چاپ شوی
کتاب

واعظ خبرې کوى

د واعظ کتاب «د لمر لاندې» د معنیٰ لټون کوي، او له هغه ځمکني نظره واعظ خُدای لرې او د نه پوهېدو وړ ويني، په ساده ډول د خُدای په نوم ياد شوی، ډېر کم د پلار په نوم. خو د هغه د ګوتو نښې هر ځای دي: د عادي ژوند هره ښه ډالۍ د هغه له لاس نه راځي.

څپرکی 1.

د واعظ خبرې، د داؤد زوئ، په يروشلم کښې بادشاه. a a v1 واعظ د قُوهيلت وصيت دے—”واعظ“ يا ”هغه څوک چې مجلس راغونډوى.“ په دې ټول کتاب کښې قُوهيلت د خُدائ پاک په حقله د يو لرې خُدائ په انداز خبرې کوى، او هيڅکله د ”پلار“ اړيکمن نوم ته نۀ رسيږى. دا کتاب د هغه ژوند رښتينې ستومانى ساتى چې ”د لمر لاندې“ تېر شوے وى—د زمونږ پلار د ښکاره شوى نزدېوالى نه بغير. عيسىٰ راځى چې پلار نزدې راولى (يوحنا ۱۴:۹). ”بالکل فانى،“ واعظ وائى، ”بالکل فانى! هر څيز فانى دے.“

انسان ته د هغه ټول محنت نه څۀ ګټه رسېږى چې هغه يې د لمر لاندې کوى؟ يو نسل ځى، او بل نسل راځى، خو زمکه تل دپاره پاتې کېږى. لمر راخيژى او لمر لوېږى، او په تلوار بيا هغه ځائ ته ورګرځى چرته چې راخيژى. هوا د سهيل طرف ته چليږى او د شمال طرف ته اوړى؛ چورلى او چورلى، او هميشه خپلو چورليو ته بيا راستنېږى. ټولې ويالې سمندر ته بهيږى، خو سمندر هيڅکله نۀ ډکيږى؛ ويالې خپل سرچينې ته بيا ورګرځى او بيا بهيږى. ټول څيزونه ستړى کوونکى دى، د دې نه زيات چې څوک يې بيان کړى شى؛ سترګه په ليدو نۀ مړېږى، او نۀ غوږ په اورېدو ډکيږى. څۀ چې شوى دى هم هغه به کيږى، او څۀ چې کړى شوى دى هم هغه به کړى شى؛ د لمر لاندې هيڅ نوے څيز نشته. آيا داسې کوم څيز شته چې څوک ورته اشاره وکړى او ووائى، ”ګوره، دا نوے دے“؟ هغه خو له مخکښې نه دلته وو، په هغه زمانو کښې چې زمونږ نه مخکښې وې. هيڅ يادګيرى نشته د هغه کسانو چې مخکښې راغلى وُو، او حتىٰ هغه راتلونکى کسان به هم په ياد نۀ ساتلى شى د هغه کسانو له خوا چې د هغوئ پسې راځى.

د سليمان لټون

زۀ، واعظ، په يروشلم کښې د اِسرائيل بادشاه وم. ما خپل زړۀ په دې لګولو چې د حکمت په وسيله هغه هر څۀ ولټوم او وپلټم چې د آسمان لاندې کيږى—دا يو بد کار دے چې خُدائ پاک انسانانو ته ورکړے دے چې پرې زحمت وباسى. ما هغه ټول کارونه وليدل چې د لمر لاندې کيږى، او ګوره—دا ټول فانى دى، د هوا پسې منډه. کوږ څيز نۀ شى سم کېدلى، او څۀ چې نشته هغه نۀ شى شمېرلى. ما له ځان سره ووئيل، ”ګوره، زۀ لوئ شوے يم او د هغه ټولو نه مې زيات حکمت حاصل کړے دے چې زما نه مخکښې يې په يروشلم باندې حکومت کولو؛ زما زړۀ ډېر حکمت او علم ليدلے دے.“ ما خپل ذهن په دې ولګولو چې حکمت وپېژنم، او لېونتوب او بې وقوفى هم؛ ما پوهه شوم چې دا هم د هوا پسې منډه ده. ځکه چې د ډېر حکمت سره ډېر غم راځى، او څومره زيات علم، هومره زيات رنج.