Atine Israel kang Mangro

Kamakmuran ngasilaké misbyah luwih akèh, dudu kasetyan luwih akèh. Brahala pedhèt digawa menyang Asyur minangka bulu bekti, ratuné ilang kaya ranting ing banyu, lan eri thukul ing panggonan-panggonan dhuwur. Ing antarané ancaman ana uleman: padha ndhangira pategalanmu kang durung digarap lan padha ngupayaa Rama kita saiki.

Pasal 10.

Israel iku wit anggur kang ngrembuyung, kang metokake wohe. Saya akeh wohe, saya akeh misbyah kang digawe; saya subur tanahe, saya endah anggone gawe tugu-tugu pamujane. Atine padha mangro; saiki kudu padha nyangga kaluputane. Panjenengane bakal ngrubuhake misbyah-misbyahe lan ngremuk tugu-tugu pamujane.

Awit saiki wong-wong mau bakal padha kandha: “Aku kabeh ora duwe ratu, awit aku kabeh ora padha ngabekti marang Rama kita—lan ratu iku, apa kang bisa ditindakake kanggo aku kabeh?” Wong-wong mau mung padha ngucapake tembung kothong, sumpah kang tanpa guna lan gawe prajanjian; mulane pangadilan thukul kaya thethukulan mandi racun ing larikan pategalan. Wong Samaria padha gumeter awit saka pedhet ing Bet-awen. Rakyate padha nangisi pedhet mau, lan para imam brahalane padha sesambat awit saka pedhet mau, awit saka kamulyane kang wis sirna saka kono. ^a Brahala iku dhewe bakal digawa menyang tanah Asyur minangka bulu-bekti kanggo sang prabu agung. Efraim bakal kacekel ing kwirangan, lan Israel bakal isin marga saka rancangane dhewe. Ratune Samaria bakal sirna kaya sempalan kayu kang kentir ing banyu. Puncak-puncak pamujan ing Awen, yaiku dosane Israel, bakal karusak. Eri lan rerungkudan bakal thukul ngrembet misbyah-misbyahe, lan wong-wong mau bakal padha ngucap marang gunung-gunung: “Urugana aku kabeh,” lan marang tengger-tengger: “Tibanana aku kabeh.” ^b

Wiwit jaman Gibea kowe wis gawe dosa, he Israel; ing kono padha ngadeg mancik. Apa perang ora bakal nututi wong-wong mau ing Gibea? ^c Ing wektu kang Dakkarsakake, Aku bakal ngajar wong-wong mau, lan para bangsa bakal padha Dakklumpukake nglawan wong-wong mau, arep ditalikung marga saka kaluputane kang tikel loro.

Efraim iku sapi wadon enom kang wis kulina, kang seneng nutu gandum, lan Aku wis ngeman gulune kang endah; nanging saiki Efraim bakal Dakpasangi pasangan, Yehuda kudu mluku, lan Yakub kudu nggaru lemahe dhewe. ^d Padha nyebara kabeneran kanggo awakmu dhewe; padha ngunduha wohing sih-kadarman; garunen tanahmu kang durung diolah. Awit wis tekan mangsane ngupaya Rama kita, nganti Panjenengane rawuh lan njawahake kabeneran marang kowe.

Kowe wis padha mluku pialan; kowe wis padha ngunduh duraka; kowe wis padha mangan wohing goroh. Amarga kowe padha ngendelake dalanmu dhewe, ngendelake akehe prajuritmu, swaraning perang kang gumuruh bakal tangi nglawan bangsamu, lan sakehe betengmu bakal karusak, kaya Salman anggone ngrusak Bet-Arbel ing dina perang, nalika para ibu padha dibantingi nganti remuk bareng karo anak-anake. Mangkono uga kang bakal katindakake marang kowe, he Betel, marga saka gedhening pialamu. Ing wayah esuk ratune Israel bakal disirnakake babar pisan.

Cathetan sikil

^aHosea 10:5 — Bet-awen tegese “omah pialan” — jeneng pamoyok kang diwenehake Nabi Hosea marang Betel, “omahe Allah,” amarga pangibadah pedhet wis ngoyot ing kono.
^bHosea 10:8 — Gusti Yesus ngandikakake tembung iki uga marang para wong wadon kang padha nangis nalika tindak menyang panyalib (Lukas 23:30), lan Rasul Yokanan mireng maneh tembung iku ing dina pangadilan (Wahyu 6:16).
^cHosea 10:9 — Gibea: ana pati-patenan kang ditindakake grombolan ing kono kang njalari meh dumadi perang sadulur lan meh ngentekake taler Benyamin (Para Hakim 19–20).
^dHosea 10:11 — Nutu gandum (mlaku ngidak-idak gandum) iku gaweyan kang gampang lan nyenengake tumrap sapi; dene mluku ateges pasangan kayu kang abot nindhihi gulu — Gusti Allah wis negakake Efraim ngrasakake urip kang kepenak.