Όπου δεν υπάρχει αποκάλυψη

Για άρχοντες, θυμούς και παιδιά. Όταν οι δίκαιοι ευημερούν ο λαός χαίρεται, και όταν εξουσιάζουν οι ασεβείς στενάζει. Ο άφρονας ξεσπά όλο τον θυμό του, και ο βιαστικός στα λόγια είναι χειρότερος από τον άφρονα. Όπου δεν υπάρχει αποκάλυψη, ο λαός αποχαλινώνεται.

Κεφάλαιο 29.

Όποιος ελέγχεται συχνά κι όμως αρνείται να ακούσει, θα συντριβεί ξαφνικά χωρίς καμιά θεραπεία. Όταν ευημερούν οι δίκαιοι, ο λαός χαίρεται· όταν όμως κυβερνούν οι ασεβείς, ο λαός στενάζει. Όποιος αγαπάει τη σοφία χαροποιεί τον πατέρα του, όποιος όμως συναναστρέφεται πόρνες σπαταλάει την περιουσία του. Με τη δικαιοσύνη ο βασιλιάς χαρίζει σταθερότητα στη χώρα, όποιος όμως είναι άπληστος για δωροδοκίες την γκρεμίζει. Όποιος κολακεύει τον πλησίον του απλώνει δίχτυ στα πόδια του. Ο κακός παγιδεύεται στην ίδια του την αμαρτία, οι δίκαιοι όμως τραγουδούν και χαίρονται. Οι δίκαιοι νοιάζονται για το δίκιο των φτωχών, οι ασεβείς όμως δεν έχουν τέτοια κατανόηση. Οι εμπαίκτες ανάβουν φωτιά σε μια πόλη, οι σοφοί όμως καταπραΰνουν την οργή. Όταν ένας σοφός πηγαίνει στο δικαστήριο μ’ έναν ανόητο, ο ανόητος οργίζεται και χλευάζει, και δεν υπάρχει ησυχία. Οι αιμοβόροι μισούν τον άμεμπτο και ζητούν να σκοτώσουν τον έντιμο. Ο ανόητος ξεσπάει όλο του τον θυμό, ο σοφός όμως τον συγκρατεί και μένει ήρεμος. Αν ένας άρχοντας ακούει ψέματα, όλοι οι αξιωματούχοι του γίνονται κακοί. Ο φτωχός κι ο καταπιεστής έχουν κάτι κοινό: ο Πατέρας μας δίνει φως στα μάτια και των δύο. Αν ένας βασιλιάς κρίνει τους φτωχούς δίκαια, ο θρόνος του θα στεριωθεί για πάντα. Η ράβδος κι η επίπληξη δίνουν σοφία, το παιδί όμως που αφήνεται μόνο του ντροπιάζει τη μητέρα του. Όταν ευημερούν οι ασεβείς, πληθαίνει η ανομία, οι δίκαιοι όμως θα δουν την πτώση των ασεβών. Διαπαιδαγώγησε τον γιο σου, και θα σου δώσει ανάπαυση· θα χαροποιήσει την καρδιά σου. Όπου δεν υπάρχει αποκάλυψη, ο λαός ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, μακάριος όμως είναι εκείνος που τηρεί τον νόμο. Ο δούλος δεν διορθώνεται μόνο με λόγια· αν και καταλαβαίνει, δεν υπακούει. Βλέπεις έναν άνθρωπο βιαστικό στα λόγια του; Υπάρχει περισσότερη ελπίδα για έναν ανόητο παρά γι’ αυτόν. Αν κακομαθαίνεις έναν δούλο από μικρό, στο τέλος θα γίνει σαν κληρονόμος. Ο οργίλος άνθρωπος ξεσηκώνει φιλονικίες, κι ο ευέξαπτος διαπράττει πολλές αμαρτίες. Η υπερηφάνεια του ανθρώπου τον ταπεινώνει, το ταπεινό πνεύμα όμως κερδίζει τιμή. Ο συνένοχος ενός κλέφτη είναι εχθρός του εαυτού του· ακούει την κατάρα, αλλά δεν λέει τίποτα. ^a Ο φόβος του ανθρώπου στήνει παγίδα, όποιος όμως εμπιστεύεται τον Πατέρα μας προστατεύεται. Πολλοί ζητούν την εύνοια ενός άρχοντα, το δίκιο όμως για τον άνθρωπο έρχεται από τον Πατέρα μας. Ο άδικος άνθρωπος είναι βδελυρός για τους δίκαιους, κι ο έντιμος είναι βδελυρός για τους ασεβείς.