’n Moeder se Godspraak vir ’n Koning

'n Koninginmoeder waarsku haar seun, die koning, dat wyn heersers die regte van die verdruktes laat vergeet, en daarom moet hy vir die stemloses praat. Dan 'n portret van 'n bekwame vrou wat lande koop, met wins handel dryf, ná donker nog werk, en by die stadspoorte geprys word.

Hoofstuk 31.

Die woorde van koning Lemuel—’n Godspraak wat sy moeder hom geleer het: Wat, my seun? Wat, seun van my skoot? Wat, seun van my geloftes? Moenie jou krag aan vroue gee nie, of jou weë aan dié wat konings vernietig nie. Dit is nie vir konings nie, Lemuel—nie vir konings om wyn te drink nie, of vir heersers om sterk drank te begeer nie. Want as hulle drink, sal hulle vergeet wat verorden is en die regte van al die verdruktes verdraai. Gee sterk drank aan iemand wat vergaan, en wyn aan dié in bitter nood. Laat hulle drink en hulle armoede vergeet, en hulle ellende nie meer onthou nie. Maak jou mond oop vir dié wat geen stem het nie, vir die regte van almal wat behoeftig gelaat is. Maak jou mond oop, oordeel regverdig, en verdedig die regte van die armes en behoeftiges.

’n Vrou van Formaat

’n Vrou van formaat—wie kan haar vind? Sy is veel kosbaarder as juwele. Haar man se hart vertrou op haar, en hy sal niks van waarde kortkom nie. Sy doen vir hom goed en nie kwaad nie, al die dae van haar lewe. Sy soek wol en vlas, en werk met gewillige hande. Sy is soos die handelskepe, wat haar voedsel van ver af bring. Sy staan op terwyl dit nog nag is, sorg vir voedsel vir haar huishouding, en porsies vir haar diensmeisies. Sy oorweeg ’n stuk grond en koop dit; met die vrug van haar hande plant sy ’n wingerd. Sy omgord haar met krag en maak haar arms sterk. Sy merk dat haar handel winsgewend is; haar lamp gaan nie snags dood nie. Sy sit haar hande aan die spinstok, en haar hande gryp die spil. Sy maak haar hand oop vir die armes en steek haar hande uit na die behoeftiges. Sy is nie bang vir haar huishouding wanneer dit sneeu nie, want haar hele huishouding is in skarlaken geklee. Sy maak vir haarself spreie; haar kleding is fyn linne en purper. Haar man is bekend in die poorte, wanneer hy tussen die oudstes van die land sit. Sy maak linneklere en verkoop dit, en lewer gordels aan die handelaars. Krag en waardigheid is haar kleding, en sy lag vir die dae wat kom. Sy maak haar mond oop met wysheid, en getroue onderrig is op haar tong. Sy waak oor die weë van haar huishouding en eet nie die brood van luiheid nie. Haar kinders staan op en noem haar geseënd; haar man ook, en hy prys haar: “Baie dogters het dapper gehandel, maar jy oortref hulle almal.” Bekoring is bedrieglik en skoonheid is verganklik, maar ’n vrou wat ons Vader vrees—sy sal geprys word. Gee haar die vrug van haar hande, en laat haar werke haar prys in die poorte.