ਕਹਾਉਤਾਂ 30

30 ¹ਯਾਕਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਗੂਰ ਦੇ ਬਚਨ—ਇੱਕ ਅਗੰਮ ਵਾਕ। ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਖਦਾ ਹੈ: ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਿਢਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ²ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖ ਅਖਵਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਸ਼ੂ-ਸੁਭਾਅ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਵਾਲੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੈ। ³ਮੈਂ ਨਾ ਬੁੱਧ ਸਿੱਖੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਖ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੈ। ⁴ਕੌਣ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਠੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟਿਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਸਤਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ? ਉਹ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ! ^a a v4 ਆਗੂਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸ ਬੁਝਾਰਤ ਦਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਹੋਏ, ਅਰਥਾਤ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਿਆ” (ਯੂਹੰਨਾ 3:13)। ਪਿਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ⁵ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਹਰੇਕ ਬਚਨ ਸੱਚਾ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਉਹ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਢਾਲ ਹੈ। ⁶ਉਹ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਨਾ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਝਿੜਕੇਗਾ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਝੂਠਾ ਸਾਬਤ ਕਰੇਗਾ। ⁷ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਮੈਥੋਂ ਨਾ ਰੋਕ: ⁸ਝੂਠ ਅਤੇ ਕੂੜ ਨੂੰ ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖ; ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਗਰੀਬੀ ਦੇਹ ਨਾ ਧਨ; ਮੈਨੂੰ ਕੇਵਲ ਮੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖੁਆ, ⁹ਕਿਉਂ ਜੋ ਜੇ ਮੈਂ ਰੱਜ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਾਂ ਅਤੇ ਆਖਾਂ, “ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੌਣ ਹੈ?” ਜਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਕੰਗਾਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਚੋਰੀ ਕਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਾਂ। ¹⁰ਕਿਸੇ ਨੌਕਰ ਦੀ ਉਹ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਚੁਗਲੀ ਨਾ ਕਰ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰੇਂਗਾ। ¹¹ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ¹²ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ ਪਰ ਆਪਣੀ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਧੋਤੀ ਨਹੀਂ ਗਈ। ¹³ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ—ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੰਕਾਰੀ ਹਨ ਉਹ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਘਿਰਣਾ-ਭਰੀਆਂ ਉਹ ਦੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ! ¹⁴ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਹੈ ਜਿਹ ਦੇ ਦੰਦ ਤਲਵਾਰਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਹ ਦੀਆਂ ਦਾੜ੍ਹਾਂ ਛੁਰੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਵੇ। ¹⁵ਜੋਕ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਹਨ: “ਦੇਹ” ਅਤੇ “ਦੇਹ।” ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੱਜਦੀਆਂ; ਚਾਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਖਦੀਆਂ, “ਬੱਸ”: ¹⁶ਕਬਰ, ਬਾਂਝ ਕੁੱਖ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੱਜਦੀ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਖਦੀ, “ਬੱਸ।” ¹⁷ਉਹ ਅੱਖ ਜੋ ਪਿਓ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਣ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਦੀ ਦੇ ਕਾਂ ਪੁੱਟ ਲੈਣਗੇ, ਅਤੇ ਗਿਰਝਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣਗੇ। ¹⁸ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਚਰਜ ਹਨ; ਚਾਰ ਜੋ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ: ¹⁹ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਕਾਬ ਦਾ ਰਾਹ, ਚਟਾਨ ਉੱਤੇ ਸੱਪ ਦਾ ਰਾਹ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਹਾਜ਼ ਦਾ ਰਾਹ, ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਮਰਦ ਦਾ ਰਾਹ। ²⁰ਵਿਭਚਾਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਇਹੋ ਹੈ: ਉਹ ਖਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਪੂੰਝਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਦੀ ਹੈ, “ਮੈਂ ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।” ²¹ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਚਾਰ ਜੋ ਉਹ ਸਹਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ: ²²ਨੌਕਰ ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ²³ਅਣਚਾਹੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਜਦੋਂ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿਆਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੋਲੀ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ²⁴ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੋਟੀਆਂ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਅੱਤ ਬੁੱਧਵਾਨ ਹਨ: ²⁵ਕੀੜੀਆਂ ਇੱਕ ਬਲਹੀਣ ਜਾਤੀ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਗਰਮੀ ਦੀ ਰੁੱਤੇ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ²⁶ਪਹਾੜੀ ਬਿੱਜੂ ਇੱਕ ਨਿਤਾਣੀ ਜਾਤੀ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਚਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ²⁷ਟਿੱਡੀਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪਾਲਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ; ²⁸ਕਿਰਲੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ²⁹ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਕਦਮ ਪੁੱਟਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਾਰ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ: ³⁰ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ; ³¹ਆਕੜ ਕੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਕੁੱਕੜ, ਬੱਕਰਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜਿਹ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਦੀ ਫੌਜ ਹੋਵੇ। ³²ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਡਿਆਉਂਦਿਆਂ ਮੂਰਖਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੂੰ ਬੁਰਾਈ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਰੱਖ। ³³ਕਿਉਂ ਜੋ ਦੁੱਧ ਰਿੜਕਣ ਨਾਲ ਮੱਖਣ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਨੱਕ ਘੁੱਟਣ ਨਾਲ ਲਹੂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਭੜਕਾਉਣ ਨਾਲ ਝਗੜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।