Wyznanie Agura
Agur wyznaje swemu Ojcu, że jest wyczerpany i nie ma własnej mądrości, po czym prosi o jedno: ani ubóstwa, ani bogactwa, tylko o swoją porcję chleba. Reszta liczy na palcach: cztery rzeczy nigdy nienasycone, cztery zbyt zdumiewające, cztery małe, a mądre.
30 1Słowa Agura, syna Jakeha — wyrocznia. Mąż oświadcza: Jestem znużony, mój Ojcze; jestem znużony, mój Ojcze, i wyczerpany. 2Doprawdy, jestem zbyt nierozumny, by być człowiekiem; nie mam rozumu człowieka. 3Nie nauczyłem się mądrości ani nie mam poznania Świętego. 4Kto wstąpił do nieba i zstąpił? Kto zgromadził wiatr w zagłębieniu swoich dłoni? Kto owinął wody w szatę? Kto ustanowił wszystkie krańce ziemi? Jakie jest jego imię i jakie imię jego syna? Przecież wiesz! a a v4 Agur pyta, kto dokonał tych rzeczy i jakie jest imię jego syna. Jezus odpowiedział na tę zagadkę: „Nikt nie wstąpił do nieba oprócz tego, który zstąpił z nieba — Syna Człowieczego" (Jan 3,13). Ojciec ma Syna. 5Każde słowo naszego Ojca okazuje się prawdziwe; on jest tarczą dla tych, którzy szukają w nim schronienia. 6Nie dodawaj nic do jego słów, bo cię zgani i okaże, że jesteś kłamcą. 7O dwie rzeczy cię proszę; nie odmawiaj mi ich, zanim umrę: 8Oddal ode mnie fałsz i kłamstwo; nie dawaj mi ani ubóstwa, ani bogactwa; żyw mnie tylko chlebem, który jest moim działem, 9bo gdy się nasycę, mógłbym się ciebie zaprzeć i powiedzieć: „Któż jest Bogiem?”, albo gdy zubożeję, mógłbym kraść i zbezcześcić imię mojego Boga. 10Nie oczerniaj sługi przed jego panem, bo cię przeklnie i zostaniesz uznany za winnego. 11Jest pokolenie, które przeklina swojego ojca, a nie błogosławi swojej matki. 12Jest pokolenie czyste we własnych oczach, a jednak nie obmyte ze swego brudu. 13Jest pokolenie — jakże wyniosłe jego oczy, jakże pogardliwe jego spojrzenia! 14Jest pokolenie, którego zęby są mieczami, a kły nożami, by pożreć ubogich z ziemi i potrzebujących spośród ludzi. 15Pijawka ma dwie córki: „Daj” i „Daj”. Trzy rzeczy nigdy się nie nasycą, cztery nigdy nie powiedzą: „Dość”: 16Grób, niepłodne łono, ziemia nigdy nienasycona wodą i ogień, który nigdy nie mówi: „Dość”. 17Oko, które drwi z ojca i gardzi posłuszeństwem matce — kruki z doliny je wydziobią, a młode sępy je pożrą. 18Trzy rzeczy są dla mnie zbyt cudowne, czterech nie rozumiem: 19droga orła na niebie, droga węża na skale, droga okrętu w głębi morza i droga mężczyzny z młodą kobietą. 20Taka jest droga cudzołożnicy: je i obciera swoje usta, i mówi: „Nie uczyniłam nic złego”. 21Pod trzema rzeczami drży ziemia, pod czterema nie może wytrzymać: 22sługa, gdy zostaje królem, i głupiec, gdy nasyci się jedzeniem; 23niekochana kobieta, gdy w końcu wychodzi za mąż, i służąca, gdy zajmuje miejsce swojej pani. 24Cztery rzeczy na ziemi są małe, a jednak nadzwyczaj mądre: 25mrówki są ludem niezbyt silnym, a jednak gromadzą swój pokarm latem; 26góralki skalne są ludem niezbyt potężnym, a jednak zakładają swoje domy w skałach; 27szarańcza nie ma króla, a jednak cała wyrusza w szeregach; 28jaszczurkę możesz schwytać w ręce, a jednak bywa w pałacach królewskich. 29Trzy rzeczy mają dostojny krok, cztery kroczą dostojnie: 30lew, najmocniejszy wśród zwierząt, który przed niczym się nie cofa; 31dumnie kroczący kogut, kozioł i król, przy którym jest jego wojsko. 32Jeśli postąpiłeś głupio, wywyższając się, albo jeśli obmyślałeś zło, połóż rękę na ustach. 33Bo ucisk mleka wytwarza twaróg, ucisk nosa wywołuje krew, a ucisk gniewu rodzi kłótnię.