રાજા માટે માતાની ભવિષ્યવાણી

એક રાજમાતા પોતાના પુત્ર રાજાને ચેતવે છે કે દ્રાક્ષારસ શાસકોને પીડિતોના હકો ભુલાવી દે છે, તેથી તેણે અવાજ વિનાના લોકો માટે બોલવું જોઈએ. પછી એક સક્ષમ પત્નીનું ચિત્ર છે, જે ખેતરો ખરીદે છે, નફાથી વેપાર કરે છે, અંધારું થયા પછી પણ કામ કરે છે, અને નગરના દરવાજે તેની પ્રશંસા થાય છે.

અધ્યાય 31.

લમ્યુએલ રાજાનાં વચન—તેની માતાએ તેને શીખવેલી ભવિષ્યવાણી: શું, મારા દીકરા? શું, મારા ઉદરના દીકરા? શું, મારી માનતાઓના દીકરા? તારી શક્તિ સ્ત્રીઓને ન આપ, કે રાજાઓનો નાશ કરનારાઓને તારા માર્ગ ન આપ. લમ્યુએલ, રાજાઓને એ શોભતું નથી— રાજાઓએ દ્રાક્ષાસવ પીવો, કે શાસકોએ દારૂની લાલસા કરવી શોભતી નથી. કેમ કે જો તેઓ પીએ, તો જે ઠરાવ્યું છે તે ભૂલી જશે અને સર્વ પીડિતોના હકને વિકૃત કરશે. નાશ પામનારને દારૂ આપ, અને કડવી વેદનામાં પડેલાઓને દ્રાક્ષાસવ આપ. તેઓ પીઈને પોતાની ગરીબી ભૂલી જાય, અને પોતાનું દુઃખ ફરી યાદ ન કરે. જેઓ બોલી શકતા નથી તેમને સારુ, નિરાધાર મૂકાયેલા સર્વના હકને સારુ તારું મુખ ઉઘાડ. તારું મુખ ઉઘાડ, ન્યાયથી ન્યાય કર, અને ગરીબ તથા જરૂરતમંદના હકનું રક્ષણ કર.

સદ્ગુણી સ્ત્રી

સદ્ગુણી સ્ત્રી—તેને કોણ શોધી શકે? તે રત્નો કરતાં ઘણી મૂલ્યવાન છે. તેના પતિનું હૃદય તેના પર ભરોસો રાખે છે, અને તેને મૂલ્યવાન કશાની ખોટ નહિ પડે. તે પોતાના જીવનના સર્વ દિવસોભર તેનું ભલું કરે છે, નુકસાન નહિ. તે ઊન તથા શણ શોધી કાઢે છે, અને રાજીખુશીથી હાથે કામ કરે છે. તે વેપારી વહાણો જેવી છે, દૂરથી પોતાનો ખોરાક લાવે છે. રાત હોય ત્યારે જ તે ઊઠે છે, પોતાના ઘરનાંને ખોરાક પૂરો પાડે છે, અને પોતાની દાસીઓને ભાગ આપે છે. તે ખેતર વિચારીને ખરીદે છે; પોતાના હાથની કમાણીથી દ્રાક્ષવાડી રોપે છે. તે બળથી કમર બાંધે છે અને પોતાના હાથ મજબૂત કરે છે. તે જાણે છે કે પોતાનો વેપાર નફાકારક છે; રાતે તેનો દીવો હોલવાતો નથી. તે પોતાના હાથ રેંટિયા પર મૂકે છે, અને તેના હાથ ત્રાકને પકડે છે. તે ગરીબ પ્રત્યે પોતાનો હાથ ખોલે છે અને જરૂરતમંદ તરફ પોતાના હાથ લંબાવે છે. જ્યારે બરફ પડે ત્યારે પોતાના ઘરનાં વિષે તેને ભય નથી, કેમ કે તેના ઘરનાં સર્વ કિરમજી વસ્ત્ર પહેરે છે. તે પોતાને સારુ ઓછાડ બનાવે છે; તેનાં વસ્ત્ર ઝીણા શણનાં તથા જાંબલી રંગનાં છે. તેનો પતિ નગરદ્વારોમાં જાણીતો છે, જ્યારે તે દેશના વડીલોમાં બેસે છે. તે શણનાં વસ્ત્ર બનાવીને વેચે છે, અને વેપારીઓને કમરબંધ પૂરા પાડે છે. બળ તથા પ્રતિષ્ઠા તેનાં વસ્ત્ર છે, અને આવનારા દિવસો જોઈને તે હસે છે. તે ડહાપણથી પોતાનું મુખ ઉઘાડે છે, અને તેની જીભ પર વિશ્વાસુ શિખામણ છે. તે પોતાના ઘરનાંના માર્ગ પર ધ્યાન રાખે છે અને આળસની રોટલી ખાતી નથી. તેનાં સંતાન ઊઠીને તેને આશીર્વાદિત કહે છે; તેનો પતિ પણ, અને તે તેની પ્રશંસા કરે છે: “ઘણી દીકરીઓએ પરાક્રમ કર્યું છે, પણ તું સૌને વટાવી જાય છે.” મોહકતા છેતરામણી છે અને સૌંદર્ય ક્ષણિક છે, પણ આપણા પિતાનો ભય રાખનારી સ્ત્રી—તેની પ્રશંસા થશે. તેના હાથની કમાણી તેને આપો, અને નગરદ્વારોમાં તેનાં કામ તેની પ્રશંસા કરે.