Hate Israil nu Ngabagi Dua
Kamakmuran ngahasilkeun leuwih loba altar, lain leuwih loba kasatiaan. Brahala anak sapi dibawa ka Asur jadi upeti, raja leungit siga ranting dina beungeut cai, sarta cucuk tumuwuh nutupan tempat-tempat luhur. Di antara ancaman-ancaman aya hiji ondangan: garap taneuh anjeun anu can diwuluku sarta téangan Rama urang ayeuna.
10 1Israil teh ibarat tangkal anggur nu subur, nu ngahasilkeun buahna. Beuki loba buahna, beuki loba altar nu diadegkeunana; beuki subur tanahna, beuki alus tugu-tugu karamat nu dijieunna. 2Hatena geus ngabagi dua; ayeuna maranehna kudu nanggung kasalahanana. Mantenna bakal ngaruntuhkeun altar-altarna sarta ngancurkeun tugu-tugu karamatna.
3Sabab ayeuna maranehna bakal ngomong, “Urang teu boga raja, sabab urang henteu sieun ka Rama urang—jeung raja, naon atuh gunana pikeun urang?” 4Maranehna ngan ngobrol wungkul, sumpah-sumpah kosong sarta nyieun perjangjian; nepi ka hukuman teh jol jadi siga jukut racun di galengan sawah. 5Urang Samaria ngadegdeg ku lantaran anak sapi di Bet-awen. Rahayatna midangdam ku eta, jeung para imam brahalana midangkak ku eta, ku kamulyaanana nu geus ingkah ti dinya. a a v5 Bet-awen hartina “imah kajahatan” — ngaran anyar ti Hoséa pikeun moyokan Betel, “imah Allah,” sabab panyembahan anak sapi geus ngakar di dinya. 6Brahalana sorangan bakal digusur ka Asiria minangka upeti ka raja nu agung. Efraim bakal kacerek ku kaera, jeung Israil bakal era ku rarancangna sorangan. 7Raja Samaria bakal binasa kawas sapotong dahan nu dialungkeun ka cai. 8Tempat-tempat luhur di Awen, nya eta dosana Israil, bakal diancurkeun. Cucuk jeung rungkun eri bakal jaradi di luhureun altar-altarna, sarta maranehna bakal ngomong ka gunung-gunung, “Tutupan kami,” jeung ka pasir-pasir, “Ragragan kami.” b b v8 Yesus nyarioskeun ieu kecap-kecap pisan ka para awewe nu careurik di jalan nuju ka salib (Lukas 23:30), sarta Yohanes ngadangu deui kecap-kecap eta dina poe pangadilan (Wahyu 6:16).
9Ti jaman Gibea keneh maneh geus milampah dosa, eh Israil; di dinya maranehna geus narangtung ngabangkang. Naha perang moal nyusul ka maranehna di Gibea? c c v9 Gibea: hiji rajapati ku gorombolan di dinya nyababkeun perang sadulur nu ampir-ampiran, nu meh ngabasmi Binyamin (Hakim-hakim 19–20). 10Lamun Kami kersa, Kami bakal ngahukum maranehna, jeung bangsa-bangsa bakal dikumpulkeun pikeun ngalawan maranehna, dibarogod pageuh ku lantaran dosana nu ngarangkep.
11Efraim teh ibarat anak sapi bikang nu geus kalatih, nu resep ngirik gandum, sarta Kami ngariksa beuheungna nu alus; tapi ayeuna Kami bakal masangan gandar ka Efraim, Yuda kudu ngawuluku, jeung Yakub kudu ngabukbak taneuh keur dirina sorangan. d d v11 Ngirik (leuleumpangan di luhureun gandum) teh gawe nu gampang tur pikaresepeun pikeun sapi; ari ngawuluku hartina gandar kai nu beurat neueulan kana beuheung — Allah geus ngantep Efraim ngarasakeun hirup nu genah. 12Pelakkeun pikeun diri maraneh kaadilan; dibuat buah tina asih perjangjian; bukbak taneuh maraneh nu can diwuluku. Sabab geus waktuna neangan Rama urang, nepi ka Mantenna sumping tur nurunkeun hujan kaadilan ka maraneh.
13Maneh geus ngawuluku kajahatan; geus ngala kadoliman; geus ngadahar buah tina bohong. Lantaran maneh ngandelkeun jalan maneh sorangan, kana lobana prajurit maneh, 14sora gumuruhna perang bakal ngagelegar ngalawan bangsa maneh, jeung sakabeh benteng maneh bakal diruksak, saperti Salman ngaruksak Bet-Arbel dina poe perang, basa indung-indung dibantingan nepi ka ajur jeung anak-anakna. 15Nya kitu pisan nu bakal tumiba ka maneh, eh Betel, ku lantaran kagorengan maneh nu kacida gedena. Dina wanci subuh raja Israil bakal musnah pisan.