د بادشاه دپاره د مور وحى
یوه ملکه مور خپل زوی پاچا ته خبرداری ورکوي چې شراب واکمنان د مظلومانو حقونه هېروي، نو هغه باید د بې غږو لپاره خبرې وکړي. بیا د یوې وړتیا لرونکې مېرمنې انځور چې ځمکې اخلي، په ګټه سوداګري کوي، تر تیارې وروسته کار کوي، او د ښار په دروازو کې ستایل کېږي.
31 1د لموئيل بادشاه خبرې — هغه وحى چې مور يې ورته ښوولې وه: 2څۀ، اے زما زويه؟ څۀ، اے زما د ګېډې زويه؟ څۀ، اے زما د منتونو زويه؟ 3خپل زور ښځو ته مۀ ورکوه، او نۀ خپلې لارې هغو ته چې بادشاهان برباد کوى. 4اے لموئيله، دا د بادشاهانو کار نۀ دے — د بادشاهانو دپاره نۀ دے چې شراب وڅښى، او نۀ د حاکمانو دپاره چې د سخت نشې ارمان وکړى. 5ځکه کۀ هغوئ وڅښى، نو څۀ چې مقرر شوى دى هغه به هېر کړى، او د ټولو مظلومانو حق به خراب کړى. 6سخته نشه هغه چا ته ورکوه چې هلاکيږى، او شراب هغو ته چې په سخت غم کښې وى. 7پرېږده چې هغوئ وڅښى او خپله غريبى هېره کړى، او خپل تکليف نور ونۀ يادوى. 8د هغه چا دپاره خپله خله خلاصه کړه چې غږ نۀ لرى، د ټولو هغو د حق دپاره چې بېوسه پاتې شوى دى. 9خپله خله خلاصه کړه، په صداقت سره فيصله کوه، او د غريبانو او محتاجانو د حق حمايت کوه.
د همت ښځه
10د همت ښځه — هغه څوک موندلے شى؟ هغه د جواهراتو نه ډېره قيمتى ده. 11د هغې د خاوند زړۀ پرې اعتبار کوى، او هغه به هېڅ قيمتى شى ته محتاج نۀ وى. 12هغه ورسره نېکى کوى، نۀ بدى، د خپل ژوند په ټولو ورځو کښې. 13هغه وړۍ او کتان لټوى، او په خوشحاله لاسونو کار کوى. 14هغه د سوداګرو د بېړيو په شان ده، خپل خوراک د لرې نه راوړى. 15هغه لا د شپې پاڅيږى، د خپل کور خلقو ته خوراک برابروى، او خپلو نوکرانيو ته برخې ورکوى. 16هغه يو پټے په نظر کښې نيسى او اخلى يې؛ د خپلو لاسونو د کمائى نه د انګورو باغ لګوى. 17هغه ځان په زور تړى او خپل بازوګان مضبوط کوى. 18هغه پوهيږى چې د هغې سوداګرى ګټوره ده؛ د هغې څراغ د شپې نۀ مړ کيږى. 19هغه خپل لاسونه د اوبدلو امسا ته اچوى، او د هغې لاسونه تکلے نيسى. 20هغه غريبانو ته خپل لاس خلاصوى، او محتاجانو ته خپل لاسونه غځوى. 21هغه د خپل کور خلقو دپاره وېره نۀ لرى کله چې واوره وريږى، ځکه چې د هغې ټول کورنۍ سرې جامې اغوستې دى. 22هغه د ځان دپاره بسترې جوړوى؛ د هغې جامې د ښۀ کتان او ارغوانى رنګ دى. 23د هغې خاوند په دروازو کښې پېژندے شوے دے، کله چې د ملک د مشرانو په مينځ کښې کښېنى. 24هغه د کتان جامې جوړوى او خرڅوى يې، او سوداګرو ته ملابند برابروى. 25زور او عزت د هغې جامې دى، او هغه په راتلونکو ورځو باندې خاندى. 26هغه خپله خله په حکمت سره خلاصوى، او د هغې په ژبه وفاداره تعليم وى. 27هغه د خپل کور د کارونو نګرانى کوى، او د سستۍ ډوډۍ نۀ خورى. 28د هغې بچى پاڅيږى او هغه مبارکه بولى؛ د هغې خاوند هم، او هغه يې صفت کوى: 29”ډېرو لوڼو همت ښودلے دے، خو تۀ په هغوئ ټولو باندې برترى يې.“ 30دلربائى دوکه ده او ښائست ناپايداره دے، خو هغه ښځه چې د زمونږ پلار نه ويريږى — د هغې به صفت کيږى. 31د هغې د لاسونو مزدورى ورکړئ، او پرېږدئ چې د هغې کارونه په دروازو کښې د هغې صفت وکړى.