ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଆଗୂରଙ୍କ ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି

ଆଗୂର ନିଜ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ ସେ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ କୌଣସି ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ, ତାʼପରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ କଥା ମାଗନ୍ତି: ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନୁହେଁ କି ଧନ ନୁହେଁ, କେବଳ ତାଙ୍କ ଭାଗର ରୋଟୀ। ବାକି ଅଂଶ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଗଣେ: କେବେ ତୃପ୍ତ ନ ହେଉଥିବା ଚାରୋଟି ବିଷୟ, ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଚାରୋଟି, ଛୋଟ କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ ଚାରୋଟି।

ଅଧ୍ୟାୟ 30।

ଯାକିର ପୁତ୍ର ଆଗୂରଙ୍କ ବାକ୍ୟ—ଭାରବାଣୀ। ସେହି ଲୋକ ପ୍ରକାଶ କରେ, ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ କ୍ଲାନ୍ତ ଅଟେ; ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଅବସନ୍ନ ଅଟେ। ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟ ହେବା ପକ୍ଷରେ ଅତି ପଶୁବତ୍; ମନୁଷ୍ୟର ବୁଦ୍ଧି ମୋʼଠାରେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା କରି ନାହିଁ, କିଅବା ପବିତ୍ରତମଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋହର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ। କିଏ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଅଛି? କିଏ ଆପଣା ମୁଠିରେ ବାୟୁ ସଂଗ୍ରହ କରିଅଛି? କିଏ ବସ୍ତ୍ରରେ ଜଳସମୂହ ଗୁଡ଼ାଇ ବାନ୍ଧିଅଛି? କିଏ ପୃଥିବୀର ସକଳ ସୀମା ସ୍ଥାପନ କରିଅଛି? ତାହାର ନାମ କଅଣ, ପୁଣି ତାହାର ପୁତ୍ରର ନାମ କଅଣ? ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭେ ଜାଣ! a a v4 ଏସବୁ କିଏ କରିଅଛି ଓ ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରର ନାମ କଅଣ, ତାହା ଆଗୂର ପଚାରନ୍ତି। ଯୀଶୁ ସେହି ପ୍ରହେଳିକାର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଯେ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ, ସେହି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ବିନା ଆଉ କେହି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି ନାହାନ୍ତି” (ଯୋହନ ୩:୧୩)। ପିତାଙ୍କର ଜଣେ ପୁତ୍ର ଅଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ; ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେ ଢାଲ ସ୍ଵରୂପ ଅଟନ୍ତି। ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କିଛି ଯୋଗ କର ନାହିଁ, ନୋହିଲେ ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅନୁଯୋଗ କରିବେ ଓ ତୁମ୍ଭକୁ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ କରିବେ। ତୁମ୍ଭଠାରୁ ମୁଁ ଦୁଇଟି ବିଷୟ ମାଗୁଅଛି; ମୋହର ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ତାହା ମୋʼଠାରୁ ବାରଣ କର ନାହିଁ: ଅସାରତା ଓ ମିଥ୍ୟା ମୋʼଠାରୁ ଦୂର କର; ମୋତେ ଦରିଦ୍ରତା କି ଧନ କିଛି ଦିଅ ନାହିଁ; ମୋʼ ଅଂଶ ସ୍ଵରୂପ କେବଳ ଆହାର ମୋତେ ଭୋଜନ କରାଅ, କାରଣ ଯଦି ମୁଁ ପରିତୃପ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ କେଜାଣି ତୁମ୍ଭକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରି କହିବି, “ଈଶ୍ଵର କିଏ?” କିମ୍ବା ଯଦି ମୁଁ ଦରିଦ୍ର ହୁଏ, ତେବେ କେଜାଣି ଚୋରି କରିବି ଓ ମୋହର ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନାମ ଅପବିତ୍ର କରିବି। ଦାସ ବିଷୟରେ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ନିକଟରେ ନିନ୍ଦା କର ନାହିଁ, ନୋହିଲେ ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅଭିଶାପ ଦେବ ଓ ତୁମ୍ଭେ ଦୋଷୀ ବୋଲି ଗଣିତ ହେବ। ଏପରି ଏକ ବଂଶ ଅଛି, ଯାହା ଆପଣା ପିତାକୁ ଅଭିଶାପ ଦିଏ ଓ ଆପଣା ମାତାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରେ ନାହିଁ। ଏପରି ଏକ ବଂଶ ଅଛି, ଯାହା ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶୁଚି, ତଥାପି ଆପଣା ମଳିନତାରୁ ଧୌତ ହୋଇ ନାହିଁ। ଏପରି ଏକ ବଂଶ ଅଛି—ତାହାର ଚକ୍ଷୁ କେଡ଼େ ଗର୍ବିତ, ତାହାର ଦୃଷ୍ଟି କେଡ଼େ ଅବଜ୍ଞାପୂର୍ଣ୍ଣ! ଏପରି ଏକ ବଂଶ ଅଛି, ଯାହାର ଦନ୍ତ ଖଡ୍ଗ ସ୍ଵରୂପ, ଯାହାର ଦାଢ଼ ଛୁରୀ ସ୍ଵରୂପ, ଯେପରି ପୃଥିବୀରୁ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୀନହୀନମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କରିବ। ଜୋକର ଦୁଇ କନ୍ୟା ଅଛନ୍ତି: “ଦିଅ” ଓ “ଦିଅ।” ତିନି ବିଷୟ କେବେ ତୃପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; ଚାରି ବିଷୟ କେବେ କହେ ନାହିଁ, “ଯଥେଷ୍ଟ”: ପାତାଳ, ବନ୍ଧ୍ୟା ଗର୍ଭ, ଜଳରେ କେବେ ତୃପ୍ତ ନ ହେଉଥିବା ଭୂମି, ଓ କେବେ “ଯଥେଷ୍ଟ” ନ କହୁଥିବା ଅଗ୍ନି। ଯେଉଁ ଚକ୍ଷୁ ପିତାକୁ ପରିହାସ କରେ ଓ ମାତାର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବାକୁ ତୁଚ୍ଛ ଜ୍ଞାନ କରେ— ଉପତ୍ୟକାର କାଉମାନେ ତାହା ଉପାଡ଼ି ପକାଇବେ, ପୁଣି ଶାବକ ଶାଗୁଣାମାନେ ତାହା ଖାଇବେ। ତିନି ବିଷୟ ମୋʼ ପକ୍ଷରେ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ; ଚାରି ବିଷୟ ମୁଁ ବୁଝେ ନାହିଁ: ଆକାଶରେ ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀର ଗତି, ଶୈଳ ଉପରେ ସର୍ପର ଗତି, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଜାହାଜର ଗତି, ଓ ଯୁବତୀ ସହିତ ପୁରୁଷର ଗତି। ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ ସ୍ତ୍ରୀର ଗତି ଏହି: ସେ ଭୋଜନ କରି ଆପଣା ମୁଖ ପୋଛି କହେ, “ମୁଁ କୌଣସି ଅଧର୍ମ କରି ନାହିଁ।” ତିନି ବିଷୟ ତଳେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହୁଏ; ଚାରି ବିଷୟ ତଳେ ତାହା ସହି ପାରେ ନାହିଁ: ଯେତେବେଳେ ଦାସ ରାଜା ହୁଏ, ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ମୂର୍ଖ ଆହାରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ; ଯେତେବେଳେ ଅପ୍ରିୟା ସ୍ତ୍ରୀ ଶେଷରେ ବିବାହିତା ହୁଏ, ପୁଣି ଯେତେବେଳେ ଦାସୀ ଆପଣା ସାଆନ୍ତାଣୀର ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରେ। ପୃଥିବୀରେ ଚାରି ବିଷୟ କ୍ଷୁଦ୍ର, ତଥାପି ସେସବୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନବନ୍ତ: ପିମ୍ପୁଡ଼ିମାନେ ଏକ ଅଳ୍ପ ବଳବାନ ଜାତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଆହାର ସଞ୍ଚୟ କରନ୍ତି; ଶାଫନ୍‌ମାନେ ଏକ ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଶୈଳ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବସତି ନିର୍ମାଣ କରନ୍ତି; ପଙ୍ଗପାଳମାନଙ୍କର କୌଣସି ରାଜା ନାହିଁ, ତଥାପି ସେସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ହୋଇ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି; ଝିଟିପିଟିକୁ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ହସ୍ତରେ ଧରି ପାର, ତଥାପି ତାହା ରାଜାମାନଙ୍କ ଅଟ୍ଟାଳିକାରେ ଦେଖାଯାଏ। ତିନି ବିଷୟ ଆପଣା ଗମନରେ ରାଜଗାମୀ; ଚାରି ବିଷୟ ଆପଣା ଚଳନରେ ରାଜଗାମୀ: ସିଂହ, ଯାହା ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାପେକ୍ଷା ବଳବାନ, ଯେ କାହାରି ସମ୍ମୁଖରୁ ଫେରେ ନାହିଁ; ଦର୍ପୀ କୁକୁଡ଼ା, ଛେଳି, ଓ ଯେଉଁ ରାଜା ସଙ୍ଗେ ତାହାର ସୈନ୍ୟ ଥାଏ। ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ମୂର୍ଖତା କରି ଆପଣାକୁ ଉଚ୍ଚ କରିଅଛ, କିମ୍ବା ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ମନ୍ଦ ଯୋଜନା କରିଅଛ, ତେବେ ଆପଣା ହସ୍ତ ମୁଖ ଉପରେ ଥୁଅ। କାରଣ ଦୁଗ୍ଧ ମନ୍ଥନ କଲେ ଲହୁଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ନାସିକା ମନ୍ଥନ କଲେ ରକ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଓ କ୍ରୋଧ ମନ୍ଥନ କଲେ କଳହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।