ઉપદેશક બોલે છે
સભાશિક્ષકનું પુસ્તક “સૂર્યની નીચે” અર્થ શોધે છે, અને એ પૃથ્વી પરના દૃષ્ટિબિંદુથી સભાશિક્ષક ઈશ્વરને દૂરના અને અગમ્ય તરીકે જુએ છે—તેમને સીધા ઈશ્વર કહે છે, ભાગ્યે જ પિતા. છતાં તેમની આંગળીઓની છાપ સર્વત્ર છે: સામાન્ય જીવનની દરેક સારી ભેટ તેમના હાથમાંથી આવે છે.
1 1દાઉદના પુત્ર, યરુશાલેમમાંના રાજા, ઉપદેશકનાં વચનો. a a v1 સભાશિક્ષક એ કોહેલેથ — ‘ઉપદેશક’ અથવા ‘સભા એકઠી કરનાર’ — નો કરારનામો છે. આખા પુસ્તકમાં કોહેલેથ ઈશ્વર વિશે દૂરના દેવની રીતે બોલે છે, ‘પિતા’ એ સંબંધસૂચક નામ સુધી કદી પહોંચતા નથી. ‘સૂર્ય તળે’ જિવાયેલા જીવનનો પ્રામાણિક થાક આ પુસ્તક સાચવી રાખે છે — આપણા પિતાની પ્રગટ થયેલી નિકટતા વિના. ઈસુ પિતાને નજીક લાવવા આવે છે (યોહાન ૧૪:૯). 2“સાવ ક્ષણભંગુર,” એમ ઉપદેશક કહે છે, “સાવ ક્ષણભંગુર! બધું જ ક્ષણભંગુર છે.”
3સૂર્ય તળે માણસ જે બધી મહેનત કરે છે, તેનાથી તેને શો લાભ મળે છે? 4એક પેઢી જાય છે, ને બીજી પેઢી આવે છે, પણ પૃથ્વી સદાકાળ ટકી રહે છે. 5સૂર્ય ઊગે છે ને સૂર્ય આથમે છે, ને જ્યાંથી તે ઊગે છે તે જગ્યાએ ઉતાવળે પાછો આવે છે. 6પવન દક્ષિણ તરફ વાય છે ને ઉત્તર તરફ વળે છે; ગોળ ગોળ ફરતો જાય છે, ને પોતાના ચક્કરમાં નિત્ય પાછો ફરે છે. 7બધી નદીઓ સમુદ્ર તરફ વહે છે, તોપણ સમુદ્ર કદી ભરાતો નથી; નદીઓ પોતાના ઉદગમ તરફ પાછી ફરીને ફરી વહે છે. 8બધી વસ્તુઓ કંટાળાજનક છે, કોઈ કહી શકે તે કરતાં વધારે; આંખ જોઈને ધરાતી નથી, ને કાન સાંભળીને ભરાતો નથી. 9જે થઈ ગયું છે તે જ થવાનું છે, ને જે કરાયું છે તે જ કરાવાનું છે; સૂર્ય તળે કશું નવું નથી. 10એવી કોઈ વસ્તુ છે કે જેના વિશે કોઈ આંગળી ચીંધીને કહી શકે, “જુઓ, આ નવું છે”? આપણી પહેલાંના યુગોમાં તે તો ક્યારનુંય હતું જ. 11અગાઉ થઈ ગયેલાઓની કોઈ યાદગીરી રહેતી નથી, ને હવે પછી આવનારાઓની પણ, તેઓ પછી આવનારાઓ દ્વારા યાદગીરી રહેશે નહિ.
સુલેમાનની શોધ
12હું, ઉપદેશક, યરુશાલેમમાં ઇઝરાયલ પર રાજા હતો. 13આકાશ તળે જે કંઈ થાય છે તે બધું જ્ઞાનથી શોધવા ને તપાસવા મેં મારું મન લગાડ્યું—ઈશ્વરે માણસજાતને મથવા માટે આપેલું આ દુઃખદાયક કામ છે. 14સૂર્ય તળે થતાં બધાં કામ મેં જોયાં, ને જુઓ—એ બધું ક્ષણભંગુર છે, પવનની પાછળ દોડવા જેવું છે. 15જે વાંકું છે તેને સીધું કરી શકાતું નથી, ને જે ખૂટતું છે તેની ગણતરી કરી શકાતી નથી. 16મેં મનમાં કહ્યું, “જો, મારા પહેલાં યરુશાલેમ પર રાજ કરનારા સૌ કરતાં હું મહાન થયો છું ને મેં વધારે જ્ઞાન મેળવ્યું છે; મારા મને ઘણું જ્ઞાન ને સમજણ જોયાં છે.” 17જ્ઞાન તથા ગાંડપણ ને મૂર્ખતા જાણવા મેં મારું મન લગાડ્યું; મને સમજાયું કે આ પણ પવનની પાછળ દોડવા જેવું છે. 18કેમ કે ઘણા જ્ઞાનની સાથે ઘણો ખેદ આવે છે, ને જેમ જ્ઞાન વધારે, તેમ શોક વધારે.