Ny Olona Mivadika amin’ny Ray

Milaza ny manamboninahitra fa ny mpitondra ao Isiraely mihitsy no nialoha tamin'ny fanambadiana tamin'ny firenena manodidina. Mandriritra ny akanjony i Ezra, mivakivaky ny volony, ary mipetraka mangovitra mandra-hariva, avy eo mivavaka fanekena manonona mazava ny heloka sy gaga fa tsy nampijalian'i Raintsika araka ny tokony ho azy izy ireo.

Toko 9.

Nony vita izany, dia nanatona ahy ny lehibe ka nanao hoe: «Ny vahoakan’ny Israely sy ny mpisorona ary ny Levita dia tsy nitokana tamin’ireo firenena manodidina, na dia teo aza ny zavatra mankahalaina nataon’ireo: dia ny Kananita, ny Hetita, ny Perizita, ny Jebosita, ny Amonita, ny Moabita, ny Ejipsianina ary ny Amorita. Fa naka vady tamin’ny zanakavavin’izy ireo izy ho an’ny tenany sy ho an’ny zananilahy, ka nampifangaro ny taranaka masina tamin’ireo firenena manodidina. Ary ny lehibe sy ny mpitarika no nialoha tamin’izany fivadihana izany.»

Nony renako izany, dia nandriatra ny lambako sy ny akanjoko aho, ary nanintona volo avy tamin’ny lohako sy ny volombavako, ka nipetraka tamim-pahatalanjonana. Dia nanatona ahy avokoa izay rehetra nangovitra tamin’ny tenin’Andriamanitry ny Israely, Raintsika, noho ny fivadihan’ireo sesi-tany, ary nipetraka tamim-pahatalanjonana aho mandra-pandehanan’ny fanatitra hariva. ^a

Nony tamin’ny fanatitra hariva, dia nitsangana tamin’ny fanetren-tenako aho, mbola mandriatra ny lambako sy ny akanjoko, ary nandohalika sady namelatra ny tanako ho any amin’ny Raiko, ka hoy aho: «Raiko ô, menatra sady very tarehy aho raha hanandratra ny tavako ho any aminao, Raiko ô, fa ny fahotanay dia nihoatra ny lohanay, ary ny helokay nitombo hatrany an-danitra. Hatramin’ny andron’ny razanay ka hatramin’izao dia tafahoatra ny helokay, ary noho ny fahotanay dia natolotra tamin’ny mpanjakan’ireo tany izahay, dia ny mpanjakanay sy ny mpisoronay, ho amin’ny sabatra sy ny fahababoana sy ny fandrobana ary ny henatra miseho eo amin’ny tavanay, tahaka ny amin’izao anio izao. Nefa ankehitriny, vetivety monja, dia tonga avy amin’i Rainay ny fahasoavana, ka namela sisa ho anay sy nanome anay fitoerana mafy ao amin’ny fitoerany masina, mba hampamirapiratra ny masonay ary hanome anay fanavaozana kely eo amin’ny fahandevozanay. Andevo izahay, nefa tsy nahafoy anay tamin’ny fahandevozanay i Rainay. Nanome anay ny famindrampony Izy teo imason’ny mpanjakan’i Persia, ka nanavao anay mba hanangana ny tranon’i Rainay sy hanamboatra ny rava tao aminy, ary hanome anay manda fiarovana any Joda sy Jerosalema.

Ary ankehitriny, Rainay ô, inona no azonay lazaina aorian’izany? Fa nahafoy ny didinao izahay,

izay nodidianao tamin’ny alalan’ny mpanomponao, ny mpaminany, hoe: “Ny tany izay hidirinareo handova dia tany voaloto noho ny fahalotoan’ireo vahoaka ao aminy, izay nameno azy hatramin’ny faran’ny iray ka hatramin’ny faran’ny iray tamin’ny fahalotoany sy ny zavatra mankahalaina nataony. Koa ankehitriny, aza omenareo ny zanakavavinareo ho vadin’ny zanany lahy, ary aza entinareo ny zanakavaviny ho vadin’ny zanakalahinareo, ary aza mitady mihitsy ny fihavanany na ny fanambinany, mba ho matanjaka hianareo, ka hihinana ny tsara amin’ny tany, ary hamela azy ho lova ho an’ny zanakareo mandrakizay.”

Rehefa tonga taminay ny zavatra rehetra noho ny asa ratsinay sy ny helokay lehibe, ary na dia teo aza izany, Ianao, Rainay ô, dia nitana ny fahatezeranao ka nanasazy anay latsaky ny tokony ho azon’ny fahotanay, ary nanome anay sisa toy izao, moa hivadika amin’ny didinao indray va izahay ka hanambady amin’ireo vahoaka manao izany zavatra mankahalaina izany? Tsy ho tezitra aminay va Ianao mandra-pandravanao anay, ka tsy hisy sisa na afaka velona? Rainay ô, Andriamanitry ny Israely, marina Ianao, fa mbola sisa afaka velona izahay, tahaka ny amin’izao anio izao. Indro izahay eto anatrehanao amin’ny helokay, na dia tsy misy mahatoetra eo anatrehanao noho izany aza.»