init; 26ang mga koneho sa bato usa ka katawhan nga dili gamhanan, apan nagbuhat sila sa ilang mga puloy-anan diha sa mga pangpang; 27ang mga dulon walay hari, apan silang tanan nagmartsa nga naghan-ay; 28ang tiki madakpan nimo sa imong mga kamot, apan makaplagan kini sa mga palasyo sa mga hari. 29Tulo ka butang nga halangdon molakang; upat nga halangdon molakaw: 30ang leon, ang labing gamhanan sa mga mananap, nga dili moatras sa bisan unsa; 31ang nagpagarbong sunoy, ang laki nga kanding, ug ang hari nga uban kaniya ang iyang kasundalohan. 32Kon nagbinuang ka, nga nagpataas sa imong kaugalingon, o kon naglaraw ka ug daotan, itabon ang imong kamot sa imong baba. 33Kay ang pagpuga sa gatas mohatag ug keso, ang pagpuga sa ilong mohatag ug dugo, ug ang pagpuga sa kasuko mohatag ug away.