સુભાષિતસંગ્રહ 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹યાકેહના પુત્ર આગૂરના શબ્દો—એ દૈવવાણી છે. એ માણસ કહે છે: હું થાકી ગયો છું, હે મારા પિતા; હું થાકી ગયો છું, હે મારા પિતા, અને હું ક્ષીણ થઈ ગયો છું. ²ખરેખર, હું માણસ કહેવાય તેના કરતાં વધારે જડ છું; મારામાં માણસની સમજ નથી. ³મેં ડહાપણ શીખ્યું નથી, અને પવિત્રનું જ્ઞાન પણ મારી પાસે નથી. ⁴આકાશમાં ચઢીને કોણ પાછો ઊતર્યો છે? પોતાની મૂઠીમાં પવનને કોણે ભેગો કર્યો છે? વસ્ત્રમાં પાણીને કોણે બાંધ્યું છે? પૃથ્વીના સર્વ છેડા કોણે સ્થાપ્યા છે? તેમનું નામ શું છે, અને તેમના પુત્રનું નામ શું છે? ખરેખર તું જાણે છે! ^a a v4 આગૂર પૂછે છે કે આ બધું કોણે કર્યું છે અને તેમના પુત્રનું નામ શું છે. ઈસુએ એ કોયડાનો જવાબ આપ્યો: “આકાશમાંથી ઊતરેલા માનવપુત્ર સિવાય બીજું કોઈ આકાશમાં ચઢ્યું નથી” (યોહાન ૩:૧૩). પિતાને એક પુત્ર છે. ⁵આપણા પિતાનો દરેક શબ્દ સાચો ઠરે છે; જેઓ તેમનામાં આશ્રય લે છે તેમને માટે તેઓ ઢાલ છે. ⁶તેમના શબ્દોમાં કંઈ ઉમેરો નહિ, નહિ તો તેઓ તને ઠપકો આપશે અને તને જૂઠો ઠરાવશે. ⁷બે વાનાં હું તમારી પાસે માગું છું; હું મરું તે પહેલાં એ મારાથી રોકી ન રાખશો: ⁸જૂઠ અને અસત્યને મારાથી દૂર રાખો; મને ગરીબી કે સંપત્તિ ન આપો; મને ફક્ત મારા ભાગનો રોટલો ખવડાવો, ⁹કારણ, જો હું તૃપ્ત થઈ જાઉં, તો કદાચ હું તમારો ઇનકાર કરીને કહું, “ઈશ્વર કોણ છે?” અથવા જો હું ગરીબ થઈ જાઉં, તો કદાચ હું ચોરી કરું અને મારા ઈશ્વરના નામને અપવિત્ર કરું. ¹⁰ચાકરની તેના માલિક આગળ ચાડી ન ખા, નહિ તો તે તને શાપ દેશે અને તું દોષિત ઠરશે. ¹¹એક એવી પેઢી છે જે પોતાના પિતાને શાપ દે છે અને પોતાની માતાને આશીર્વાદ આપતી નથી. ¹²એક એવી પેઢી છે જે પોતાની નજરમાં શુદ્ધ છે, છતાં પોતાની ગંદકીથી ધોવાઈ નથી. ¹³એક એવી પેઢી છે—તેની આંખો કેટલી અભિમાની, તેની નજર કેટલી તિરસ્કારભરી! ¹⁴એક એવી પેઢી છે જેના દાંત તલવારો છે, જેની દાઢો છરીઓ છે, જેથી તેઓ પૃથ્વી પરથી ગરીબોને અને માણસોમાંથી કંગાલોને ભરખી જાય. ¹⁵જળોને બે દીકરીઓ છે: “આપ” અને “આપ.” ત્રણ વાનાં કદી તૃપ્ત થતાં નથી; ચાર કદી “બસ” કહેતાં નથી: ¹⁶કબર, વાંઝણી કૂખ, પાણીથી કદી તૃપ્ત ન થતી ભૂમિ, અને કદી “બસ” ન કહેતો અગ્નિ. ¹⁷જે આંખ પિતાની મશ્કરી કરે છે અને માતાની આજ્ઞા પાળવાને તુચ્છ ગણે છે— ખીણના કાગડા તેને ચૂંટી કાઢશે, અને ગીધનાં બચ્ચાં તેને ખાઈ જશે. ¹⁸ત્રણ વાનાં મારે માટે અતિ આશ્ચર્યકારક છે; ચાર હું સમજી શકતો નથી: ¹⁹આકાશમાં ગરુડનો માર્ગ, ખડક પર સાપનો માર્ગ, સમુદ્રની મધ્યે વહાણનો માર્ગ, અને જુવાન સ્ત્રી સાથે પુરુષનો માર્ગ. ²⁰વ્યભિચારિણીનો માર્ગ આવો છે: તે ખાય છે ને પોતાનું મોં લૂછે છે અને કહે છે, “મેં કંઈ ખોટું કર્યું નથી.” ²¹ત્રણ વાનાંથી પૃથ્વી ધ્રૂજે છે; ચારથી તે સહન કરી શકતી નથી: ²²ચાકર જ્યારે રાજા બને છે, અને મૂર્ખ જ્યારે ખોરાકથી ધરાય છે; ²³અળખામણી સ્ત્રી જ્યારે આખરે પરણે છે, અને દાસી જ્યારે પોતાની શેઠાણીની જગ્યા લે છે. ²⁴પૃથ્વી પર ચાર વાનાં નાનાં છે, તોપણ તેઓ અતિશય જ્ઞાની છે: ²⁵કીડીઓ બળવાન પ્રજા નથી, તોપણ તેઓ ઉનાળામાં પોતાનો ખોરાક ભેગો કરી રાખે છે; ²⁶ખડકના સસલાં શક્તિશાળી પ્રજા નથી, તોપણ તેઓ ખડકોમાં પોતાનાં ઘર બનાવે છે; ²⁷તીડોને કોઈ રાજા નથી, તોપણ તેઓ બધાં હરોળબંધ કૂચ કરે છે; ²⁸ગરોળીને તું તારા હાથમાં પકડી શકે છે, તોપણ તે રાજાઓના મહેલોમાં જોવા મળે છે. ²⁹ત્રણ વાનાંની ચાલ રુઆબદાર છે; ચારની ચાલ ભવ્ય છે: ³⁰સિંહ, જે પશુઓમાં સૌથી બળવાન છે, જે કોઈનાથી પાછો હટતો નથી; ³¹અકડાઈથી ચાલતો કૂકડો, બકરો, અને જે રાજાની સાથે તેનું સૈન્ય છે. ³²જો તેં મૂર્ખાઈ કરીને પોતાને ઊંચો કર્યો હોય, અથવા જો તેં ભૂંડું કાવતરું ઘડ્યું હોય, તો તારા મોં પર હાથ મૂક. ³³કારણ, દૂધ વલોવવાથી માખણ બને છે, નાક મસળવાથી લોહી નીકળે છે, અને ક્રોધ ઉશ્કેરવાથી ઝઘડો થાય છે.