Η διχασμένη καρδιά του Ισραήλ

Η ευημερία έφερε περισσότερα θυσιαστήρια, όχι περισσότερη πιστότητα. Το είδωλο του μοσχαριού πηγαίνει στην Ασσυρία ως φόρος υποτέλειας, ο βασιλιάς χάνεται σαν κλαδάκι πάνω στο νερό, και αγκάθια φυτρώνουν πάνω στους υψηλούς τόπους. Ανάμεσα στις απειλές έρχεται μια πρόσκληση: οργώστε το ακαλλιέργητο χωράφι σας και ζητήστε τον Πατέρα μας τώρα.

Κεφάλαιο 10.

Ο Ισραήλ ήταν ένα πλούσιο αμπέλι που έδινε τον καρπό του. Όσο περισσότερος ο καρπός του, τόσο περισσότερους βωμούς έχτιζε· όσο πιο πλούσια η γη του, τόσο πιο ωραίες έκανε τις ιερές του στήλες. Η καρδιά τους είναι διχασμένη· τώρα πρέπει να σηκώσουν την ενοχή τους. Αυτός θα γκρεμίσει τους βωμούς τους και θα συντρίψει τις ιερές τους στήλες.

Γιατί τώρα θα πουν: «Δεν έχουμε βασιλιά, επειδή δεν φοβηθήκαμε τον Πατέρα μας — κι ένας βασιλιάς, τι θα μπορούσε να κάνει για μας;» Λένε κούφια λόγια, ορκίζονται ψεύτικους όρκους και κάνουν διαθήκες· έτσι η κρίση ξεφυτρώνει σαν δηλητηριώδη αγριόχορτα στα αυλάκια του χωραφιού. Οι κάτοικοι της Σαμάρειας τρέμουν για το μοσχάρι της Βαιθ-αυέν. Ο λαός του πενθεί γι’ αυτό, και οι ειδωλολάτρες ιερείς του θρηνούν γι’ αυτό, για τη δόξα του που έφυγε απ’ αυτό. ^a Το ίδιο το είδωλο θα μεταφερθεί στην Ασσυρία ως φόρος στον μεγάλο βασιλιά. Ο Εφραΐμ θα κυριευτεί από ντροπή, κι ο Ισραήλ θα ντραπεί για τα ίδια του τα σχέδια. Ο βασιλιάς της Σαμάρειας θα χαθεί σαν κλαδάκι ριγμένο στο νερό. Οι ψηλοί τόποι της Αυέν, η αμαρτία του Ισραήλ, θα καταστραφούν. Αγκάθια και τριβόλια θα φυτρώσουν πάνω στους βωμούς τους, και θα πουν στα βουνά: «Σκεπάστε μας», και στους λόφους: «Πέστε πάνω μας». ^b

Από τις ημέρες της Γαβαά αμάρτησες, Ισραήλ· εκεί στάθηκαν. Δεν θα τους προφτάσει ο πόλεμος στη Γαβαά; ^c Όταν θελήσω, θα τους σωφρονίσω, και θα συναχθούν έθνη εναντίον τους, δένοντάς τους σφιχτά για τη διπλή τους ενοχή.

Ο Εφραΐμ ήταν ένα γυμνασμένο δαμάλι που αγαπούσε το αλώνισμα, κι εγώ λυπήθηκα τον ωραίο της λαιμό· τώρα όμως θα ζέψω τον Εφραΐμ, ο Ιούδας πρέπει να οργώσει, κι ο Ιακώβ πρέπει να ξεχερσώσει τη γη για τον εαυτό του. ^d Σπείρετε για τον εαυτό σας δικαιοσύνη· θερίστε τον καρπό της πιστής αγάπης· ξεχερσώστε το ακαλλιέργητο χωράφι σας. Γιατί είναι καιρός να αναζητήσετε τον Πατέρα μας, ώσπου να έρθει και να βρέξει δικαιοσύνη πάνω σας.

Όργωσες κακία· θέρισες αδικία· έφαγες τον καρπό του ψέματος. Επειδή εμπιστεύτηκες τον δικό σου δρόμο, το πλήθος των πολεμιστών σου, ο βρυχηθμός της μάχης θα ξεσηκωθεί ενάντια στον λαό σου, και όλα τα φρούριά σου θα ερημωθούν, όπως ο Σαλμάν ερήμωσε τη Βαιθ-αρβέλ την ημέρα του πολέμου, όταν μητέρες συντρίφτηκαν μαζί με τα παιδιά τους. Έτσι θα γίνει σ’ εσένα, Βαιθήλ, εξαιτίας της μεγάλης σου κακίας. Την αυγή ο βασιλιάς του Ισραήλ θα αφανιστεί ολοκληρωτικά.

Υποσημειώσεις

^aΩσηέ 10:5 — Η Βαιθ-αυέν σημαίνει «σπίτι της κακίας» — η κοροϊδευτική μετονομασία της Βαιθήλ, «σπίτι του Θεού», από τον Ωσηέ, επειδή η λατρεία του μοσχαριού είχε ριζώσει εκεί.
^bΩσηέ 10:8 — Ο Ιησούς λέει αυτά ακριβώς τα λόγια στις γυναίκες που έκλαιγαν στον δρόμο προς τον σταυρό (Λουκάς 23:30), κι ο Ιωάννης τα ακούει ξανά την ημέρα της κρίσης (Αποκάλυψη 6:16).
^cΩσηέ 10:9 — Γαβαά: ένας ομαδικός φόνος εκεί προκάλεσε έναν σχεδόν εμφύλιο πόλεμο που παραλίγο να εξαφανίσει τον Βενιαμίν (Κριτές 19–20).
^dΩσηέ 10:11 — Το αλώνισμα (το περπάτημα πάνω στο στάρι) ήταν εύκολη, ευχάριστη δουλειά για τα βόδια· το όργωμα σήμαινε έναν βαρύ ξύλινο ζυγό που πίεζε τον λαιμό — ο Θεός είχε αφήσει τον Εφραΐμ να ζει την εύκολη ζωή.