واعظ خبرې کوى
د واعظ کتاب «د لمر لاندې» د معنیٰ لټون کوي، او له هغه ځمکني نظره واعظ خُدای لرې او د نه پوهېدو وړ ويني، په ساده ډول د خُدای په نوم ياد شوی، ډېر کم د پلار په نوم. خو د هغه د ګوتو نښې هر ځای دي: د عادي ژوند هره ښه ډالۍ د هغه له لاس نه راځي.
1 1د واعظ خبرې، د داؤد زوئ، په يروشلم کښې بادشاه. a a v1 واعظ د قُوهيلت وصيت دے—”واعظ“ يا ”هغه څوک چې مجلس راغونډوى.“ په دې ټول کتاب کښې قُوهيلت د خُدائ پاک په حقله د يو لرې خُدائ په انداز خبرې کوى، او هيڅکله د ”پلار“ اړيکمن نوم ته نۀ رسيږى. دا کتاب د هغه ژوند رښتينې ستومانى ساتى چې ”د لمر لاندې“ تېر شوے وى—د زمونږ پلار د ښکاره شوى نزدېوالى نه بغير. عيسىٰ راځى چې پلار نزدې راولى (يوحنا ۱۴:۹). 2”بالکل فانى،“ واعظ وائى، ”بالکل فانى! هر څيز فانى دے.“
3انسان ته د هغه ټول محنت نه څۀ ګټه رسېږى چې هغه يې د لمر لاندې کوى؟ 4يو نسل ځى، او بل نسل راځى، خو زمکه تل دپاره پاتې کېږى. 5لمر راخيژى او لمر لوېږى، او په تلوار بيا هغه ځائ ته ورګرځى چرته چې راخيژى. 6هوا د سهيل طرف ته چليږى او د شمال طرف ته اوړى؛ چورلى او چورلى، او هميشه خپلو چورليو ته بيا راستنېږى. 7ټولې ويالې سمندر ته بهيږى، خو سمندر هيڅکله نۀ ډکيږى؛ ويالې خپل سرچينې ته بيا ورګرځى او بيا بهيږى. 8ټول څيزونه ستړى کوونکى دى، د دې نه زيات چې څوک يې بيان کړى شى؛ سترګه په ليدو نۀ مړېږى، او نۀ غوږ په اورېدو ډکيږى. 9څۀ چې شوى دى هم هغه به کيږى، او څۀ چې کړى شوى دى هم هغه به کړى شى؛ د لمر لاندې هيڅ نوے څيز نشته. 10آيا داسې کوم څيز شته چې څوک ورته اشاره وکړى او ووائى، ”ګوره، دا نوے دے“؟ هغه خو له مخکښې نه دلته وو، په هغه زمانو کښې چې زمونږ نه مخکښې وې. 11هيڅ يادګيرى نشته د هغه کسانو چې مخکښې راغلى وُو، او حتىٰ هغه راتلونکى کسان به هم په ياد نۀ ساتلى شى د هغه کسانو له خوا چې د هغوئ پسې راځى.
د سليمان لټون
12زۀ، واعظ، په يروشلم کښې د اِسرائيل بادشاه وم. 13ما خپل زړۀ په دې لګولو چې د حکمت په وسيله هغه هر څۀ ولټوم او وپلټم چې د آسمان لاندې کيږى—دا يو بد کار دے چې خُدائ پاک انسانانو ته ورکړے دے چې پرې زحمت وباسى. 14ما هغه ټول کارونه وليدل چې د لمر لاندې کيږى، او ګوره—دا ټول فانى دى، د هوا پسې منډه. 15کوږ څيز نۀ شى سم کېدلى، او څۀ چې نشته هغه نۀ شى شمېرلى. 16ما له ځان سره ووئيل، ”ګوره، زۀ لوئ شوے يم او د هغه ټولو نه مې زيات حکمت حاصل کړے دے چې زما نه مخکښې يې په يروشلم باندې حکومت کولو؛ زما زړۀ ډېر حکمت او علم ليدلے دے.“ 17ما خپل ذهن په دې ولګولو چې حکمت وپېژنم، او لېونتوب او بې وقوفى هم؛ ما پوهه شوم چې دا هم د هوا پسې منډه ده. 18ځکه چې د ډېر حکمت سره ډېر غم راځى، او څومره زيات علم، هومره زيات رنج.