ምሳሌ 29

29 ¹ብዙ ጊዜ እየተገሠጸ ለመስማት እምቢ የሚል ሰው፣ ድንገት ይሰበራል፤ ፈውስም አይገኝለትም። ²ጻድቃን ሲበረክቱ፣ ሕዝቡ ደስ ይለዋል፤ ክፉዎች ሲገዙ ግን፣ ሕዝቡ ያቃስታል። ³ጥበብን የሚወድድ ሰው አባቱን ደስ ያሰኛል፤ የጋለሞታዎች ባልንጀራ ግን ሀብቱን ያባክናል። ⁴ንጉሥ በፍትሕ ለአገር ጽናትን ይሰጣል፤ መማለጃን በመጐምጀት ግን ያፈርሰዋል። ⁵ባልንጀራውን የሚያቆላምጥ ሰው ለእግሩ መረብ ይዘረጋል። ⁶ክፉ ሰው በገዛ ኀጢአቱ ይጠመዳል፤ ጻድቅ ግን ይዘምራል፤ ደስም ይለዋል። ⁷ጻድቅ ለድኾች ፍትሕ ያስባል፤ ክፉ ግን እንዲህ ያለ ማስተዋል የለውም። ⁸ዘባቾች ከተማን ያቃጥላሉ፤ ጥበበኞች ግን ቍጣን ያበርዳሉ። ⁹ጠቢብ ሰው ከሞኝ ጋራ ወደ ፍርድ ሲሄድ፣ ሞኙ ይቈጣል፤ ይሳለቃልም፤ ሰላምም የለም። ¹⁰ደም የሚጠሙ ነውር የሌለበትን ይጠላሉ፤ ቅኖችንም ለመግደል ይፈልጋሉ። ¹¹ሞኝ ቍጣውን ሁሉ ይገልጣል፤ ጠቢብ ግን ይገታዋል፤ ራሱንም ያረጋጋል። ¹²አንድ ገዥ ውሸትን ቢያዳምጥ፣ ሹማምንቱ ሁሉ ክፉዎች ይሆናሉ። ¹³ድኻውና ጨቋኙ የሚያመሳስላቸው ይህ ነው፦ አባታችን የሁለቱንም ዐይን ያበራል። ¹⁴ንጉሥ ድኾችን በቅንነት ቢፈርድ፣ ዙፋኑ ለዘላለም ጸንቶ ይኖራል። ¹⁵በትርና የተግሣጽ ቃል ጥበብን ይሰጣሉ፤ ለራሱ የተተወ ልጅ ግን እናቱን ያሳፍራል። ¹⁶ክፉዎች ሲበረክቱ፣ ዐመፅ ይበዛል፤ ጻድቃን ግን የክፉዎችን ውድቀት ያያሉ። ¹⁷ልጅህን ቅጣው፤ ዕረፍትን ይሰጥሃል፤ ልብህንም ደስ ያሰኛል። ¹⁸ራእይ በሌለበት፣ ሕዝቡ ልቅ ይሆናል፤ ሕግን የሚጠብቅ ግን ብፁዕ ነው። ¹⁹ባሪያ በቃል ብቻ አይገሠጽም፤ ቢያስተውልም እንኳ፣ አይታዘዝም። ²⁰በንግግሩ የሚቸኩል ሰው ታያለህን? ከእርሱ ይልቅ ለሞኝ ተስፋ አለው። ²¹ባሪያን ከልጅነቱ ጀምሮ ብታቀማጥለው፣ በመጨረሻ እንደ ወራሽ ይሆናል። ²²ቍጡ ሰው ጠብን ያነሣሣል፤ ፈጣን ቍጡም ብዙ ኀጢአት ይሠራል። ²³የሰው ትዕቢት ዝቅ ያደርገዋል፤ ትሑት መንፈስ ግን ክብርን ያገኛል። ²⁴የሌባ ተባባሪ የገዛ ራሱ ጠላት ነው፤ መርገምን ይሰማል፤ ነገር ግን ምንም አይናገርም። ^a a v24 “መርገም” ማለት ወንጀሉን ያየ ሰው ሁሉ ቀርቦ እንዲመሰክር የሚያስገድድ ይፋዊ መሐላ ነው። ²⁵ሰውን መፍራት ወጥመድ ይዘረጋል፤ በአባታችን የሚታመን ግን ተጠብቆ ይኖራል። ²⁶ብዙዎች የገዥን ሞገስ ይፈልጋሉ፤ ለሰው ፍትሕ ግን ከአባታችን ይመጣል። ²⁷ዐመፀኛ ሰው ለጻድቃን አስጸያፊ ነው፤ ቅን ሰውም ለክፉዎች አስጸያፊ ነው።