چاپ شوی
کتاب

د بادشاه دپاره د مور وحى

یوه ملکه مور خپل زوی پاچا ته خبرداری ورکوي چې شراب واکمنان د مظلومانو حقونه هېروي، نو هغه باید د بې غږو لپاره خبرې وکړي. بیا د یوې وړتیا لرونکې مېرمنې انځور چې ځمکې اخلي، په ګټه سوداګري کوي، تر تیارې وروسته کار کوي، او د ښار په دروازو کې ستایل کېږي.

څپرکی 31.

د لموئيل بادشاه خبرې — هغه وحى چې مور يې ورته ښوولې وه: څۀ، اے زما زويه؟ څۀ، اے زما د ګېډې زويه؟ څۀ، اے زما د منتونو زويه؟ خپل زور ښځو ته مۀ ورکوه، او نۀ خپلې لارې هغو ته چې بادشاهان برباد کوى. اے لموئيله، دا د بادشاهانو کار نۀ دے — د بادشاهانو دپاره نۀ دے چې شراب وڅښى، او نۀ د حاکمانو دپاره چې د سخت نشې ارمان وکړى. ځکه کۀ هغوئ وڅښى، نو څۀ چې مقرر شوى دى هغه به هېر کړى، او د ټولو مظلومانو حق به خراب کړى. سخته نشه هغه چا ته ورکوه چې هلاکيږى، او شراب هغو ته چې په سخت غم کښې وى. پرېږده چې هغوئ وڅښى او خپله غريبى هېره کړى، او خپل تکليف نور ونۀ يادوى. د هغه چا دپاره خپله خله خلاصه کړه چې غږ نۀ لرى، د ټولو هغو د حق دپاره چې بې‌وسه پاتې شوى دى. خپله خله خلاصه کړه، په صداقت سره فيصله کوه، او د غريبانو او محتاجانو د حق حمايت کوه.

د همت ښځه

د همت ښځه — هغه څوک موندلے شى؟ هغه د جواهراتو نه ډېره قيمتى ده. د هغې د خاوند زړۀ پرې اعتبار کوى، او هغه به هېڅ قيمتى شى ته محتاج نۀ وى. هغه ورسره نېکى کوى، نۀ بدى، د خپل ژوند په ټولو ورځو کښې. هغه وړۍ او کتان لټوى، او په خوشحاله لاسونو کار کوى. هغه د سوداګرو د بېړيو په شان ده، خپل خوراک د لرې نه راوړى. هغه لا د شپې پاڅيږى، د خپل کور خلقو ته خوراک برابروى، او خپلو نوکرانيو ته برخې ورکوى. هغه يو پټے په نظر کښې نيسى او اخلى يې؛ د خپلو لاسونو د کمائى نه د انګورو باغ لګوى. هغه ځان په زور تړى او خپل بازوګان مضبوط کوى. هغه پوهيږى چې د هغې سوداګرى ګټوره ده؛ د هغې څراغ د شپې نۀ مړ کيږى. هغه خپل لاسونه د اوبدلو امسا ته اچوى، او د هغې لاسونه تکلے نيسى. هغه غريبانو ته خپل لاس خلاصوى، او محتاجانو ته خپل لاسونه غځوى. هغه د خپل کور خلقو دپاره وېره نۀ لرى کله چې واوره وريږى، ځکه چې د هغې ټول کورنۍ سرې جامې اغوستې دى. هغه د ځان دپاره بسترې جوړوى؛ د هغې جامې د ښۀ کتان او ارغوانى رنګ دى. د هغې خاوند په دروازو کښې پېژندے شوے دے، کله چې د ملک د مشرانو په مينځ کښې کښېنى. هغه د کتان جامې جوړوى او خرڅوى يې، او سوداګرو ته ملابند برابروى. زور او عزت د هغې جامې دى، او هغه په راتلونکو ورځو باندې خاندى. هغه خپله خله په حکمت سره خلاصوى، او د هغې په ژبه وفاداره تعليم وى. هغه د خپل کور د کارونو نګرانى کوى، او د سستۍ ډوډۍ نۀ خورى. د هغې بچى پاڅيږى او هغه مبارکه بولى؛ د هغې خاوند هم، او هغه يې صفت کوى: ”ډېرو لوڼو همت ښودلے دے، خو تۀ په هغوئ ټولو باندې برترى يې.“ دلربائى دوکه ده او ښائست ناپايداره دے، خو هغه ښځه چې د زمونږ پلار نه ويريږى — د هغې به صفت کيږى. د هغې د لاسونو مزدورى ورکړئ، او پرېږدئ چې د هغې کارونه په دروازو کښې د هغې صفت وکړى.