Ezra 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Bareng iku wis rampung, para panggedhe padha sowan marang aku, matur: “Umat Israel, para imam, saha tiyang Lewi sami boten misahaken dhiri saking bangsa-bangsa ing sakiwa-tengenipun kaliyan sadaya prakawis-prakawisipun ingkang nistha — inggih tiyang Kanaan, tiyang Het, tiyang Perisi, tiyang Yebus, tiyang Amon, tiyang Moab, tiyang Mesir, saha tiyang Amori. ²Sami mendhet sawenehing anakipun estri dados semahipun piyambak saha semahipun anak-anakipun jaler, satemah turun ingkang suci kacampur kaliyan bangsa-bangsa ing sakiwa-tengenipun. Malah para panggedhe saha para pangarsa ingkang dados tetungguling pancidra punika.”

³Bareng aku krungu bab iku, aku banjur nyuwek sandhanganku lan jubahku, njabuti rambut lan jenggotku, nuli lungguh kanthi giris. ⁴Tumuli saben wong kang gumeter marga saka pangandikane Gusti Allahe Israel, Rama kita, padha nglumpuk marang aku, marga saka panyidrane para wong buwangan, lan aku tetep lungguh kanthi giris nganti tekan wektu kurban sore. ^a a v4 Kurban sore yaiku kurban saben dina kang lumrah, kang dicaosake kira-kira jam telu awan.

⁵Nalika wektu kurban sore, aku tangi saka anggonku ngasorake awak, kanthi sandhangan lan jubahku kang suwek, banjur jengkeng karo ngegarake tanganku marang ngarsane Rama kita, ⁶lan aku matur: “Dhuh Rama kawula, kawula rumaos isin saha wirang ngangkat rai kawula dhateng Paduka, dhuh Rama kawula, amargi dosa-dosa kawula sampun mindhak ngungkuli sirah kawula, saha kalepatan kawula sampun ngantos sundhul ing langit. ⁷Wiwit jamanipun para leluhur kawula ngantos dumugi samangke, kawula sami wonten ing kalepatan ingkang ageng, saha margi saking dosa-dosa kawula, kawula — inggih para raja saha para imam kawula — sami kaulungaken dhateng para raja ing nagari-nagari, dhateng pedhang, pambucalan, rayahan, saha kawirangan ingkang ketawis wonten ing pasuryan kawula, kados ing dinten punika. ⁸Nanging samangke, namung kangge sakedhap mangsa, sampun wonten sih-rahmat saking Rama kawula, ingkang nilaraken tirahan tumrap kawula saha maringi papan pancadan ingkang santosa wonten ing pasucen Paduka, supados madhangaken mripat kawula saha maringi sakedhik kasegeran wonten ing salebeting pangawulan kawula. ⁹Kawula punika sami batur-tukon; ewasemanten Rama kawula boten negakaken kawula wonten ing salebeting pangawulan kawula. Paduka sampun ngelaraken sih-katresnaning prajanjian Paduka dhateng kawula wonten ing ngarsanipun para raja ing Persia, saha nggesangaken kawula, supados kawula ngedegaken padalemaning Rama kawula, ndandosi karisakanipun, saha maringi kawula pager pangreksa wonten ing tanah Yehuda lan Yerusalem.

¹⁰Saha samangke, dhuh Rama kawula, menapa ingkang saged kawula aturaken sasampunipun punika? Awit kawula sampun nilar pepaken Paduka,

¹¹ingkang sampun Paduka dhawuhaken lumantar para abdi Paduka, inggih para nabi, mangkaten: ‘Tanah kang bakal kokleboni supaya kokduweni iku najis marga saka reregede bangsa-bangsa kang manggon ing kono, yaiku marga saka panggawene nistha kang wis ngebaki tanah iku saka tapel wates siji tekan sijine kalawan sakehe najise. ¹²Mulane saiki anak-anakmu wadon aja kokwenehake marang anak-anake lanang, lan anak-anake wadon aja kokepek kanggo anak-anakmu lanang, sarta aja pisan-pisan ngupaya katentreman utawa kamuktene bangsa-bangsa iku, supaya kowe padha santosa, mangan asil kang becik saka tanah iku, lan ninggalake tanah iku minangka warisan kanggo anak-anakmu ing salawas-lawase.’

¹³Sasampunipun sadaya ingkang sampun tumempuh dhateng kawula margi saking pandamel kawula ingkang awon saha kalepatan kawula ingkang ageng — sanadyan mekaten Paduka, dhuh Rama kawula, taksih nyandhet paukuman, ngukum kawula kirang saking samesthining dosa kawula, saha maringi kawula tirahan kados mekaten punika, ¹⁴punapa kawula badhe malih nerak pepaken Paduka saha bebesanan kaliyan bangsa-bangsa ingkang nindakaken prakawis-prakawis nistha punika? Punapa Paduka boten badhe duka dhateng kawula ngantos numpes kawula, satemah boten wonten tirahan utawi tiyang ingkang gesang kantun? ¹⁵Dhuh Rama kawula, Allahipun Israel, Paduka punika adil, awit kawula taksih katilaraken minangka tirahan ingkang gesang, kados ing dinten punika. Lah, kawula sami wonten ing ngarsa Paduka kalayan kalepatan kawula, sanadyan boten wonten tiyang ingkang saged ngadeg wonten ing ngarsa Paduka margi saking punika.”