ኑዛዜ ኣጉር

ኣጉር ንኣቦኡ ከም ዝደኸመን ናይ ባዕሉ ጥበብ ከም ዜብሉን ይእመን፥ ድሕሪኡ ሓንቲ ነገር ይልምን፦ ድኽነት ኮነ ሃብቲ ዘይኮነስ፥ እቲ ዝግብኦ እንጀራ ጥራሕ። እቲ ዝተረፈ ብኣፃብዕቱ ይቖፅር፦ ኣርባዕተ ነገራት ከቶ ዘይፀግባ፥ ኣርባዕተ ኣዝዩ ዘደንቑ፥ ኣርባዕተ ንኣሽቱን ጥበበኛታትን።

ምዕራፍ 30።

ቃላት ኣጉር ወዲ ያቄ፥ እቲ ምስላ። እቲ ሰብኣይ ከምዙይ ይብል፦ ደኺመ ኣለኹ፥ ኦ ኣቦይ፤ ደኺመ ኣለኹ፥ ኦ ኣቦይ፥ ሃሊኸ ድማ ኣለኹ። ብሓቂ ኣነ ሰብ ንኽኸውን ኣዝዩ ገፋፊ እየ፤ ምስትውዓል ሰብ የብለይን። ጥበብ ኣይተማሃርኩን፤ ፍልጠት እቲ ቅዱስ ድማ የብለይን። ናብ ሰማይ ደይቡ ዝወረደ መን እዩ? ንፋስ ብሕፍኑ ዝኣከበ መን እዩ? ንማያት ብኽዳን ዝጠቕለለ መን እዩ? ንዅሉ ወሰናት ምድሪ ዘቖመ መን እዩ? ስሙ መን እዩ? ስም ወዱ ድማ መን እዩ? ብርግፅ ትፈልጥ ኢኻ! ^a ነፍሲ ወከፍ ቃል ኣቦና ፅሩይ እዩ፤ ንሱ ነቶም ናብኡ ዝዕቆቡ ዋልታ እዩ። ኣብ ቃላቱ ኣይትውስኽ፤ ከይገስፀካ ሓሳዊ ኸዓ ከይገብረካ። ክልተ ነገር እልምነካ ኣለኹ፤ ከይሞትኩ ከሎ ካባይ ኣይትኽልኣዮ፦ ዓመፅን ሓሶትን ካባይ ኣርሕቕ፤ ድኽነት ኮነ ሃብቲ ኣይትሃበኒ፤ ዝግብኣኒ እንጀራ ጥራሕ ምገበኒ፥ እንተ ፀገብኩ ከይክሕደካ “እግዚኣብሄር መን እዩ?” ከይብል፥ ወይ እንተ ደኸኹ ከይሰርቕ፥ ስም ኣምላኸይ ከዓ ከየርክስ። ንባርያ ኣብ ቅድሚ ጐይታኡ ኣይተሕምዮ፤ ከይረግመካ በደለኛ ኸዓ ከይትኸውን። ነቦኡ ዝረግም ወለዶ ኣሎ፥ ንኖኡ ኸዓ ዘይባርኽ። ኣብ ገዛእ ዓይኑ ንፁህ ዝኾነ ወለዶ ኣሎ፥ ካብ ርኽሰቱ ግና ዘይተሓፀበ። ወለዶ ኣሎ፥ ዓይኑ ኽንደይ ዕቡይ፥ ትርኢቱ ኸዓ ኽንደይ ዝንዕቕ እዩ! ኣስናኑ ኣስይፍቲ ዝኾኑ ወለዶ ኣሎ፥ መንከሱ ድማ ፅንፅልሒት፥ ነቶም ድኻታት ካብ ምድሪ፥ ነቶም ፅጉማት ከዓ ካብ ማእኸል ሰብ ኽበልዑ። ንዕላቕ ክልተ ኣዋልድ ኣለዋ፤ “ሃብ! ሃብ!” ይብላ። ሰለስተ ነገራት ከቶ ኣይፀግባን፥ ኣርባዕተ ኸዓ “ይኣክል” ኣይብላን፦ መቓብር፥ መኻን ማህፀን፥ እታ ብማይ ዘይትፀግብ ምድሪ፥ እቲ “ይኣክል” ዘይብል ሓዊ ኸዓ። እታ ነቦኡ እትላገፅ ዓይኒ፥ ንኖኡ ምእዛዝ ከዓ እትንዕቕ፥ እቶም ኳዃት ስንጭሮ ክጐድጕድዋ እዮም፥ ጨቓዊት ኣሞራ ኸዓ ኽበልዕዋ እዮም። ሰለስተ ነገራት ንኣይ ኣዝዩ ዘደንቑ እዮም፤ ኣርባዕተ ኸዓ ኣየስተውዕሎምን፦ መንገዲ ንስሪ ኣብ ሰማይ፥ መንገዲ ተመን ኣብ ከውሒ፥ መንገዲ መርከብ ኣብ ማእኸል ባሕሪ፥ መንገዲ ሰብኣይ ምስ ጓል ከዓ። መንገዲ ኣመንዝራ ኸምዙይ እዩ፦ ትበልዕ ኣፋ ኸዓ ትሕከ፥ “ገለ እከይ ኣይገበርኩን” ድማ ትብል። ምድሪ ኣብ ትሕቲ ሰለስተ ነገር ትርዕድ፤ ኣብ ትሕቲ ኣርባዕተ ኸዓ ክትፆሮ ኣይትኽእልን፦ ባርያ እንተ ነጊሱ፥ ዓሻ ኸዓ ብምግቢ ምስ ፀገበ፤ ፅልእቲ ሰበይቲ መወዳእታ እንተ ተመርዒያ፥ ገረድ ኸዓ ንእምበይተኣ ምስ ተከአት። ኣብ ምድሪ ኣርባዕተ ንኣሽቱ ነገራት ኣለዉ፥ ንሳቶም ግና የመና ጥበበኛታት እዮም፦ ፃፀ ዘይበርትዑ ህዝቢ እዮም፥ ምግቦም ግና ብሓጋይ የክቡ፤ ጤሎ ዘይብርቱዕ ህዝቢ እዮም፤ ገዛኦም ግና ኣብ ኣኻውሕ ይሰርሑ፤ ኣንበጣ ንጉስ የብሎምን፤ ኵሎም ግና ብሰልፊ ይኸዱ፤ ጐብየ ብኢድካ ክትሕዞ ትኽእል፤ ኣብ ኣዳራሽ ነገስታት ግና ይርከብ። ሰለስተ ብምኻዶም ግርማ ዘለዎም ኣለዉ፤ ኣርባዕተ ኸዓ ብኻዳኦም ዝግርሙ እዮም፦ ኣንበሳ፥ ካብ ኵሎም ኣራዊት ዝሓየለ፥ ካብ ዝኾነ ዘይምለስ፤ እቲ እናተዀራዕ ዝኸይድ ደርሆ፥ ድቤላ፥ ሰራዊቱ ምስኡ ዘለዎ ንጉስ ድማ። ንባዕልኻ ልዒልካ ዓሻ እንተ ኔርካ፥ ወይ ክፉእ እንተ መኺርካ፥ ኢድካ ኣብ ኣፍካ ግበር። ፀባ ምጭፋቕ ርግኦ የውፅእ፥ ኣፍንጫ ምጭፋቕ ከዓ ደም የውፅእ፤ ቍጥዓ ምልዕዓል ድማ ባእሲ የውፅእ።