သုတ္တံကျမ်း။ 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹ယာကေ၏သားဖြစ်သော အာဂုရ၏စကားများ — ဗျာဒိတ်တော်တည်း။ ထိုသူက “အို အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်မောပန်းပါပြီ၊ အို အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်သည်မောပန်း၍ နွမ်းနယ်ပါပြီ” ဟုဆို၏။ ²အကယ်စင်စစ် အကျွန်ုပ်သည် လူဖြစ်ရန် အလွန်တိရစ္ဆာန်ဆန်လှ၏၊ လူ၌ရှိသောဉာဏ်ပညာ အကျွန်ုပ်၌မရှိပါ။ ³အကျွန်ုပ်သည် ဉာဏ်ပညာကို မသင်ယူခဲ့ပါ၊ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်တော်မူသောအရှင်ကို သိကျွမ်းခြင်းလည်း အကျွန်ုပ်၌မရှိပါ။ ⁴ကောင်းကင်သို့တက်၍ ဆင်းသက်လာခဲ့သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ လက်ဖဝါးထဲ၌ လေကိုစုသိမ်းခဲ့သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ ရေတို့ကို အဝတ်ဖြင့်ထုပ်ပိုးခဲ့သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ မြေကြီးစွန်းရှိသမျှကို တည်စေခဲ့သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ ထိုသူ၏နာမည်ကား အဘယ်နည်း၊ သူ၏သားနာမည်ကား အဘယ်နည်း။ အကယ်စင်စစ် သင်သိ၏။ ^a a v4 အာဂုရသည် ဤအမှုတို့ကို အဘယ်သူပြုသနည်း၊ သူ၏သားနာမည်ကား အဘယ်နည်းဟု မေးမြန်း၏။ ယေရှုက ဤစကားဝှက်ကို ဖြေရှင်းတော်မူလျက် “ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာသောသူ၊ လူသားမှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ ကောင်းကင်သို့မတက်ဖူးပြီ” (ယောဟန် ၃:၁၃) ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ခမည်းတော်၌ သားတော်ရှိ၏။ ⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စကားတော်ရှိသမျှသည် မှန်ကန်ကြောင်းထင်ရှား၏၊ ကိုယ်တော်ကို ခိုလှုံသောသူတို့အဖို့ ကိုယ်တော်သည် ဒိုင်းလွှားဖြစ်တော်မူ၏။ ⁶ကိုယ်တော်၏စကားတော်များ၌ ထပ်မဖြည့်နှင့်၊ သို့မဟုတ်လျှင် ကိုယ်တော်သည် သင့်ကိုဆုံးမ၍ သင်သည်မုသားဆိုသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေတော်မူလိမ့်မည်။ ⁷အကျွန်ုပ်တောင်းသောအရာနှစ်ပါးရှိ၏၊ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တော်ထံမှတောင်းပါ၏၊ အကျွန်ုပ်မသေမီ အကျွန်ုပ်အား မပေးဘဲ မနေတော်မူပါနှင့်။ ⁸မုသားနှင့်လိမ်လည်ခြင်းကို အကျွန်ုပ်နှင့် ဝေးစွာထားတော်မူပါ၊ ဆင်းရဲခြင်းကိုလည်းကောင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်းကိုလည်းကောင်း အကျွန်ုပ်အားမပေးတော်မူပါနှင့်၊ အကျွန်ုပ်၏ဝေစုဖြစ်သော အစာကိုသာ ကျွေးမွေးတော်မူပါ၊ ⁹အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် ဝပြောလျှင် ကိုယ်တော်ကိုငြင်းပယ်၍ “ဘုရားသခင်ကား အဘယ်သူနည်း” ဟုဆိုမိမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဆင်းရဲလျှင် ခိုးဝှက်မိ၍ အကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို ရှုတ်ချမိမည်ကိုလည်းကောင်း စိုးရိမ်ပါ၏။ ¹⁰ကျွန်တစ်ဦးကို သူ၏သခင်ထံတွင် မကုန်းတိုက်နှင့်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူသည် သင့်ကိုကျိန်ဆဲ၍ သင်၌အပြစ်တွေ့လိမ့်မည်။ ¹¹မိမိအဖကို ကျိန်ဆဲ၍ မိမိအမိကို ကောင်းချီးမပေးသော လူမျိုးဆက်တစ်ခုရှိ၏။ ¹²မိမိအညစ်အကြေးမှ မဆေးကြောရသေးဘဲ မိမိအမြင်၌ စင်ကြယ်သည်ဟုထင်သော လူမျိုးဆက်တစ်ခုရှိ၏။ ¹³လူမျိုးဆက်တစ်ခုရှိ၏ — ၎င်း၏မျက်စိသည် အဘယ်မျှ မာန်မာနကြီးသနည်း၊ ၎င်း၏အကြည့်သည် အဘယ်မျှ မထီမဲ့မြင်ပြုသနည်း။ ¹⁴သွားများသည် ဓားလှံဖြစ်၍ အစွယ်များသည် ဓားများဖြစ်သော လူမျိုးဆက်တစ်ခုရှိ၏၊ ၎င်းတို့သည် မြေကြီးမှ ဆင်းရဲသားတို့ကိုလည်းကောင်း၊ လူသားတို့အထဲမှ ချို့တဲ့သူတို့ကိုလည်းကောင်း ကိုက်စားဖျက်ဆီးကြ၏။ ¹⁵မျှော့ကောင်၌ သမီးနှစ်ယောက်ရှိ၏ — “ပေးပါ” နှင့် “ပေးပါ” တည်း။ အဘယ်အခါမျှ ရောင့်ရဲခြင်းမရှိသောအရာ သုံးပါး၊ “တော်ပြီ” ဟု အဘယ်အခါမျှမဆိုတတ်သောအရာ လေးပါးဟူမူကား — ¹⁶မရဏနိုင်ငံ၊ မြုံသောသားအိမ်၊ ရေနှင့် အဘယ်အခါမျှ မရောင့်ရဲသောမြေ၊ “တော်ပြီ” ဟု အဘယ်အခါမျှမဆိုသောမီးတည်း။ ¹⁷အဖကို ပြက်ရယ်ပြု၍ အမိ၏စကားကို နားထောင်ရန် မထီမဲ့မြင်ပြုသောမျက်စိကို — ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ကျီးတို့သည် ထိုးဖောက်နုတ်ကြ၍ လင်းတငယ်တို့သည် စားကြလိမ့်မည်။ ¹⁸ငါ့အဖို့ အလွန်အံ့ဖွယ်ဖြစ်သောအရာ သုံးပါး၊ ငါနားမလည်နိုင်သောအရာ လေးပါးဟူမူကား — ¹⁹မိုးကောင်းကင်၌ ရွှေလင်းတသွားသောလမ်း၊ ကျောက်ပေါ်၌ မြွေသွားသောလမ်း၊ ပင်လယ်အလယ်၌ သင်္ဘောသွားသောလမ်း၊ အမျိုးသမီးပျိုနှင့် ယောက်ျားသွားသောလမ်းတည်း။ ²⁰ဖောက်ပြန်သောမိန်းမ၏လမ်းစဉ်ကား ဤသို့တည်း — သူသည်စား၍ မိမိပါးစပ်ကိုသုတ်ပြီးလျှင် “ငါအဘယ်အပြစ်မျှမပြုမိ” ဟုဆို၏။ ²¹အရာသုံးပါးကြောင့် မြေကြီးတုန်လှုပ်၍ အရာလေးပါးကို မခံနိုင်ဟူမူကား — ²²ကျွန်သည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သောအခါလည်းကောင်း၊ လူမိုက်သည် အစာဝသောအခါလည်းကောင်း၊ ²³မုန်းတီးခံရသောမိန်းမသည် နောက်ဆုံး၌အိမ်ထောင်ကျသောအခါလည်းကောင်း၊ ကျွန်မသည် မိမိသခင်မ၏နေရာကိုလုယူသောအခါလည်းကောင်းတည်း။ ²⁴မြေကြီးပေါ်၌ သေးငယ်သောအရာ လေးပါးရှိ၏၊ သို့သော် အလွန်ပညာရှိကြ၏ — ²⁵ပရွက်ဆိတ်တို့သည် အားမကြီးသောသတ္တဝါဖြစ်သော်လည်း နွေကာလ၌ မိမိတို့အစာကို သိုလှောင်ကြ၏၊ ²⁶ရှာဖန်တို့သည် ခွန်အားမရှိသောသတ္တဝါဖြစ်သော်လည်း ကျောက်ဆောင်များ၌ မိမိတို့အိမ်ကိုဆောက်ကြ၏၊ ²⁷ကျိုင်းကောင်တို့၌ ရှင်ဘုရင်မရှိသော်လည်း အလုံးစုံတို့သည် တန်းစီ၍ချီတက်ကြ၏၊ ²⁸အိမ်မြှောင်ကို သင်၏လက်ဖြင့်ဖမ်းနိုင်သော်လည်း ရှင်ဘုရင်တို့၏နန်းတော်များ၌ တွေ့ရ၏။ ²⁹ခြေလှမ်းခန့်ညားသောအရာ သုံးပါး၊ သွားလာပုံခန့်ညားသောအရာ လေးပါးဟူမူကား — ³⁰တိရစ္ဆာန်တို့တွင် ခွန်အားအကြီးဆုံးဖြစ်၍ အဘယ်အရာ၏ရှေ့၌မျှ နောက်မဆုတ်သော ခြင်္သေ့၊ ³¹ဝင့်ကြွားစွာသွားသောကြက်ဖ၊ ဆိတ်ထီး၊ မိမိစစ်သည်ဗိုလ်ခြေနှင့်အတူရှိသောရှင်ဘုရင်တည်း။ ³²သင်သည် မိမိကိုယ်ကိုချီးမြှောက်လျက် မိုက်မဲမိလျှင်၊ သို့မဟုတ် ဒုစရိုက်ကိုကြံစည်မိလျှင်၊ သင်၏လက်ကို ပါးစပ်ပေါ်၌တင်၍ ဆိတ်ဆိတ်နေလော့။ ³³အကြောင်းမူကား နို့ကိုနှိပ်လျှင် ဒိန်ခဲထွက်သကဲ့သို့၊ နှာခေါင်းကိုနှိပ်လျှင် သွေးထွက်သကဲ့သို့၊ အမျက်ဒေါသကိုနှိုးဆွလျှင် ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားတတ်၏။