Ohabolana 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹Ny tenin’i Agur zanak’i Jake—ny faminaniana. Hoy ilay lehilahy: Reraka aho, Raiko ô; reraka aho, Raiko ô, ary ritra. ²Tena adala loatra aho ka tsy mendrika ho olona; tsy manana ny fahalalan’ny olona aho. ³Tsy nianatra fahendrena aho, ary tsy manana fahalalana ny Masina. ⁴Iza no niakatra tany an-danitra ka nidina? Iza no nanangona ny rivotra tao am-pelatanany? Iza no nanarona ny rano tamin’ny akanjo? Iza no nanorina ny faran’ny tany rehetra? Iza no anarany, ary iza no anaran’ny zanany? Mazava fa fantatrao! ^a a v4 Nanontany i Agur hoe iza no nanao ireo zavatra ireo ary iza no anaran’ny zanany. Jesosy no namaly ilay fanontaniana saro-takarina: « Tsy nisy olona niakatra tany an-danitra afa-tsy ilay nidina avy tany an-danitra, dia ny Zanak’Olona » (Jaona 3:13). Manana Zanaka ny Ray. ⁵Ny teny rehetra avy amin’i Raintsika dia voaporofo fa marina; Izy dia ampinga ho an’izay mialoka Aminy. ⁶Aza manampy ny teniny, fandrao Izy mananatra anao ka hanehoany fa mpandainga ianao. ⁷Zavatra roa no angatahiko Aminao; aza ahilikao amiko ireo alohan’ny hahafatesako: ⁸Esory lavitra ahy ny zavatra foana sy ny lainga; aza omena fahantrana na harena aho; ampihinano ny mofo anjarako ihany aho, ⁹fa raha voky aho, dia mety handà Anao ka hanao hoe: «Iza moa Andriamanitra?» na raha mahantra aho, dia mety hangalatra ka hanala-baraka ny anaran’Andriamanitro. ¹⁰Aza manaratsy ny mpanompo amin’ny tompony, fandrao ozoniny ianao ka ho hita fa meloka. ¹¹Misy taranaka mandozona ny rainy ary tsy mitso-drano ny reniny. ¹²Misy taranaka madio eo imason’ny tenany, nefa tsy voasasa amin’ny loto-bainy. ¹³Misy taranaka—endrey ny avon’ny masony, ary endrey ny fanamavoan’ny fijeriny! ¹⁴Misy taranaka izay sabatra ny nifiny, antsy ny molariny, mba handany ny malahelo tsy ho eto an-tany sy ny ory tsy ho eo amin’ny olombelona. ¹⁵Manana zanakavavy roa ny sangasanga hoe: «Omeo» sy «Omeo.» Misy zavatra telo tsy afa-po; efatra no tsy milaza hoe: «Ampy»: ¹⁶Ny fasana, ny kibon’ny momba, ny tany tsy afa-po amin’ny rano, ary ny afo tsy milaza hoe: «Ampy.» ¹⁷Ny maso manesoeso ny ray ary manamavo ny hankatò ny reny— ny goaika any an-dohasaha no hanongotra azy, ary ny zanak’ny voromahery no hihinana azy. ¹⁸Mahagaga loatra ahy ny zavatra telo; efatra no tsy takatro: ¹⁹ny lalan’ny voromahery eny amin’ny lanitra, ny lalan’ny menarana eny ambonin’ny vatolampy, ny lalan’ny sambo eo afovoan’ny ranomasina, ary ny lalan’ny lehilahy amin’ny ankizivavy. ²⁰Izao no lalan’ny vehivavy mpijangajanga: mihinana izy ka manasa ny vavany ary manao hoe: «Tsy nanao ratsy aho.» ²¹Mangovitra ny tany noho ny zavatra telo; tsy mahatanty ny efatra: ²²ny mpanompo rehefa lasa mpanjaka, sy ny adala rehefa voky hanina; ²³ny vehivavy tsy tiana rehefa manam-bady tamin’ny farany, sy ny mpanompovavy rehefa mandray ny toeran’ny tompovaviny. ²⁴Zavatra efatra eto an-tany no kely, nefa hendry dia hendry: ²⁵ny vitsika dia vahoaka tsy matanjaka, nefa mitahiry ny sakafony amin’ny fahavaratra; ²⁶ny voalavo-bato dia vahoaka tsy mahery, nefa manao ny fonenany any amin’ny vatolampy avo; ²⁷ny valala tsy manana mpanjaka, nefa mandroso an-tarika avokoa; ²⁸ny androngo azonao tànana, nefa hita ao amin’ny lapan’ny mpanjaka. ²⁹Zavatra telo no mirehareha amin’ny diany; efatra no mandeha amim-pirehareham-be: ³⁰ny liona, ilay matanjaka indrindra amin’ny biby, izay tsy miamboho eo anoloan’izay rehetra; ³¹ny akoho lahy mirehareha, ny osilahy, ary ny mpanjaka izay miaraka aminy ny miaramilany. ³²Raha nanao adalana ianao ka nanandratra ny tenanao, na raha nikasa ratsy, dia apetraho eo am-bavanao ny tananao. ³³Fa ny fanindriana ny ronono dia mahatonga ronono matevina, ny fanindriana ny orona dia mahatonga ra, ary ny fanindriana ny fahatezerana dia mahatonga fifandirana.