Podshoh uchun onaning vahiysi

Shoh onasi oʻgʻlini ogohlantiradi: sharob hukmdorlarga mazlumlarning haqqini unuttiradi, shuning uchun u tilsizlar uchun gapirishi kerak. Soʻng qobiliyatli xotin tasvirlanadi: u dala sotib oladi, foyda bilan savdo qiladi, qorongʻi tushgandan keyin ham ishlaydi va shahar darvozalarida maqtaladi.

31-bob.

Lamuil podshohning soʻzlari — onasi unga oʻrgatgan vahiy: Nima deyin, oʻgʻlim? Nima deyin, bagʻrimdan tugʻilgan oʻgʻlim? Nima deyin, nazrlarim oʻgʻli? Kuchingni ayollarga berma, yoʻllaringni podshohlarni halok qiladiganlarga berma. Bu podshohlarga yarashmaydi, ey Lamuil, podshohlarga may ichish yarashmaydi, hukmdorlarga kuchli ichimlikka berilish ham yarashmaydi. Chunki ichsalar, nima hukm qilinganini unutadilar va barcha ezilganlarning haq-huquqini buzadilar. Halok boʻlayotganga kuchli ichimlik bering, achchiq iztirobda boʻlganlarga may bering. Mayli, ichib, kambagʻalliklarini unutsinlar, azob-uqubatlarini boshqa eslamasinlar. Ovozsiz qolganlar uchun, benavo qolganlarning barcha haq-huquqi uchun ogʻzingni och. Ogʻzingni och, odilona hukm qil, kambagʻal va muhtojlarning haq-huquqini himoya qil.

Fazilatli ayol

Fazilatli ayolni kim topa oladi? U qimmatbaho javohirlardan koʻra ancha afzaldir. Erining yuragi unga ishonadi, u hech qanday qimmatli narsadan kam koʻrmaydi. U umrining barcha kunlarida eriga yaxshilik qiladi, zarar emas. U jun va zigʻir qidirib topadi, bajonidil oʻz qoʻllari bilan ishlaydi. U savdogar kemalariga oʻxshaydi, yegulikni uzoqdan keltiradi. U hali tun qorongʻusida turadi, uy ahliga taom tayyorlaydi, xizmatkor qizlariga nasiba ulashadi. U bir dalani koʻzdan kechirib, uni sotib oladi; oʻz qoʻllari mehnati bilan uzumzor barpo qiladi. U oʻzini kuch bilan oʻraydi, bilaklarini baquvvat qiladi. U savdosi foydali ekanini sezadi; chirogʻi kechasi oʻchmaydi. U qoʻllarini yigiruv gʻaltagiga uzatadi, barmoqlari urchuqni mahkam ushlaydi. U kambagʻalga qoʻlini ochadi, muhtojga qoʻllarini uzatadi. Qor yoqqanida u uy ahli uchun qoʻrqmaydi, chunki butun uy ahli qip-qizil kiyim kiygan. U oʻziga yopinchiqlar tikadi; kiyimi nafis zigʻir matosi va argʻuvon rangdadir. Eri shahar darvozalarida tanilgan, u yurt oqsoqollari orasida oʻtiradi. U zigʻir kiyimlar tikib sotadi, savdogarlarga belbogʻlar yetkazib beradi. Kuch va salobat uning kiyimidir, u kelgusi kunlardan kulib qaraydi. U ogʻzini hikmat bilan ochadi, tilida sodiq oʻgit bor. U uy ahlining yoʻl-yoʻrigʻini kuzatib turadi, bekorchilik nonini yemaydi. Farzandlari oʻrnidan turib, uni baxtli deb ataydilar; eri ham uni maqtab shunday deydi: “Koʻp qizlar jasorat koʻrsatgan, lekin sen ularning barchasidan ustunsan.” Nafosat aldamchi, goʻzallik oʻtkinchidir, lekin Otamizdan qoʻrqadigan ayol maqtovga sazovor boʻladi. Unga oʻz qoʻllari mehnatining mevasini bering, qilgan ishlari uni shahar darvozalarida maqtasin.