چوڻيون 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹بادشاهه لموئيل جا اهي ڪلام، اهو پيغام جيڪو سندس ماءُ کيس سيکاريو: ²ڇا، منهنجا پٽ؟ ڇا، منهنجي پيٽ جا پٽ؟ ڇا، منهنجين منتن جا پٽ؟ ³پنهنجي طاقت عورتن کي نہ ڏي، ۽ نہ پنهنجيون واٽون بادشاهن کي تباهه ڪرڻ وارن کي. ⁴اي لموئيل، بادشاهن کي نہ ٿو جڳائي، بادشاهن کي نہ ٿو جڳائي تہ شراب پيئن، يا حاڪمن کي تہ تيز شراب جي خواهش ڪن. ⁵ڇالاءِ جو جيڪڏهن اهي پيئندا تہ مقرر ڪيل قانون وساري ڇڏيندا ۽ سڀني مظلومن جو حق ڦيرائي ڇڏيندا. ⁶هلاڪ ٿيندڙ کي تيز شراب ڏي، ۽ سخت ڏکايلن کي شراب ڏي. ⁷اهي پيئن ۽ پنهنجي غريبي وساري ڇڏين، ۽ پنهنجي مصيبت وري ياد نہ ڪن. ⁸بي زبانن لاءِ پنهنجو وات کول، انهن سڀني جي حق لاءِ جيڪي بيڪس ڇڏيا ويا آهن. ⁹پنهنجو وات کول، سچائيءَ سان انصاف ڪر، ۽ غريبن ۽ محتاجن جي حق جي حمايت ڪر.

هڪ لائق عورت

¹⁰لائق عورت ڪير لهي سگھي ٿو؟ هوءَ جواهرن کان گھڻو قيمتي آهي. ¹¹سندس مڙس جي دل هن تي ڀروسو ڪري ٿي، ۽ کيس ڪابہ قيمتي شيءِ گھٽ نہ ٿيندي. ¹²هوءَ پنهنجي حياتيءَ جي سڀني ڏينهن ۾ ساڻس ڀلائي ڪري ٿي، برائي نہ. ¹³هوءَ اون ۽ ڪتان ڳولي ٿي، ۽ خوشيءَ وارن هٿن سان ڪم ڪري ٿي. ¹⁴هوءَ واپاري جهازن جهڙي آهي، پنهنجو کاڌو پري کان کڻي اچي ٿي. ¹⁵جڏهن اڃا رات هوندي آهي تڏهن اُٿي ٿي، پنهنجي گھر وارن لاءِ کاڌو تيار ڪري ٿي، ۽ پنهنجين ٻانهين لاءِ سندن حصو. ¹⁶هوءَ ڪنهن کيت تي غور ڪري ٿي ۽ ان کي خريد ڪري ٿي؛ پنهنجن هٿن جي ڪمائيءَ مان انگورن جو باغ پوکي ٿي. ¹⁷هوءَ پاڻ کي طاقت ۾ ويڙهي ٿي ۽ پنهنجين ٻانهن کي مضبوط ڪري ٿي. ¹⁸هوءَ ڏسي ٿي تہ سندس واپار نفعي وارو آهي؛ سندس ڏيئو رات جو نہ ٿو وسامي. ¹⁹هوءَ پنهنجا هٿ ڪتڻ جي ڏنڊي تي رکي ٿي، ۽ سندس هٿ تڪلو جھلين ٿا. ²⁰هوءَ غريبن لاءِ پنهنجو هٿ کولي ٿي ۽ محتاجن ڏانهن پنهنجا هٿ ڊگھا ڪري ٿي. ²¹جڏهن برف پوي ٿي، تڏهن بہ هوءَ پنهنجي گھر وارن لاءِ نہ ٿي ڊڄي، ڇالاءِ جو سندس سڀ گھر وارا قرمزي ڪپڙا پهريل آهن. ²²هوءَ پنهنجي لاءِ ڍڪڻ ٺاهي ٿي؛ سندس پوشاڪ ٻاريڪ ڪتان ۽ واڱڻائي ڪپڙو آهي. ²³سندس مڙس دروازن ۾ سڃاتل آهي، جڏهن هو ملڪ جي بزرگن سان گڏ ويهي ٿو. ²⁴هوءَ ڪتان جا ڪپڙا ٺاهي وڪڻي ٿي، ۽ واپارين کي پٽا پهچائي ٿي. ²⁵طاقت ۽ عزت سندس پوشاڪ آهن، ۽ هوءَ ايندڙ ڏينهن تي کلي ٿي. ²⁶هوءَ دانائيءَ سان وات کولي ٿي، ۽ سندس زبان تي وفادار تعليم آهي. ²⁷هوءَ پنهنجي گھر وارن جي هلت چلت تي نظر رکي ٿي ۽ سستيءَ جي ماني نہ ٿي کائي. ²⁸سندس ٻار اٿي کيس مبارڪ سڏين ٿا؛ سندس مڙس بہ ساراهي ٿو تہ ²⁹”گھڻين ڌيئرن بهادري ڪئي آهي، پر تون انهن سڀني کان مٿاهين آهين.“ ³⁰دلڪشي ڌوڪي واري آهي ۽ سونهن فاني آهي، پر جيڪا عورت اسان جي پيءُ جي تعظيم ڪري ٿي، سا ساراهي ويندي. ³¹سندس هٿن جو ميوو کيس ڏيو، ۽ سندس ڪم دروازن ۾ سندس واکاڻ ڪن.