நீதிமொழிகள் 31

31 ¹லேமுவேல் ராஜாவின் வார்த்தைகள்—அவனுடைய தாய் அவனுக்குப் போதித்த அறிவுரை: ²என்ன, என் மகனே? என்ன, என் கர்ப்பத்தின் மகனே? என்ன, என் பொருத்தனைகளின் மகனே? ³உன் பெலனை ஸ்திரீகளுக்குக் கொடாதே, உன் வழிகளை ராஜாக்களை அழிக்கிறவர்களுக்கும் கொடாதே. ⁴லேமுவேலே, அது ராஜாக்களுக்கு ஏற்றதல்ல— திராட்சரசம் குடிப்பது ராஜாக்களுக்கு ஏற்றதல்ல, மதுபானத்தை ஆசிப்பது அதிபதிகளுக்கும் ஏற்றதல்ல. ⁵அவர்கள் குடித்தால், விதிக்கப்பட்டதை மறந்துபோய், ஒடுக்கப்பட்ட யாவரின் நியாயத்தையும் புரட்டிப்போடுவார்கள். ⁶அழிந்துபோகிறவனுக்கு மதுபானத்தைக் கொடுங்கள், மனங்கசந்து துயருறுகிறவர்களுக்குத் திராட்சரசத்தைக் கொடுங்கள். ⁷அவர்கள் குடித்து, தங்கள் வறுமையை மறந்துபோகட்டும், தங்கள் துன்பத்தை இனி நினையாதிருக்கட்டும். ⁸பேச முடியாதவர்களுக்காகவும், கைவிடப்பட்டு நிர்க்கதியாய் இருக்கிற யாவரின் நியாயத்திற்காகவும் உன் வாயைத் திற. ⁹உன் வாயைத் திறந்து, நீதியாய் நியாயந்தீர், சிறுமையும் தேவையுமுள்ளவர்களின் நியாயத்தை ஆதரி.

குணசாலியான ஸ்திரீ

¹⁰குணசாலியான ஸ்திரீயை யார் கண்டடைவார்? அவள் முத்துக்களைப் பார்க்கிலும் மிகவும் விலையேறப்பெற்றவள். ¹¹அவளுடைய கணவனின் இருதயம் அவளை நம்பியிருக்கிறது, அவனுக்கு விலையுயர்ந்த எதுவும் குறைவுபடாது. ¹²அவள் அவனுக்குத் தீமையல்ல, நன்மையே செய்கிறாள், தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அப்படியே செய்கிறாள். ¹³அவள் ஆட்டுமயிரையும் சணலையும் தேடி, விருப்பமுள்ள கைகளால் வேலைசெய்கிறாள். ¹⁴அவள் வர்த்தகக் கப்பல்களைப்போல் இருக்கிறாள், தூரத்திலிருந்து தன் ஆகாரத்தைக் கொண்டுவருகிறாள். ¹⁵இருள் இருக்கும்போதே அவள் எழுந்து, தன் வீட்டாருக்கு ஆகாரத்தைக் கொடுக்கிறாள், தன் வேலைக்காரிகளுக்குப் பங்கையும் கொடுக்கிறாள். ¹⁶அவள் ஒரு வயலைக் கருத்தாய்ப் பார்த்து அதை வாங்குகிறாள்; தன் கைகளின் பலனால் திராட்சத்தோட்டத்தை நாட்டுகிறாள். ¹⁷அவள் தன்னைச் சுற்றி பெலனைக் கட்டிக்கொள்கிறாள், தன் புயங்களைத் திடப்படுத்துகிறாள். ¹⁸தன் வியாபாரம் லாபகரமானதென்று அவள் உணருகிறாள்; அவளுடைய விளக்கு இரவில் அணைவதில்லை. ¹⁹அவள் தன் கைகளை நூற்கும் தண்டில் வைத்து, தன் கைகளால் கதிரைப் பிடிக்கிறாள். ²⁰அவள் சிறுமையானவனுக்குத் தன் கையைத் திறக்கிறாள், தேவையுள்ளவனுக்குத் தன் கைகளை நீட்டுகிறாள். ²¹அவள் தன் வீட்டாருக்காகப் பயப்படுகிறதில்லை, உறைபனி பெய்யும்போதும் அவள் வீட்டார் யாவரும் இரத்தாம்பரம் தரித்திருக்கிறார்கள். ²²அவள் தனக்கென்று மேற்போர்வைகளைச் செய்துகொள்கிறாள்; அவளுடைய உடை மெல்லிய பட்டும் இரத்தாம்பரமுமாயிருக்கிறது. ²³அவளுடைய கணவன் நகர வாசல்களில் அறியப்பட்டவனாயிருக்கிறான், அவன் தேசத்தின் மூப்பரோடு உட்காருகிறான். ²⁴அவள் மெல்லிய சல்லாவை நெய்து விற்கிறாள், வர்த்தகருக்குக் கச்சைகளை அளிக்கிறாள். ²⁵பெலனும் மேன்மையும் அவளுடைய உடையாயிருக்கிறது, வருங்காலத்தை நினைத்து அவள் மகிழ்ந்து சிரிக்கிறாள். ²⁶அவள் ஞானத்தோடு தன் வாயைத் திறக்கிறாள், உண்மையான போதனை அவளுடைய நாவின்மேல் இருக்கிறது. ²⁷அவள் தன் வீட்டாரின் நடபடிகளைக் கவனிக்கிறாள், சோம்பலின் அப்பத்தைப் புசிக்கிறதில்லை. ²⁸அவளுடைய பிள்ளைகள் எழும்பி அவளைப் பாக்கியவதி என்கிறார்கள்; அவளுடைய கணவனும் அவளைப் புகழ்ந்து சொல்கிறான்: ²⁹“அநேகம் பெண்கள் குணசாலிகளாய் நடந்திருக்கிறார்கள், ஆனாலும் நீ அவர்கள் அனைவரையும் விஞ்சுகிறாய்.” ³⁰அழகு வஞ்சகமானது, சௌந்தரியம் நிலையற்றது, ஆனால் எங்கள் பிதாவுக்குப் பயந்து நடக்கிற ஸ்திரீயே புகழப்படுவாள். ³¹அவளுடைய கைகளின் பலனை அவளுக்குக் கொடுங்கள், அவளுடைய கிரியைகள் நகர வாசல்களில் அவளைப் புகழட்டும்.