متلونه 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹د يقه د زوئ اجور خبرې، يعنې الهام. دا سړے وائى چې، زۀ ستړے يم، اے زما پلاره، زۀ ستړے يم، اے زما پلاره، او بېحاله شوے يم. ²بېشکه زۀ د انسان کېدو نه ډېر ناپوهه يم، او زما کښې د انسان عقل نشته. ³ما نۀ حِکمت زده کړے دے، او نۀ زما د هغه پاک ذات علم شته. ⁴څوک دے چې آسمان ته ختلے او بيا راکوز شوے دے؟ څوک دے چې هوا يې په خپلو موټو کښې راټوله کړې ده؟ څوک دے چې اوبۀ يې په جامه کښې راونغښتې دى؟ څوک دے چې د زمکې ټولې غاړې يې قائمې کړې دى؟ د هغۀ نوم څۀ دے، او د هغۀ د زوئ نوم څۀ دے؟ بېشکه تۀ پوهيږې! ^a a v4 اجور پوښتنه کوى چې دا کارونه چا کړى دى او د هغۀ د زوئ نوم څۀ دے. عيسىٰ د دې پوښتنې جواب ورکړو چې، ”د هغه چا نه سِوا چې د آسمان نه راکوز شوے دے، يعنې اِبن آدم، بل هيڅوک آسمان ته نۀ دے ختلے“ (يوحنا ۳:۱۳). پلار يو زوئ لرى. ⁵د زمونږ پلار هره خبره رښتينې ثابتيږى، او هغه د هغه چا دپاره ډال دے چې په هغۀ پناه مومى. ⁶د هغۀ په خبرو باندې څۀ مۀ ورزياتوه، ګنې هغه به تا ملامته کړى او تا به دروغژن ثابت کړى. ⁷زۀ له تا نه دوه څيزونه غواړم، زما د مرګ نه مخکښې دا راته مۀ منع کوه: ⁸دروغ او فريب زما نه ليرې ساته، نۀ راته غريبى راکوه او نۀ دولت، صرف هغه ډوډۍ راکوه چې زما برخه ده، ⁹ځکه کۀ زۀ موړ شم، نو کېدے شى چې تا نه مُنکر شم او ووايم چې، ”خُدائ پاک څوک دے؟“ يا کۀ زۀ غريب شم، نو کېدے شى چې غلا وکړم ¹⁰د کوم نوکر غيبت د هغۀ د مالِک په وړاندې مۀ کوه، ګنې هغه به تا ته بد دُعا درکړى او تۀ به ملامته ثابت شې. ¹¹يوه داسې پښت شته چې خپل پلار ته بد دُعا ورکوى، او خپلې مور ته برکت نۀ ورکوى. ¹²يوه داسې پښت شته چې په خپلو سترګو کښې پاکه ده، خو د خپلې ګندګۍ نه نۀ ده پرېمنځلے شوې. ¹³يوه داسې پښت شته، د دې سترګې څومره مغرورې دى، د دې کتنې څومره حقارت ناکې دى! ¹⁴يوه داسې پښت شته چې د دې غاښونه تورې دى، د دې خوله د چاړو نه ډکه ده، چې غريبان د زمکې نه او بېوسه خلق د انسانانو د ډلې نه تېر کړى. ¹⁵د زلو دوه لوڼه دى چې وائى، ”راکړه“ او ”راکړه.“ درې څيزونه داسې دى چې هيڅکله مړيدل نۀ کوى، څلور داسې دى چې هيڅکله نۀ وائى چې، ”بس دے“: ¹⁶قبر، شنډه رحم، هغه زمکه چې د اوبو نه هيڅکله نۀ مړيږى، او هغه اور چې هيڅکله نۀ وائى چې، ”بس دے.“ ¹⁷هغه سترګه چې په پلار پورې ملنډې وهى او د مور د حُکم منلو نه حقارت کوى، د دې درې کارغان به يې راوباسى، او د کرکس بچى به يې وخورى. ¹⁸درې څيزونه داسې دى چې زما دپاره ډېر حېرانوونکى دى، څلور داسې دى چې زۀ پرې نۀ پوهيږم: ¹⁹د عقاب لار په آسمان کښې، د مار لار په ګټه باندې، د کشتۍ لار د سمندر په زړۀ کښې، او د سړى لار د يوې ځوانې پېغلې سره. ²⁰د زناکارې ښځې لار داسې ده، هغه خورى او خپله خوله پاکه کړى او وائى چې، ”ما هيڅ بد نۀ دى کړى.“ ²¹د درې څيزونو نه زمکه رپيږى، د څلورو نه دا نۀ شى زغملے: ²²کله چې نوکر بادشاه شى، او کله چې احمق په ډوډۍ موړ شى، ²³کله چې يوه بدمرغه ښځه آخر واده وکړى، او کله چې يوه وينځه د خپلې بيبۍ ځائ ونيسى. ²⁴په زمکه باندې څلور څيزونه وړوکى دى، خو بيا هم ډېر عقلمند دى: ²⁵مېږيان يو داسې قوم دے چې طاقتور نۀ دے، خو بيا هم خپله خوراک د اوړو په موسم کښې جمع کوى، ²⁶د ګټو شاربونه يو داسې قوم دے چې زورور نۀ دے، خو بيا هم خپل کورونه په ګټو کښې جوړوى، ²⁷ملخان هيڅ بادشاه نۀ لرى، خو بيا هم ټول په قطارونو کښې مخکښې ځى، ²⁸چرګټه چې تۀ يې په خپلو لاسونو نيولے شې، خو بيا هم د بادشاهانو په محلونو کښې موندلے شى. ²⁹درې څيزونه داسې دى چې په چلېدو کښې باوقاره دى، څلور داسې دى چې په تلو کښې باشانه دى: ³⁰زمرے، چې د ټولو ځنګلى ځناورو نه زورور دے، او د هيچا نه بيرته نۀ ګرځى، ³¹لاف زنے چرګ، نر چېلے، او هغه بادشاه چې لښکر يې ورسره وى. ³²کۀ تا بېوقوفى کړې وى او ځان دې لوئ کړے وى، يا کۀ تا د بدۍ منصوبه جوړه کړې وى، نو خپل لاس په خپله خوله کېږده. ³³ځکه چې د پيو ملولو نه مستې جوړيږى، د پوزې ملولو نه وينه راوځى، او د غصې راپارولو نه جګړه پېدا کيږى.